Sarga 5

18 shlokas

1. 1

   ऋश्यमूकात्तु हनुमान्गत्वा तं मलयं गिरिम्

   आचचक्षे तदा वीरौ कपिराजाय राघवौ

   ṛśyamūkāttu hanumāngatvā taṃ malayaṃ girim

   ācacakṣe tadā vīrau kapirājāya rāghavau

2. 2

   अयं रामो महाप्राज्ञः सम्प्राप्तो दृढविक्रमः

   लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामोऽयं सत्यविक्रमः

   ayaṃ rāmo mahāprājñaḥ samprāpto dṛḍhavikramaḥ

   lakṣmaṇena saha bhrātrā rāmo'yaṃ satyavikramaḥ

3. 3

   इक्ष्वाकूणां कुले जातो रामो दशरथात्मजः

   धर्मे निगदितश्चैव पितुर्निर्देशपालकः

   ikṣvākūṇāṃ kule jāto rāmo daśarathātmajaḥ

   dharme nigaditaścaiva piturnirdeśapālakaḥ

4. 4

   तस्यास्य वसतोऽरण्ये नियतस्य महात्मनः

   रक्षसापहृता भार्या स त्वां शरणमागतः

   tasyāsya vasato'raṇye niyatasya mahātmanaḥ

   rakṣasāpahṛtā bhāryā sa tvāṃ śaraṇamāgataḥ

5. 5

   राजसूयाश्वमेधैश्च वह्निर्येनाभितर्पितः

   दक्षिणाश्च तथोत्सृष्टा गावः शतसहस्रशः

   rājasūyāśvamedhaiśca vahniryenābhitarpitaḥ

   dakṣiṇāśca tathotsṛṣṭā gāvaḥ śatasahasraśaḥ

6. 6

   तपसा सत्यवाक्येन वसुधा येन पालिता

   स्त्रीहेतोस्तस्य पुत्रोऽयं रामस्त्वां शरणं गतः

   tapasā satyavākyena vasudhā yena pālitā

   strīhetostasya putro'yaṃ rāmastvāṃ śaraṇaṃ gataḥ

7. 7

   भवता सख्यकामौ तौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ

   प्रतिगृह्यार्चयस्वेमौ पूजनीयतमावुभौ

   bhavatā sakhyakāmau tau bhrātarau rāmalakṣmaṇau

   pratigṛhyārcayasvemau pūjanīyatamāvubhau

8. 8

   श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं सुग्रीवो हृष्टमानसः

   भयं स राघवाद्घोरं प्रजहौ विगतज्वरः

   śrutvā hanumato vākyaṃ sugrīvo hṛṣṭamānasaḥ

   bhayaṃ sa rāghavādghoraṃ prajahau vigatajvaraḥ

9. 9

   स कृत्वा मानुषं रूपं सुग्रीवः प्लवगाधिपः

   दर्शनीयतमो भूत्वा प्रीत्या प्रोवाच राघवम्

   sa kṛtvā mānuṣaṃ rūpaṃ sugrīvaḥ plavagādhipaḥ

   darśanīyatamo bhūtvā prītyā provāca rāghavam

10. 10

    भवान्धर्मविनीतश्च विक्रान्तः सर्ववत्सलः

    आख्याता वायुपुत्रेण तत्त्वतो मे भवद्गुणाः

    bhavāndharmavinītaśca vikrāntaḥ sarvavatsalaḥ

    ākhyātā vāyuputreṇa tattvato me bhavadguṇāḥ

11. 11

    तन्ममैवैष सत्कारो लाभश्चैवोत्तमः प्रभो

    यत्त्वमिच्छसि सौहार्दं वानरेण मया सह

    tanmamaivaiṣa satkāro lābhaścaivottamaḥ prabho

    yattvamicchasi sauhārdaṃ vānareṇa mayā saha

12. 12

    रोचते यदि वा सख्यं बाहुरेष प्रसारितः

    गृह्यतां पाणिना पाणिर्मर्यादा बध्यतां ध्रुवा

    rocate yadi vā sakhyaṃ bāhureṣa prasāritaḥ

    gṛhyatāṃ pāṇinā pāṇirmaryādā badhyatāṃ dhruvā

13. 13

    एतत्तु वचनं श्रुत्वा सुग्रीवस्य सुभाषितम्

    सम्प्रहृष्टमना हस्तं पीडयामास पाणिना

    हृद्यं सौहृदमालम्ब्य पर्यष्वजत पीडितम्

    etattu vacanaṃ śrutvā sugrīvasya subhāṣitam

    samprahṛṣṭamanā hastaṃ pīḍayāmāsa pāṇinā

    hṛdyaṃ sauhṛdamālambya paryaṣvajata pīḍitam

14. 14

    ततो हनूमान्संत्यज्य भिक्षुरूपमरिंदमः

    काष्ठयोः स्वेन रूपेण जनयामास पावकम्

    tato hanūmānsaṃtyajya bhikṣurūpamariṃdamaḥ

    kāṣṭhayoḥ svena rūpeṇa janayāmāsa pāvakam

15. 15

    दीप्यमानं ततो वह्निं पुष्पैरभ्यर्च्य सत्कृतम्

    तयोर्मध्ये तु सुप्रीतो निदधे सुसमाहितः

    dīpyamānaṃ tato vahniṃ puṣpairabhyarcya satkṛtam

    tayormadhye tu suprīto nidadhe susamāhitaḥ

16. 16

    ततोऽग्निं दीप्यमानं तौ चक्रतुश्च प्रदक्षिणम्

    सुग्रीवो राघवश्चैव वयस्यत्वमुपागतौ

    tato'gniṃ dīpyamānaṃ tau cakratuśca pradakṣiṇam

    sugrīvo rāghavaścaiva vayasyatvamupāgatau

17. 17

    ततः सुप्रीतमनसौ तावुभौ हरिराघवौ

    अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ न तृप्तिमुपजग्मतुः

    tataḥ suprītamanasau tāvubhau harirāghavau

    anyonyamabhivīkṣantau na tṛptimupajagmatuḥ

18. 18

    ततः सर्वार्थविद्वांसं रामं दशरथात्मजम्

    सुग्रीवः प्राह तेजस्वी वाक्यमेकमनास्तदा

    tataḥ sarvārthavidvāṃsaṃ rāmaṃ daśarathātmajam

    sugrīvaḥ prāha tejasvī vākyamekamanāstadā