80 shlokas
- 1
तां तु रामकथां श्रुत्वा वैदेही वानरर्षभात्
उवाच वचनं सान्त्वमिदं मधुरया गिरा
tāṃ tu rāmakathāṃ śrutvā vaidehī vānararṣabhāt
uvāca vacanaṃ sāntvamidaṃ madhurayā girā
- 2
क्व ते रामेण संसर्गः कथं जानासि लक्ष्मणम्
वानराणां नराणां च कथमासीत्समागमः
kva te rāmeṇa saṃsargaḥ kathaṃ jānāsi lakṣmaṇam
vānarāṇāṃ narāṇāṃ ca kathamāsītsamāgamaḥ
- 3
यानि रामस्य लिङ्गानि लक्ष्मणस्य च वानर
तानि भूयः समाचक्ष्व न मां शोकः समाविशेत्
yāni rāmasya liṅgāni lakṣmaṇasya ca vānara
tāni bhūyaḥ samācakṣva na māṃ śokaḥ samāviśet
- 4
कीदृशं तस्य संस्थानं रूपं रामस्य कीदृशम्
कथमूरू कथं बाहू लक्ष्मणस्य च शंस मे
kīdṛśaṃ tasya saṃsthānaṃ rūpaṃ rāmasya kīdṛśam
kathamūrū kathaṃ bāhū lakṣmaṇasya ca śaṃsa me
- 5
एवमुक्तस्तु वैदेह्या हनूमान्मारुतात्मजः
ततो रामं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे
evamuktastu vaidehyā hanūmānmārutātmajaḥ
tato rāmaṃ yathātattvamākhyātumupacakrame
- 6
जानन्ती बत दिष्ट्या मां वैदेहि परिपृच्छसि
भर्तुः कमलपत्राक्षि संख्यानं लक्ष्मणस्य च
jānantī bata diṣṭyā māṃ vaidehi paripṛcchasi
bhartuḥ kamalapatrākṣi saṃkhyānaṃ lakṣmaṇasya ca
- 7
यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च यानि वै
लक्षितानि विशालाक्षि वदतः शृणु तानि मे
yāni rāmasya cihnāni lakṣmaṇasya ca yāni vai
lakṣitāni viśālākṣi vadataḥ śṛṇu tāni me
- 8
रामः कमलपत्राक्षः सर्वभूतमनोहरः
रूपदाक्षिण्यसम्पन्नः प्रसूतो जनकात्मजे
rāmaḥ kamalapatrākṣaḥ sarvabhūtamanoharaḥ
rūpadākṣiṇyasampannaḥ prasūto janakātmaje
- 9
तेजसादित्यसंकाशः क्षमया पृथिवीसमः
बृहस्पतिसमो बुद्ध्या यशसा वासवोपमः
tejasādityasaṃkāśaḥ kṣamayā pṛthivīsamaḥ
bṛhaspatisamo buddhyā yaśasā vāsavopamaḥ
- 10
रक्षिता जीवलोकस्य स्वजनस्य च रक्षिता
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य धर्मस्य च परंतपः
rakṣitā jīvalokasya svajanasya ca rakṣitā
rakṣitā svasya vṛttasya dharmasya ca paraṃtapaḥ
- 11
रामो भामिनि लोकस्य चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता
मर्यादानां च लोकस्य कर्ता कारयिता च सः
rāmo bhāmini lokasya cāturvarṇyasya rakṣitā
maryādānāṃ ca lokasya kartā kārayitā ca saḥ
- 12
अर्चिष्मानर्चितोऽत्यर्थं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः
साधूनामुपकारज्ञः प्रचारज्ञश्च कर्मणाम्
arciṣmānarcito'tyarthaṃ brahmacaryavrate sthitaḥ
sādhūnāmupakārajñaḥ pracārajñaśca karmaṇām
- 13
राजविद्याविनीतश्च ब्राह्मणानामुपासिता
श्रुतवाञ्शीलसम्पन्नो विनीतश्च परंतपः
rājavidyāvinītaśca brāhmaṇānāmupāsitā
śrutavāñśīlasampanno vinītaśca paraṃtapaḥ
- 14
यजुर्वेदविनीतश्च वेदविद्भिः सुपूजितः
धनुर्वेदे च वेदे च वेदाङ्गेषु च निष्ठितः
yajurvedavinītaśca vedavidbhiḥ supūjitaḥ
dhanurvede ca vede ca vedāṅgeṣu ca niṣṭhitaḥ
- 15
विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवः शुभाननः
गूढजत्रुः सुताम्राक्षो रामो देवि जनैः श्रुतः
vipulāṃso mahābāhuḥ kambugrīvaḥ śubhānanaḥ
gūḍhajatruḥ sutāmrākṣo rāmo devi janaiḥ śrutaḥ
- 16
दुन्दुभिस्वननिर्घोषः स्निग्धवर्णः प्रतापवान्
समः समविभक्ताङ्गो वर्णं श्यामं समाश्रितः
dundubhisvananirghoṣaḥ snigdhavarṇaḥ pratāpavān
samaḥ samavibhaktāṅgo varṇaṃ śyāmaṃ samāśritaḥ
- 17
त्रिस्थिरस्त्रिप्रलम्बश्च त्रिसमस्त्रिषु चोन्नतः
त्रिवलीवांस्त्र्यवनतश्चतुर्व्यङ्गस्त्रिशीर्षवान्
tristhirastripralambaśca trisamastriṣu connataḥ
trivalīvāṃstryavanataścaturvyaṅgastriśīrṣavān
- 18
चतुष्कलश्चतुर्लेखश्चतुष्किष्कुश्चतुःसमः
चतुर्दशसमद्वन्द्वश्चतुर्दष्टश्चतुर्गतिः
catuṣkalaścaturlekhaścatuṣkiṣkuścatuḥsamaḥ
caturdaśasamadvandvaścaturdaṣṭaścaturgatiḥ
- 19
महौष्ठहनुनासश्च पञ्चस्निग्धोऽष्टवंशवान्
दशपद्मो दशबृहत्त्रिभिर्व्याप्तो द्विशुक्लवान्
षडुन्नतो नवतनुस्त्रिभिर्व्याप्नोति राघवः
mahauṣṭhahanunāsaśca pañcasnigdho'ṣṭavaṃśavān
daśapadmo daśabṛhattribhirvyāpto dviśuklavān
ṣaḍunnato navatanustribhirvyāpnoti rāghavaḥ
- 20
सत्यधर्मपरः श्रीमान्संग्रहानुग्रहे रतः
देशकालविभागज्ञः सर्वलोकप्रियंवदः
satyadharmaparaḥ śrīmānsaṃgrahānugrahe rataḥ
deśakālavibhāgajñaḥ sarvalokapriyaṃvadaḥ
- 21
भ्राता च तस्य द्वैमात्रः सौमित्रिरपराजितः
अनुरागेण रूपेण गुणैश्चैव तथाविधः
bhrātā ca tasya dvaimātraḥ saumitriraparājitaḥ
anurāgeṇa rūpeṇa guṇaiścaiva tathāvidhaḥ
- 22
त्वामेव मार्गमाणौ तौ विचरन्तौ वसुंधराम्
ददर्शतुर्मृगपतिं पूर्वजेनावरोपितम्
tvāmeva mārgamāṇau tau vicarantau vasuṃdharām
dadarśaturmṛgapatiṃ pūrvajenāvaropitam
- 23
ऋश्यमूकस्य पृष्ठे तु बहुपादपसंकुले
भ्रातुर्भार्यार्तमासीनं सुग्रीवं प्रियदर्शनम्
ṛśyamūkasya pṛṣṭhe tu bahupādapasaṃkule
bhrāturbhāryārtamāsīnaṃ sugrīvaṃ priyadarśanam
- 24
वयं तु हरिराजं तं सुग्रीवं सत्यसंगरम्
परिचर्यामहे राज्यात्पूर्वजेनावरोपितम्
vayaṃ tu harirājaṃ taṃ sugrīvaṃ satyasaṃgaram
paricaryāmahe rājyātpūrvajenāvaropitam
- 25
ततस्तौ चीरवसनौ धनुःप्रवरपाणिनौ
ऋश्यमूकस्य शैलस्य रम्यं देशमुपागतौ
tatastau cīravasanau dhanuḥpravarapāṇinau
ṛśyamūkasya śailasya ramyaṃ deśamupāgatau
- 26
स तौ दृष्ट्वा नरव्याघ्रौ धन्विनौ वानरर्षभः
अभिप्लुतो गिरेस्तस्य शिखरं भयमोहितः
sa tau dṛṣṭvā naravyāghrau dhanvinau vānararṣabhaḥ
abhipluto girestasya śikharaṃ bhayamohitaḥ
- 27
ततः स शिखरे तस्मिन्वानरेन्द्रो व्यवस्थितः
तयोः समीपं मामेव प्रेषयामास सत्वरः
tataḥ sa śikhare tasminvānarendro vyavasthitaḥ
tayoḥ samīpaṃ māmeva preṣayāmāsa satvaraḥ
- 28
तावहं पुरुषव्याघ्रौ सुग्रीववचनात्प्रभू
रूपलक्षणसम्पन्नौ कृताञ्जलिरुपस्थितः
tāvahaṃ puruṣavyāghrau sugrīvavacanātprabhū
rūpalakṣaṇasampannau kṛtāñjalirupasthitaḥ
- 29
तौ परिज्ञाततत्त्वार्थौ मया प्रीतिसमन्वितौ
पृष्ठमारोप्य तं देशं प्रापितौ पुरुषर्षभौ
tau parijñātatattvārthau mayā prītisamanvitau
pṛṣṭhamāropya taṃ deśaṃ prāpitau puruṣarṣabhau
- 30
निवेदितौ च तत्त्वेन सुग्रीवाय महात्मने
तयोरन्योन्यसंभाषाद्भृशं प्रीतिरजायत
niveditau ca tattvena sugrīvāya mahātmane
tayoranyonyasaṃbhāṣādbhṛśaṃ prītirajāyata