Sarga 60

16 shlokas

1. 1

   ततस्तद्दारुणं कर्म दुष्करं साहसात्कृतम्

   आचचक्षे मुनेः सर्वं सूर्यानुगमनं तथा

   tatastaddāruṇaṃ karma duṣkaraṃ sāhasātkṛtam

   ācacakṣe muneḥ sarvaṃ sūryānugamanaṃ tathā

2. 2

   भगवन्व्रणयुक्तत्वाल्लज्जया चाकुलेन्द्रियः

   परिश्रान्तो न शक्नोमि वचनं परिभाषितुम्

   bhagavanvraṇayuktatvāllajjayā cākulendriyaḥ

   pariśrānto na śaknomi vacanaṃ paribhāṣitum

3. 3

   अहं चैव जटायुश्च संघर्षाद्दर्पमोहितौ

   आकाशं पतितौ वीरौ जिघासन्तौ पराक्रमम्

   ahaṃ caiva jaṭāyuśca saṃgharṣāddarpamohitau

   ākāśaṃ patitau vīrau jighāsantau parākramam

4. 4

   कैलासशिखरे बद्ध्वा मुनीनामग्रतः पणम्

   रविः स्यादनुयातव्यो यावदस्तं महागिरिम्

   kailāsaśikhare baddhvā munīnāmagrataḥ paṇam

   raviḥ syādanuyātavyo yāvadastaṃ mahāgirim

5. 5

   अथावां युगपत्प्राप्तावपश्याव महीतले

   रथचक्रप्रमाणानि नगराणि पृथक्पृथक्

   athāvāṃ yugapatprāptāvapaśyāva mahītale

   rathacakrapramāṇāni nagarāṇi pṛthakpṛthak

6. 6

   क्वचिद्वादित्रघोषांश्च ब्रह्मघोषांश्च शुश्रुव

   गायन्तीश्चाङ्गना बह्वीः पश्यावो रक्तवाससः

   kvacidvāditraghoṣāṃśca brahmaghoṣāṃśca śuśruva

   gāyantīścāṅganā bahvīḥ paśyāvo raktavāsasaḥ

7. 7

   तूर्णमुत्पत्य चाकाशमादित्यपथमास्थितौ

   आवामालोकयावस्तद्वनं शाद्वलसंस्थितम्

   tūrṇamutpatya cākāśamādityapathamāsthitau

   āvāmālokayāvastadvanaṃ śādvalasaṃsthitam

8. 8

   उपलैरिव संछन्ना दृश्यते भूः शिलोच्चयैः

   आपगाभिश्च संवीता सूत्रैरिव वसुंधरा

   upalairiva saṃchannā dṛśyate bhūḥ śiloccayaiḥ

   āpagābhiśca saṃvītā sūtrairiva vasuṃdharā

9. 9

   हिमवांश्चैव विन्ध्यश्च मेरुश्च सुमहान्नगः

   भूतले संप्रकाशन्ते नागा इव जलाशये

   himavāṃścaiva vindhyaśca meruśca sumahānnagaḥ

   bhūtale saṃprakāśante nāgā iva jalāśaye

10. 10

    तीव्रस्वेदश्च खेदश्च भयं चासीत्तदावयोः

    समाविशत मोहश्च मोहान्मूर्छा च दारुणा

    tīvrasvedaśca khedaśca bhayaṃ cāsīttadāvayoḥ

    samāviśata mohaśca mohānmūrchā ca dāruṇā

11. 11

    न दिग्विज्ञायते याम्या नाग्नेया न च वारुणी

    युगान्ते नियतो लोको हतो दग्ध इवाग्निना

    na digvijñāyate yāmyā nāgneyā na ca vāruṇī

    yugānte niyato loko hato dagdha ivāgninā

12. 12

    यत्नेन महता भूयो रविः समवलोकितः

    तुल्यः पृथ्वीप्रमाणेन भास्करः प्रतिभाति नौ

    yatnena mahatā bhūyo raviḥ samavalokitaḥ

    tulyaḥ pṛthvīpramāṇena bhāskaraḥ pratibhāti nau

13. 13

    जटायुर्मामनापृच्छ्य निपपात महीं ततः

    तं दृष्ट्वा तूर्णमाकाशादात्मानं मुक्तवानहम्

    jaṭāyurmāmanāpṛcchya nipapāta mahīṃ tataḥ

    taṃ dṛṣṭvā tūrṇamākāśādātmānaṃ muktavānaham

14. 14

    पक्षिभ्यां च मया गुप्तो जटायुर्न प्रदह्यत

    प्रमादात्तत्र निर्दग्धः पतन्वायुपथादहम्

    pakṣibhyāṃ ca mayā gupto jaṭāyurna pradahyata

    pramādāttatra nirdagdhaḥ patanvāyupathādaham

15. 15

    आशङ्के तं निपतितं जनस्थाने जटायुषम्

    अहं तु पतितो विन्ध्ये दग्धपक्षो जडीकृतः

    āśaṅke taṃ nipatitaṃ janasthāne jaṭāyuṣam

    ahaṃ tu patito vindhye dagdhapakṣo jaḍīkṛtaḥ

16. 16

    राज्येन हीनो भ्रात्रा च पक्षाभ्यां विक्रमेण च

    सर्वथा मर्तुमेवेच्छन्पतिष्ये शिखराद्गिरेः

    rājyena hīno bhrātrā ca pakṣābhyāṃ vikrameṇa ca

    sarvathā martumevecchanpatiṣye śikharādgireḥ