20 shlokas
- 1
सा राक्षसेन्द्रस्य वचो निशम्य तद्रावणस्याप्रियमप्रियार्ता
सीता वितत्रास यथा वनान्ते सिंहाभिपन्ना गजराजकन्या
sā rākṣasendrasya vaco niśamya tadrāvaṇasyāpriyamapriyārtā
sītā vitatrāsa yathā vanānte siṃhābhipannā gajarājakanyā
- 2
सा राक्षसीमध्यगता च भीरुर्वाग्भिर्भृशं रावणतर्जिता च
कान्तारमध्ये विजने विसृष्टा बालेव कन्या विललाप सीता
sā rākṣasīmadhyagatā ca bhīrurvāgbhirbhṛśaṃ rāvaṇatarjitā ca
kāntāramadhye vijane visṛṣṭā bāleva kanyā vilalāpa sītā
- 3
सत्यं बतेदं प्रवदन्ति लोके नाकालमृत्युर्भवतीति सन्तः
यत्राहमेवं परिभर्त्स्यमाना जीवामि किंचित्क्षणमप्यपुण्या
satyaṃ batedaṃ pravadanti loke nākālamṛtyurbhavatīti santaḥ
yatrāhamevaṃ paribhartsyamānā jīvāmi kiṃcitkṣaṇamapyapuṇyā
- 4
सुखाद्विहीनं बहुदुःखपूर्णमिदं तु नूनं हृदयं स्थिरं मे
विदीर्यते यन्न सहस्रधाद्य वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य
sukhādvihīnaṃ bahuduḥkhapūrṇamidaṃ tu nūnaṃ hṛdayaṃ sthiraṃ me
vidīryate yanna sahasradhādya vajrāhataṃ śṛṅgamivācalasya
- 5
नैवास्ति नूनं मम दोषमत्र वध्याहमस्याप्रियदर्शनस्य
भावं न चास्याहमनुप्रदातुमलं द्विजो मन्त्रमिवाद्विजाय
naivāsti nūnaṃ mama doṣamatra vadhyāhamasyāpriyadarśanasya
bhāvaṃ na cāsyāhamanupradātumalaṃ dvijo mantramivādvijāya
- 6
नूनं ममाङ्गान्यचिरादनार्यः शस्त्रैः शितैश्छेत्स्यति राक्षसेन्द्रः
तस्मिन्ननागच्छति लोकनाथे गर्भस्थजन्तोरिव शल्यकृन्तः
nūnaṃ mamāṅgānyacirādanāryaḥ śastraiḥ śitaiśchetsyati rākṣasendraḥ
tasminnanāgacchati lokanāthe garbhasthajantoriva śalyakṛntaḥ
- 7
दुःखं बतेदं मम दुःखिताया मासौ चिरायाभिगमिष्यतो द्वौ
बद्धस्य वध्यस्य यथा निशान्ते राजापराधादिव तस्करस्य
duḥkhaṃ batedaṃ mama duḥkhitāyā māsau cirāyābhigamiṣyato dvau
baddhasya vadhyasya yathā niśānte rājāparādhādiva taskarasya
- 8
हा राम हा लक्ष्मण हा सुमित्रे हा राम मातः सह मे जनन्या
एषा विपद्याम्यहमल्पभाग्या महार्णवे नौरिव मूढवाता
hā rāma hā lakṣmaṇa hā sumitre hā rāma mātaḥ saha me jananyā
eṣā vipadyāmyahamalpabhāgyā mahārṇave nauriva mūḍhavātā
- 9
तरस्विनौ धारयता मृगस्य सत्त्वेन रूपं मनुजेन्द्रपुत्रौ
नूनं विशस्तौ मम कारणात्तौ सिंहर्षभौ द्वाविव वैद्युतेन
tarasvinau dhārayatā mṛgasya sattvena rūpaṃ manujendraputrau
nūnaṃ viśastau mama kāraṇāttau siṃharṣabhau dvāviva vaidyutena
- 10
नूनं स कालो मृगरूपधारी मामल्पभाग्यां लुलुभे तदानीम्
यत्रार्यपुत्रं विससर्ज मूढा रामानुजं लक्ष्मणपूर्वकं च
nūnaṃ sa kālo mṛgarūpadhārī māmalpabhāgyāṃ lulubhe tadānīm
yatrāryaputraṃ visasarja mūḍhā rāmānujaṃ lakṣmaṇapūrvakaṃ ca
- 11
हा राम सत्यव्रत दीर्घबाहो हा पूर्णचन्द्रप्रतिमानवक्त्र
हा जीवलोकस्य हितः प्रियश्च वध्यां न मां वेत्सि हि राक्षसानाम्
hā rāma satyavrata dīrghabāho hā pūrṇacandrapratimānavaktra
hā jīvalokasya hitaḥ priyaśca vadhyāṃ na māṃ vetsi hi rākṣasānām
- 12
अनन्यदेवत्वमियं क्षमा च भूमौ च शय्या नियमश्च धर्मे
पतिव्रतात्वं विफलं ममेदं कृतं कृतघ्नेष्विव मानुषाणाम्
ananyadevatvamiyaṃ kṣamā ca bhūmau ca śayyā niyamaśca dharme
pativratātvaṃ viphalaṃ mamedaṃ kṛtaṃ kṛtaghneṣviva mānuṣāṇām
- 13
मोघो हि धर्मश्चरितो ममायं तथैकपत्नीत्वमिदं निरर्थम्
या त्वां न पश्यामि कृशा विवर्णा हीना त्वया संगमने निराशा
mogho hi dharmaścarito mamāyaṃ tathaikapatnītvamidaṃ nirartham
yā tvāṃ na paśyāmi kṛśā vivarṇā hīnā tvayā saṃgamane nirāśā
- 14
पितुर्निर्देशं नियमेन कृत्वा वनान्निवृत्तश्चरितव्रतश्च
स्त्रीभिस्तु मन्ये विपुलेक्षणाभिः संरंस्यसे वीतभयः कृतार्थः
piturnirdeśaṃ niyamena kṛtvā vanānnivṛttaścaritavrataśca
strībhistu manye vipulekṣaṇābhiḥ saṃraṃsyase vītabhayaḥ kṛtārthaḥ
- 15
अहं तु राम त्वयि जातकामा चिरं विनाशाय निबद्धभावा
मोघं चरित्वाथ तपोव्रतं च त्यक्ष्यामि धिग्जीवितमल्पभाग्या
ahaṃ tu rāma tvayi jātakāmā ciraṃ vināśāya nibaddhabhāvā
moghaṃ caritvātha tapovrataṃ ca tyakṣyāmi dhigjīvitamalpabhāgyā
- 16
सा जीवितं क्षिप्रमहं त्यजेयं विषेण शस्त्रेण शितेन वापि
विषस्य दाता न तु मेऽस्ति कश्चिच्छस्त्रस्य वा वेश्मनि राक्षसस्य
sā jīvitaṃ kṣipramahaṃ tyajeyaṃ viṣeṇa śastreṇa śitena vāpi
viṣasya dātā na tu me'sti kaścicchastrasya vā veśmani rākṣasasya
- 17
शोकाभितप्ता बहुधा विचिन्त्य सीताथ वेण्युद्ग्रथनं गृहीत्वा
उद्बध्य वेण्युद्ग्रथनेन शीघ्रमहं गमिष्यामि यमस्य मूलम्
śokābhitaptā bahudhā vicintya sītātha veṇyudgrathanaṃ gṛhītvā
udbadhya veṇyudgrathanena śīghramahaṃ gamiṣyāmi yamasya mūlam
- 18
इतीव सीता बहुधा विलप्य सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती
प्रवेपमाना परिशुष्कवक्त्रा नगोत्तमं पुष्पितमाससाद
itīva sītā bahudhā vilapya sarvātmanā rāmamanusmarantī
pravepamānā pariśuṣkavaktrā nagottamaṃ puṣpitamāsasāda
- 19
उपस्थिता सा मृदुसर्वगात्री शाखां गृहीत्वाथ नगस्य तस्य
तस्यास्तु रामं प्रविचिन्तयन्त्या रामानुजं स्वं च कुलं शुभाङ्ग्याः
upasthitā sā mṛdusarvagātrī śākhāṃ gṛhītvātha nagasya tasya
tasyāstu rāmaṃ pravicintayantyā rāmānujaṃ svaṃ ca kulaṃ śubhāṅgyāḥ
- 20
शोकानिमित्तानि तदा बहूनि धैर्यार्जितानि प्रवराणि लोके
प्रादुर्निमित्तानि तदा बभूवुः पुरापि सिद्धान्युपलक्षितानि
śokānimittāni tadā bahūni dhairyārjitāni pravarāṇi loke
prādurnimittāni tadā babhūvuḥ purāpi siddhānyupalakṣitāni