27 shlokas
- 1
ततो मूर्ध्ना निपतितं वानरं वानरर्षभः
दृष्ट्वैवोद्विग्नहृदयो वाक्यमेतदुवाच ह
tato mūrdhnā nipatitaṃ vānaraṃ vānararṣabhaḥ
dṛṣṭvaivodvignahṛdayo vākyametaduvāca ha
- 2
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कस्मात्त्वं पादयोः पतितो मम
अभयं ते भवेद्वीर सत्यमेवाभिधीयताम्
uttiṣṭhottiṣṭha kasmāttvaṃ pādayoḥ patito mama
abhayaṃ te bhavedvīra satyamevābhidhīyatām
- 3
स तु विश्वासितस्तेन सुग्रीवेण महात्मना
उत्थाय च महाप्राज्ञो वाक्यं दधिमुखोऽब्रवीत्
sa tu viśvāsitastena sugrīveṇa mahātmanā
utthāya ca mahāprājño vākyaṃ dadhimukho'bravīt
- 4
नैवर्क्षरजसा राजन्न त्वया नापि वालिना
वनं निसृष्टपूर्वं हि भक्षितं तत्तु वानरैः
naivarkṣarajasā rājanna tvayā nāpi vālinā
vanaṃ nisṛṣṭapūrvaṃ hi bhakṣitaṃ tattu vānaraiḥ
- 5
एभिः प्रधर्षिताश्चैव वारिता वनरक्षिभिः
मधून्यचिन्तयित्वेमान्भक्षयन्ति पिबन्ति च
ebhiḥ pradharṣitāścaiva vāritā vanarakṣibhiḥ
madhūnyacintayitvemānbhakṣayanti pibanti ca
- 6
शिष्टमत्रापविध्यन्ति भक्षयन्ति तथापरे
निवार्यमाणास्ते सर्वे भ्रुवौ वै दर्शयन्ति हि
śiṣṭamatrāpavidhyanti bhakṣayanti tathāpare
nivāryamāṇāste sarve bhruvau vai darśayanti hi
- 7
इमे हि संरब्धतरास्तथा तैः सम्प्रधर्षिताः
वारयन्तो वनात्तस्मात्क्रुद्धैर्वानरपुंगवैः
ime hi saṃrabdhatarāstathā taiḥ sampradharṣitāḥ
vārayanto vanāttasmātkruddhairvānarapuṃgavaiḥ
- 8
ततस्तैर्बहुभिर्वीरैर्वानरैर्वानरर्षभाः
संरक्तनयनैः क्रोधाद्धरयः संप्रचालिताः
tatastairbahubhirvīrairvānarairvānararṣabhāḥ
saṃraktanayanaiḥ krodhāddharayaḥ saṃpracālitāḥ
- 9
पाणिभिर्निहताः केचित्केचिज्जानुभिराहताः
प्रकृष्टाश्च यथाकामं देवमार्गं च दर्शिताः
pāṇibhirnihatāḥ kecitkecijjānubhirāhatāḥ
prakṛṣṭāśca yathākāmaṃ devamārgaṃ ca darśitāḥ
- 10
एवमेते हताः शूरास्त्वयि तिष्ठति भर्तरि
कृत्स्नं मधुवनं चैव प्रकामं तैः प्रभक्ष्यते
evamete hatāḥ śūrāstvayi tiṣṭhati bhartari
kṛtsnaṃ madhuvanaṃ caiva prakāmaṃ taiḥ prabhakṣyate
- 11
एवं विज्ञाप्यमानं तु सुग्रीवं वानरर्षभम्
अपृच्छत्तं महाप्राज्ञो लक्ष्मणः परवीरहा
evaṃ vijñāpyamānaṃ tu sugrīvaṃ vānararṣabham
apṛcchattaṃ mahāprājño lakṣmaṇaḥ paravīrahā
- 12
किमयं वानरो राजन्वनपः प्रत्युपस्थितः
कं चार्थमभिनिर्दिश्य दुःखितो वाक्यमब्रवीत्
kimayaṃ vānaro rājanvanapaḥ pratyupasthitaḥ
kaṃ cārthamabhinirdiśya duḥkhito vākyamabravīt
- 13
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना
लक्ष्मणं प्रत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः
evamuktastu sugrīvo lakṣmaṇena mahātmanā
lakṣmaṇaṃ pratyuvācedaṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ
- 14
आर्य लक्ष्मण संप्राह वीरो दधिमुखः कपिः
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्भक्षितं मधु वानरैः
ārya lakṣmaṇa saṃprāha vīro dadhimukhaḥ kapiḥ
aṅgadapramukhairvīrairbhakṣitaṃ madhu vānaraiḥ
- 15
नैषामकृतकृत्यानामीदृशः स्यादुपक्रमः
वनं यथाभिपन्नं तैः साधितं कर्म वानरैः
naiṣāmakṛtakṛtyānāmīdṛśaḥ syādupakramaḥ
vanaṃ yathābhipannaṃ taiḥ sādhitaṃ karma vānaraiḥ
- 16
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता
न ह्यन्यः साधने हेतुः कर्मणोऽस्य हनूमतः
dṛṣṭā devī na saṃdeho na cānyena hanūmatā
na hyanyaḥ sādhane hetuḥ karmaṇo'sya hanūmataḥ
- 17
कार्यसिद्धिर्हनुमति मतिश्च हरिपुंगवे
व्यवसायश्च वीर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्
kāryasiddhirhanumati matiśca haripuṃgave
vyavasāyaśca vīryaṃ ca śrutaṃ cāpi pratiṣṭhitam
- 18
जाम्बवान्यत्र नेता स्यादङ्गदस्य बलेश्वरः
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तस्य गतिरन्यथा
jāmbavānyatra netā syādaṅgadasya baleśvaraḥ
hanūmāṃścāpyadhiṣṭhātā na tasya gatiranyathā
- 19
अङ्गदप्रमुखैर्वीरैर्हतं मधुवनं किल
विचिन्त्य दक्षिणामाशामागतैर्हरिपुंगवैः
aṅgadapramukhairvīrairhataṃ madhuvanaṃ kila
vicintya dakṣiṇāmāśāmāgatairharipuṃgavaiḥ
- 20
आगतैश्च प्रविष्टं तद्यथा मधुवनं हि तैः
धर्षितं च वनं कृत्स्नमुपयुक्तं च वानरैः
वारिताः सहिताः पालास्तथा जानुभिराहताः
āgataiśca praviṣṭaṃ tadyathā madhuvanaṃ hi taiḥ
dharṣitaṃ ca vanaṃ kṛtsnamupayuktaṃ ca vānaraiḥ
vāritāḥ sahitāḥ pālāstathā jānubhirāhatāḥ
- 21
एतदर्थमयं प्राप्तो वक्तुं मधुरवागिह
नाम्ना दधिमुखो नाम हरिः प्रख्यातविक्रमः
etadarthamayaṃ prāpto vaktuṃ madhuravāgiha
nāmnā dadhimukho nāma hariḥ prakhyātavikramaḥ
- 22
दृष्टा सीता महाबाहो सौमित्रे पश्य तत्त्वतः
अभिगम्य यथा सर्वे पिबन्ति मधु वानराः
dṛṣṭā sītā mahābāho saumitre paśya tattvataḥ
abhigamya yathā sarve pibanti madhu vānarāḥ
- 23
न चाप्यदृष्ट्वा वैदेहीं विश्रुताः पुरुषर्षभ
वनं दत्तवरं दिव्यं धर्षयेयुर्वनौकसः
na cāpyadṛṣṭvā vaidehīṃ viśrutāḥ puruṣarṣabha
vanaṃ dattavaraṃ divyaṃ dharṣayeyurvanaukasaḥ
- 24
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा लक्ष्मणः सहराघवः
श्रुत्वा कर्णसुखां वाणीं सुग्रीववदनाच्च्युताम्
tataḥ prahṛṣṭo dharmātmā lakṣmaṇaḥ saharāghavaḥ
śrutvā karṇasukhāṃ vāṇīṃ sugrīvavadanāccyutām
- 25
प्राहृष्यत भृशं रामो लक्ष्मणश्च महायशाः
श्रुत्वा दधिमुखस्येदं सुग्रीवस्तु प्रहृष्य च
वनपालं पुनर्वाक्यं सुग्रीवः प्रत्यभाषत
prāhṛṣyata bhṛśaṃ rāmo lakṣmaṇaśca mahāyaśāḥ
śrutvā dadhimukhasyedaṃ sugrīvastu prahṛṣya ca
vanapālaṃ punarvākyaṃ sugrīvaḥ pratyabhāṣata
- 26
प्रीतोऽस्मि सौम्य यद्भुक्तं वनं तैः कृतकर्मभिः
मर्षितं मर्षणीयं च चेष्टितं कृतकर्मणाम्
prīto'smi saumya yadbhuktaṃ vanaṃ taiḥ kṛtakarmabhiḥ
marṣitaṃ marṣaṇīyaṃ ca ceṣṭitaṃ kṛtakarmaṇām
- 27
इच्छामि शीघ्रं हनुमत्प्रधानान्शाखामृगांस्तान्मृगराजदर्पान्
द्रष्टुं कृतार्थान्सह राघवाभ्यां श्रोतुं च सीताधिगमे प्रयत्नम्
icchāmi śīghraṃ hanumatpradhānānśākhāmṛgāṃstānmṛgarājadarpān
draṣṭuṃ kṛtārthānsaha rāghavābhyāṃ śrotuṃ ca sītādhigame prayatnam