15 shlokas
- 1
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठमरुदं दुःखितो भृशम्
अथ ध्यात्वा मुहूर्तं तु भगवानिदमब्रवीत्
evamuktvā muniśreṣṭhamarudaṃ duḥkhito bhṛśam
atha dhyātvā muhūrtaṃ tu bhagavānidamabravīt
- 2
पक्षौ च ते प्रपक्षौ च पुनरन्यौ भविष्यतः
चक्षुषी चैव प्राणाश्च विक्रमश्च बलं च ते
pakṣau ca te prapakṣau ca punaranyau bhaviṣyataḥ
cakṣuṣī caiva prāṇāśca vikramaśca balaṃ ca te
- 3
पुराणे सुमहत्कार्यं भविष्यं हि मया श्रुतम्
दृष्टं मे तपसा चैव श्रुत्वा च विदितं मम
purāṇe sumahatkāryaṃ bhaviṣyaṃ hi mayā śrutam
dṛṣṭaṃ me tapasā caiva śrutvā ca viditaṃ mama
- 4
राजा दशरथो नाम कश्चिदिक्ष्वाकुनन्दनः
तस्य पुत्रो महातेजा रामो नाम भविष्यति
rājā daśaratho nāma kaścidikṣvākunandanaḥ
tasya putro mahātejā rāmo nāma bhaviṣyati
- 5
अरण्यं च सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन गमिष्यति
तस्मिन्नर्थे नियुक्तः सन्पित्रा सत्यपराक्रमः
araṇyaṃ ca saha bhrātrā lakṣmaṇena gamiṣyati
tasminnarthe niyuktaḥ sanpitrā satyaparākramaḥ
- 6
नैरृतो रावणो नाम तस्या भार्यां हरिष्यति
राक्षसेन्द्रो जनस्थानादवध्यः सुरदानवैः
nairṛto rāvaṇo nāma tasyā bhāryāṃ hariṣyati
rākṣasendro janasthānādavadhyaḥ suradānavaiḥ
- 7
सा च कामैः प्रलोभ्यन्ती भक्ष्यैर्भोज्यैश्च मैथिली
न भोक्ष्यति महाभागा दुःखमग्ना यशस्विनी
sā ca kāmaiḥ pralobhyantī bhakṣyairbhojyaiśca maithilī
na bhokṣyati mahābhāgā duḥkhamagnā yaśasvinī
- 8
परमान्नं तु वैदेह्या ज्ञात्वा दास्यति वासवः
यदन्नममृतप्रख्यं सुराणामपि दुर्लभम्
paramānnaṃ tu vaidehyā jñātvā dāsyati vāsavaḥ
yadannamamṛtaprakhyaṃ surāṇāmapi durlabham
- 9
तदन्नं मैथिली प्राप्य विज्ञायेन्द्रादिदं त्विति
अग्रमुद्धृत्य रामाय भूतले निर्वपिष्यति
tadannaṃ maithilī prāpya vijñāyendrādidaṃ tviti
agramuddhṛtya rāmāya bhūtale nirvapiṣyati
- 10
यदि जीवति मे भर्ता लक्ष्मणेन सह प्रभुः
देवत्वं गतयोर्वापि तयोरन्नमिदं त्विति
yadi jīvati me bhartā lakṣmaṇena saha prabhuḥ
devatvaṃ gatayorvāpi tayorannamidaṃ tviti
- 11
एष्यन्त्यन्वेषकास्तस्या रामदूताः प्लवंगमाः
आख्येया राममहिषी त्वया तेभ्यो विहंगम
eṣyantyanveṣakāstasyā rāmadūtāḥ plavaṃgamāḥ
ākhyeyā rāmamahiṣī tvayā tebhyo vihaṃgama
- 12
सर्वथा तु न गन्तव्यमीदृशः क्व गमिष्यसि
देशकालौ प्रतीक्षस्व पक्षौ त्वं प्रतिपत्स्यसे
sarvathā tu na gantavyamīdṛśaḥ kva gamiṣyasi
deśakālau pratīkṣasva pakṣau tvaṃ pratipatsyase
- 13
उत्सहेयमहं कर्तुमद्यैव त्वां सपक्षकम्
इहस्थस्त्वं तु लोकानां हितं कार्यं करिष्यसि
utsaheyamahaṃ kartumadyaiva tvāṃ sapakṣakam
ihasthastvaṃ tu lokānāṃ hitaṃ kāryaṃ kariṣyasi
- 14
त्वयापि खलु तत्कार्यं तयोश्च नृपपुत्रयोः
ब्राह्मणानां सुराणां च मुनीनां वासवस्य च
tvayāpi khalu tatkāryaṃ tayośca nṛpaputrayoḥ
brāhmaṇānāṃ surāṇāṃ ca munīnāṃ vāsavasya ca
- 15
इच्छाम्यहमपि द्रष्टुं भ्रातारौ रामलक्ष्मणौ
नेच्छे चिरं धारयितुं प्राणांस्त्यक्ष्ये कलेवरम्
icchāmyahamapi draṣṭuṃ bhrātārau rāmalakṣmaṇau
necche ciraṃ dhārayituṃ prāṇāṃstyakṣye kalevaram