15 shlokas
- 1
एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः
तं मणिं हृदये कृत्वा प्ररुरोद सलक्ष्मणः
evamukto hanumatā rāmo daśarathātmajaḥ
taṃ maṇiṃ hṛdaye kṛtvā praruroda salakṣmaṇaḥ
- 2
तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः शोककर्शितः
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत्
taṃ tu dṛṣṭvā maṇiśreṣṭhaṃ rāghavaḥ śokakarśitaḥ
netrābhyāmaśrupūrṇābhyāṃ sugrīvamidamabravīt
- 3
यथैव धेनुः स्रवति स्नेहाद्वत्सस्य वत्सला
तथा ममापि हृदयं मणिरत्नस्य दर्शनात्
yathaiva dhenuḥ sravati snehādvatsasya vatsalā
tathā mamāpi hṛdayaṃ maṇiratnasya darśanāt
- 4
मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याः श्वशुरेण मे
वधूकाले यथा बद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते
maṇiratnamidaṃ dattaṃ vaidehyāḥ śvaśureṇa me
vadhūkāle yathā baddhamadhikaṃ mūrdhni śobhate
- 5
अयं हि जलसम्भूतो मणिः प्रवरपूजितः
यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः शक्रेण धीमता
ayaṃ hi jalasambhūto maṇiḥ pravarapūjitaḥ
yajñe paramatuṣṭena dattaḥ śakreṇa dhīmatā
- 6
इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं तथा तातस्य दर्शनम्
अद्यास्म्यवगतः सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः
imaṃ dṛṣṭvā maṇiśreṣṭhaṃ tathā tātasya darśanam
adyāsmyavagataḥ saumya vaidehasya tathā vibhoḥ
- 7
अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः
अद्यास्य दर्शनेनाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये
ayaṃ hi śobhate tasyāḥ priyāyā mūrdhni me maṇiḥ
adyāsya darśanenāhaṃ prāptāṃ tāmiva cintaye
- 8
किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः
परासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती वाक्यवारिणा
kimāha sītā vaidehī brūhi saumya punaḥ punaḥ
parāsumiva toyena siñcantī vākyavāriṇā
- 9
इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसंभवम्
मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतं विना
itastu kiṃ duḥkhataraṃ yadimaṃ vārisaṃbhavam
maṇiṃ paśyāmi saumitre vaidehīmāgataṃ vinā
- 10
चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति
क्षणं सौम्य न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम्
ciraṃ jīvati vaidehī yadi māsaṃ dhariṣyati
kṣaṇaṃ saumya na jīveyaṃ vinā tāmasitekṣaṇām
- 11
नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया
न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च
naya māmapi taṃ deśaṃ yatra dṛṣṭā mama priyā
na tiṣṭheyaṃ kṣaṇamapi pravṛttimupalabhya ca
- 12
कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरुः सती तदा
भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम्
kathaṃ sā mama suśroṇī bhīrubhīruḥ satī tadā
bhayāvahānāṃ ghorāṇāṃ madhye tiṣṭhati rakṣasām
- 13
शारदस्तिमिरोन्मुखो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः
आवृतं वदनं तस्या न विराजति राक्षसैः
śāradastimironmukho nūnaṃ candra ivāmbudaiḥ
āvṛtaṃ vadanaṃ tasyā na virājati rākṣasaiḥ
- 14
किमाह सीता हनुमंस्तत्त्वतः कथयस्व मे
एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा
kimāha sītā hanumaṃstattvataḥ kathayasva me
etena khalu jīviṣye bheṣajenāturo yathā
- 15
मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी
मद्विहीना वरारोहा हनुमन्कथयस्व मे
दुःखाद्दुःखतरं प्राप्य कथं जीवति जानकी
madhurā madhurālāpā kimāha mama bhāminī
madvihīnā varārohā hanumankathayasva me
duḥkhādduḥkhataraṃ prāpya kathaṃ jīvati jānakī