45 shlokas
- 1
परितुष्टस्तु सुग्रीवस्तेन वाक्येन वानरः
लक्ष्मणस्याग्रजं राममिदं वचनमब्रवीत्
parituṣṭastu sugrīvastena vākyena vānaraḥ
lakṣmaṇasyāgrajaṃ rāmamidaṃ vacanamabravīt
- 2
सर्वथाहमनुग्राह्यो देवतानामसंशयः
उपपन्नगुणोपेतः सखा यस्य भवान्मम
sarvathāhamanugrāhyo devatānāmasaṃśayaḥ
upapannaguṇopetaḥ sakhā yasya bhavānmama
- 3
शक्यं खलु भवेद्राम सहायेन त्वयानघ
सुरराज्यमपि प्राप्तुं स्वराज्यं किं पुनः प्रभो
śakyaṃ khalu bhavedrāma sahāyena tvayānagha
surarājyamapi prāptuṃ svarājyaṃ kiṃ punaḥ prabho
- 4
सोऽहं सभाज्यो बन्धूनां सुहृदां चैव राघव
यस्याग्निसाक्षिकं मित्रं लब्धं राघववंशजम्
so'haṃ sabhājyo bandhūnāṃ suhṛdāṃ caiva rāghava
yasyāgnisākṣikaṃ mitraṃ labdhaṃ rāghavavaṃśajam
- 5
अहमप्यनुरूपस्ते वयस्यो ज्ञास्यसे शनैः
न तु वक्तुं समर्थोऽहं स्वयमात्मगतान्गुणान्
ahamapyanurūpaste vayasyo jñāsyase śanaiḥ
na tu vaktuṃ samartho'haṃ svayamātmagatānguṇān
- 6
महात्मनां तु भूयिष्ठं त्वद्विधानां कृतात्मनाम्
निश्चला भवति प्रीतिर्धैर्यमात्मवतामिव
mahātmanāṃ tu bhūyiṣṭhaṃ tvadvidhānāṃ kṛtātmanām
niścalā bhavati prītirdhairyamātmavatāmiva
- 7
रजतं वा सुवर्णं वा वस्त्राण्याभरणानि वा
अविभक्तानि साधूनामवगच्छन्ति साधवः
rajataṃ vā suvarṇaṃ vā vastrāṇyābharaṇāni vā
avibhaktāni sādhūnāmavagacchanti sādhavaḥ
- 8
आढ्यो वापि दरिद्रो वा दुःखितः सुखितोऽपि वा
निर्दोषो वा सदोषो वा वयस्यः परमा गतिः
āḍhyo vāpi daridro vā duḥkhitaḥ sukhito'pi vā
nirdoṣo vā sadoṣo vā vayasyaḥ paramā gatiḥ
- 9
धनत्यागः सुखत्यागो देहत्यागोऽपि वा पुनः
वयस्यार्थे प्रवर्तन्ते स्नेहं दृष्ट्वा तथाविधम्
dhanatyāgaḥ sukhatyāgo dehatyāgo'pi vā punaḥ
vayasyārthe pravartante snehaṃ dṛṣṭvā tathāvidham
- 10
तत्तथेत्यब्रवीद्रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्
लक्ष्मणस्याग्रतो लक्ष्म्या वासवस्येव धीमतः
tattathetyabravīdrāmaḥ sugrīvaṃ priyavādinam
lakṣmaṇasyāgrato lakṣmyā vāsavasyeva dhīmataḥ
- 11
ततो रामं स्थितं दृष्ट्वा लक्ष्मणं च महाबलम्
सुग्रीवः सर्वतश्चक्षुर्वने लोलमपातयत्
tato rāmaṃ sthitaṃ dṛṣṭvā lakṣmaṇaṃ ca mahābalam
sugrīvaḥ sarvataścakṣurvane lolamapātayat
- 12
स ददर्श ततः सालमविदूरे हरीश्वरः
सुपुष्पमीषत्पत्राढ्यं भ्रमरैरुपशोभितम्
sa dadarśa tataḥ sālamavidūre harīśvaraḥ
supuṣpamīṣatpatrāḍhyaṃ bhramarairupaśobhitam
- 13
तस्यैकां पर्णबहुलां भङ्क्त्वा शाखां सुपुष्पिताम्
सालस्यास्तीर्य सुग्रीवो निषसाद सराघवः
tasyaikāṃ parṇabahulāṃ bhaṅktvā śākhāṃ supuṣpitām
sālasyāstīrya sugrīvo niṣasāda sarāghavaḥ
- 14
तावासीनौ ततो दृष्ट्वा हनूमानपि लक्ष्मणम्
सालशाखां समुत्पाट्य विनीतमुपवेशयत्
tāvāsīnau tato dṛṣṭvā hanūmānapi lakṣmaṇam
sālaśākhāṃ samutpāṭya vinītamupaveśayat
- 15
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवः श्लक्ष्णं मधुरया गिरा
उवाच प्रणयाद्रामं हर्षव्याकुलिताक्षरम्
tataḥ prahṛṣṭaḥ sugrīvaḥ ślakṣṇaṃ madhurayā girā
uvāca praṇayādrāmaṃ harṣavyākulitākṣaram
- 16
अहं विनिकृतो भ्रात्रा चराम्येष भयार्दितः
ऋश्यमूकं गिरिवरं हृतभार्यः सुदुःखितः
ahaṃ vinikṛto bhrātrā carāmyeṣa bhayārditaḥ
ṛśyamūkaṃ girivaraṃ hṛtabhāryaḥ suduḥkhitaḥ
- 17
सोऽहं त्रस्तो भये मग्नो वसाम्युद्भ्रान्तचेतनः
वालिना निकृतो भ्रात्रा कृतवैरश्च राघव
so'haṃ trasto bhaye magno vasāmyudbhrāntacetanaḥ
vālinā nikṛto bhrātrā kṛtavairaśca rāghava
- 18
वालिनो मे भयार्तस्य सर्वलोकाभयंकर
ममापि त्वमनाथस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि
vālino me bhayārtasya sarvalokābhayaṃkara
mamāpi tvamanāthasya prasādaṃ kartumarhasi
- 19
एवमुक्तस्तु तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मवत्सलः
प्रत्युवाच स काकुत्स्थः सुग्रीवं प्रहसन्निव
evamuktastu tejasvī dharmajño dharmavatsalaḥ
pratyuvāca sa kākutsthaḥ sugrīvaṃ prahasanniva
- 20
उपकारफलं मित्रमपकारोऽरिलक्षणम्
अद्यैव तं हनिष्यामि तव भार्यापहारिणम्
upakāraphalaṃ mitramapakāro'rilakṣaṇam
adyaiva taṃ haniṣyāmi tava bhāryāpahāriṇam
- 21
इमे हि मे महावेगाः पत्रिणस्तिग्मतेजसः
कार्तिकेयवनोद्भूताः शरा हेमविभूषिताः
ime hi me mahāvegāḥ patriṇastigmatejasaḥ
kārtikeyavanodbhūtāḥ śarā hemavibhūṣitāḥ
- 22
कङ्कपत्रप्रतिच्छन्ना महेन्द्राशनिसंनिभाः
सुपर्वाणः सुतीक्ष्णाग्राः सरोषा भुजगा इव
kaṅkapatrapraticchannā mahendrāśanisaṃnibhāḥ
suparvāṇaḥ sutīkṣṇāgrāḥ saroṣā bhujagā iva
- 23
भ्रातृसंज्ञममित्रं ते वालिनं कृतकिल्बिषम्
शरैर्विनिहतं पश्य विकीर्णमिव पर्वतम्
bhrātṛsaṃjñamamitraṃ te vālinaṃ kṛtakilbiṣam
śarairvinihataṃ paśya vikīrṇamiva parvatam
- 24
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत्
rāghavasya vacaḥ śrutvā sugrīvo vāhinīpatiḥ
praharṣamatulaṃ lebhe sādhu sādhviti cābravīt
- 25
राम शोकाभिभूतोऽहं शोकार्तानां भवान्गतिः
वयस्य इति कृत्वा हि त्वय्यहं परिदेवये
rāma śokābhibhūto'haṃ śokārtānāṃ bhavāngatiḥ
vayasya iti kṛtvā hi tvayyahaṃ paridevaye
- 26
त्वं हि पाणिप्रदानेन वयस्यो मेऽग्निसाक्षिकः
कृतः प्राणैर्बहुमतः सत्येनापि शपाम्यहम्
tvaṃ hi pāṇipradānena vayasyo me'gnisākṣikaḥ
kṛtaḥ prāṇairbahumataḥ satyenāpi śapāmyaham
- 27
वयस्य इति कृत्वा च विस्रब्धं प्रवदाम्यहम्
दुःखमन्तर्गतं यन्मे मनो दहति नित्यशः
vayasya iti kṛtvā ca visrabdhaṃ pravadāmyaham
duḥkhamantargataṃ yanme mano dahati nityaśaḥ
- 28
एतावदुक्त्वा वचनं बाष्पदूषितलोचनः
बाष्पोपहतया वाचा नोच्चैः शक्नोति भाषितुम्
etāvaduktvā vacanaṃ bāṣpadūṣitalocanaḥ
bāṣpopahatayā vācā noccaiḥ śaknoti bhāṣitum
- 29
बाष्पवेगं तु सहसा नदीवेगमिवागतम्
धारयामास धैर्येण सुग्रीवो रामसंनिधौ
bāṣpavegaṃ tu sahasā nadīvegamivāgatam
dhārayāmāsa dhairyeṇa sugrīvo rāmasaṃnidhau
- 30
संनिगृह्य तु तं बाष्पं प्रमृज्य नयने शुभे
विनिःश्वस्य च तेजस्वी राघवं पुनरब्रवीत्
saṃnigṛhya tu taṃ bāṣpaṃ pramṛjya nayane śubhe
viniḥśvasya ca tejasvī rāghavaṃ punarabravīt