Sarga 32

39 shlokas

1. 1

   तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनूमान्हरियूथपः

   दुःखाद्दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत्

   tasyāstadvacanaṃ śrutvā hanūmānhariyūthapaḥ

   duḥkhādduḥkhābhibhūtāyāḥ sāntvamuttaramabravīt

2. 2

   अहं रामस्य संदेशाद्देवि दूतस्तवागतः

   वैदेहि कुशली रामस्त्वां च कौशलमब्रवीत्

   ahaṃ rāmasya saṃdeśāddevi dūtastavāgataḥ

   vaidehi kuśalī rāmastvāṃ ca kauśalamabravīt

3. 3

   यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः

   स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत्

   yo brāhmamastraṃ vedāṃśca veda vedavidāṃ varaḥ

   sa tvāṃ dāśarathī rāmo devi kauśalamabravīt

4. 4

   लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः

   कृतवाञ्शोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम्

   lakṣmaṇaśca mahātejā bhartuste'nucaraḥ priyaḥ

   kṛtavāñśokasaṃtaptaḥ śirasā te'bhivādanam

5. 5

   सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः

   प्रीतिसंहृष्टसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत्

   sā tayoḥ kuśalaṃ devī niśamya narasiṃhayoḥ

   prītisaṃhṛṣṭasarvāṅgī hanūmantamathābravīt

6. 6

   कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मे

   एहि जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि

   kalyāṇī bata gātheyaṃ laukikī pratibhāti me

   ehi jīvantamānando naraṃ varṣaśatādapi

7. 7

   तयोः समागमे तस्मिन्प्रीतिरुत्पादिताद्भुता

   परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः

   tayoḥ samāgame tasminprītirutpāditādbhutā

   paraspareṇa cālāpaṃ viśvastau tau pracakratuḥ

8. 8

   तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनूमान्हरियूथपः

   सीतायाः शोकदीनायाः समीपमुपचक्रमे

   tasyāstadvacanaṃ śrutvā hanūmānhariyūthapaḥ

   sītāyāḥ śokadīnāyāḥ samīpamupacakrame

9. 9

   यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति

   तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते

   yathā yathā samīpaṃ sa hanūmānupasarpati

   tathā tathā rāvaṇaṃ sā taṃ sītā pariśaṅkate

10. 10

    अहो धिग्धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे

    रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः

    aho dhigdhikkṛtamidaṃ kathitaṃ hi yadasya me

    rūpāntaramupāgamya sa evāyaṃ hi rāvaṇaḥ

11. 11

    तामशोकस्य शाखां सा विमुक्त्वा शोककर्शिता

    तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत्

    tāmaśokasya śākhāṃ sā vimuktvā śokakarśitā

    tasyāmevānavadyāṅgī dharaṇyāṃ samupāviśat

12. 12

    अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्

    सा चैनं भयवित्रस्ता भूयो नैवाभ्युदैक्षत

    avandata mahābāhustatastāṃ janakātmajām

    sā cainaṃ bhayavitrastā bhūyo naivābhyudaikṣata

13. 13

    तं दृष्ट्वा वन्दमानं तु सीता शशिनिभानना

    अब्रवीद्दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा

    taṃ dṛṣṭvā vandamānaṃ tu sītā śaśinibhānanā

    abravīddīrghamucchvasya vānaraṃ madhurasvarā

14. 14

    मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्

    उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम्

    māyāṃ praviṣṭo māyāvī yadi tvaṃ rāvaṇaḥ svayam

    utpādayasi me bhūyaḥ saṃtāpaṃ tanna śobhanam

15. 15

    स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपधृत्

    जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एवासि रावणः

    svaṃ parityajya rūpaṃ yaḥ parivrājakarūpadhṛt

    janasthāne mayā dṛṣṭastvaṃ sa evāsi rāvaṇaḥ

16. 16

    उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर

    संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम्

    upavāsakṛśāṃ dīnāṃ kāmarūpa niśācara

    saṃtāpayasi māṃ bhūyaḥ saṃtāpaṃ tanna śobhanam

17. 17

    यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते

    पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे

    yadi rāmasya dūtastvamāgato bhadramastu te

    pṛcchāmi tvāṃ hariśreṣṭha priyā rāmakathā hi me

18. 18

    गुणान्रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर

    चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः

    guṇānrāmasya kathaya priyasya mama vānara

    cittaṃ harasi me saumya nadīkūlaṃ yathā rayaḥ

19. 19

    अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेवं चिराहृता

    प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम्

    aho svapnasya sukhatā yāhamevaṃ cirāhṛtā

    preṣitaṃ nāma paśyāmi rāghaveṇa vanaukasam

20. 20

    स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्

    पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी

    svapne'pi yadyahaṃ vīraṃ rāghavaṃ sahalakṣmaṇam

    paśyeyaṃ nāvasīdeyaṃ svapno'pi mama matsarī

21. 21

    नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्

    न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम

    nāhaṃ svapnamimaṃ manye svapne dṛṣṭvā hi vānaram

    na śakyo'bhyudayaḥ prāptuṃ prāptaścābhyudayo mama

22. 22

    किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद्वातगतिस्त्वियम्

    उन्मादजो विकारो वा स्यादियं मृगतृष्णिका

    kiṃ nu syāccittamoho'yaṃ bhavedvātagatistviyam

    unmādajo vikāro vā syādiyaṃ mṛgatṛṣṇikā

23. 23

    अथ वा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्ष्मणः

    संबुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम्

    atha vā nāyamunmādo moho'pyunmādalakṣmaṇaḥ

    saṃbudhye cāhamātmānamimaṃ cāpi vanaukasam

24. 24

    इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्

    रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम्

    ityevaṃ bahudhā sītā sampradhārya balābalam

    rakṣasāṃ kāmarūpatvānmene taṃ rākṣasādhipam

25. 25

    एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा

    न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा

    etāṃ buddhiṃ tadā kṛtvā sītā sā tanumadhyamā

    na prativyājahārātha vānaraṃ janakātmajā

26. 26

    सीतायाश्चिन्तितं बुद्ध्वा हनूमान्मारुतात्मजः

    श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां संप्रहर्षयत्

    sītāyāścintitaṃ buddhvā hanūmānmārutātmajaḥ

    śrotrānukūlairvacanaistadā tāṃ saṃpraharṣayat

27. 27

    आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा

    राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा

    āditya iva tejasvī lokakāntaḥ śaśī yathā

    rājā sarvasya lokasya devo vaiśravaṇo yathā

28. 28

    विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः

    सत्यवादी मधुरवाग्देवो वाचस्पतिर्यथा

    vikrameṇopapannaśca yathā viṣṇurmahāyaśāḥ

    satyavādī madhuravāgdevo vācaspatiryathā

29. 29

    रूपवान्सुभगः श्रीमान्कन्दर्प इव मूर्तिमान्

    स्थानक्रोधप्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः

    बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः

    rūpavānsubhagaḥ śrīmānkandarpa iva mūrtimān

    sthānakrodhaprahartā ca śreṣṭho loke mahārathaḥ

    bāhucchāyāmavaṣṭabdho yasya loko mahātmanaḥ

30. 30

    अपकृष्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम्

    शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि यत्फलम्

    apakṛṣyāśramapadānmṛgarūpeṇa rāghavam

    śūnye yenāpanītāsi tasya drakṣyasi yatphalam