22 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
ततस्तस्मिन्मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुम् अभ्ययुः
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः
vaiśaṃpāyana uvāca
tatastasminmuniśreṣṭhā rājānaṃ draṣṭum abhyayuḥ
nāradaḥ parvataścaiva devalaśca mahātapāḥ
- 2
द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः
dvaipāyanaḥ saśiṣyaśca siddhāścānye manīṣiṇaḥ
śatayūpaśca rājarṣirvṛddhaḥ paramadhārmikaḥ
- 3
तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया
teṣāṃ kuntī mahārāja pūjāṃ cakre yathāvidhi
te cāpi tutuṣustasyāstāpasāḥ paricaryayā
- 4
तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम्
tatra dharmyāḥ kathāstāta cakruste paramarṣayaḥ
ramayanto mahātmānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam
- 5
कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्तदा
कथाम् इमाम् अकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान्
kathāntare tu kasmiṃściddevarṣirnāradastadā
kathām imām akathayatsarvapratyakṣadarśivān
- 6
पुरा प्रजापतिसमो राजासीद् अकुतोभयः
सहस्रचित्य इत्युक्तः शतयूपपितामहः
purā prajāpatisamo rājāsīd akutobhayaḥ
sahasracitya ityuktaḥ śatayūpapitāmahaḥ
- 7
स पुत्रे राज्यम् आसज्य ज्येष्ठे परमधार्मिके
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः
sa putre rājyam āsajya jyeṣṭhe paramadhārmike
sahasracityo dharmātmā praviveśa vanaṃ nṛpaḥ
- 8
स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य स नराधिपः
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महामनाः
sa gatvā tapasaḥ pāraṃ dīptasya sa narādhipaḥ
puraṃdarasya saṃsthānaṃ pratipede mahāmanāḥ
- 9
दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्संपतता मया
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः
dṛṣṭapūrvaḥ sa bahuśo rājansaṃpatatā mayā
mahendrasadane rājā tapasā dagdhakilbiṣaḥ
- 10
तथा शैलालयो राजा भगदत्तपितामहः
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः
tathā śailālayo rājā bhagadattapitāmahaḥ
tapobalenaiva nṛpo mahendrasadanaṃ gataḥ
- 11
तथा पृषध्रो नामासीद्राजा वज्रधरोपमः
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठम् इतो नृपः
tathā pṛṣadhro nāmāsīdrājā vajradharopamaḥ
sa cāpi tapasā lebhe nākapṛṣṭham ito nṛpaḥ
- 12
अस्मिन्न् अरण्ये नृपते मान्धातुर् अपि चात्मजः
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान्
asminn araṇye nṛpate māndhātur api cātmajaḥ
purukutso nṛpaḥ siddhiṃ mahatīṃ samavāptavān
- 13
भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा
सो ऽस्मिन्न् अरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः
bhāryā samabhavadyasya narmadā saritāṃ varā
so 'sminn araṇye nṛpatistapastaptvā divaṃ gataḥ
- 14
शशलोमा च नामासीद्राजा परमधार्मिकः
स चाप्यस्मिन्वने तप्त्वा तपो दिवम् अवाप्तवान्
śaśalomā ca nāmāsīdrājā paramadhārmikaḥ
sa cāpyasminvane taptvā tapo divam avāptavān
- 15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वम् अपीदं तपोवनम्
राजन्न् अवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिम् अग्र्यां गमिष्यसि
dvaipāyanaprasādācca tvam apīdaṃ tapovanam
rājann avāpya duṣprāpāṃ siddhim agryāṃ gamiṣyasi
- 16
त्वं चापि राजशार्दूल तपसो ऽन्ते श्रिया वृतः
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनाम्
tvaṃ cāpi rājaśārdūla tapaso 'nte śriyā vṛtaḥ
gāndhārīsahito gantā gatiṃ teṣāṃ mahātmanām
- 17
पाण्डुः स्मरति नित्यं च बलहन्तुः समीपतः
त्वां सदैव महीपाल स त्वां श्रेयसि योक्ष्यति
pāṇḍuḥ smarati nityaṃ ca balahantuḥ samīpataḥ
tvāṃ sadaiva mahīpāla sa tvāṃ śreyasi yokṣyati
- 18
तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव
tava śuśrūṣayā caiva gāndhāryāśca yaśasvinī
bhartuḥ salokatāṃ kuntī gamiṣyati vadhūstava
- 19
युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः
वयम् एतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यचक्षुषा
yudhiṣṭhirasya jananī sa hi dharmaḥ sanātanaḥ
vayam etatprapaśyāmo nṛpate divyacakṣuṣā
- 20
प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम्
संजयस्त्वदनुध्यानात्पूतः स्वर्गम् अवाप्स्यति
pravekṣyati mahātmānaṃ viduraśca yudhiṣṭhiram
saṃjayastvadanudhyānātpūtaḥ svargam avāpsyati
- 21
एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा सहैव पत्न्या प्रीतिमान्प्रत्यगृह्णात्
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य चक्रे पूजां चातुलां नारदाय
etacchrutvā kauravendro mahātmā sahaiva patnyā prītimānpratyagṛhṇāt
vidvānvākyaṃ nāradasya praśasya cakre pūjāṃ cātulāṃ nāradāya
- 22
तथा सर्वे नारदं विप्रसंघाः संपूजयामासुर् अतीव राजन्
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै पुनः पुनः समहृष्टास्तदानीम्
tathā sarve nāradaṃ viprasaṃghāḥ saṃpūjayāmāsur atīva rājan
rājñaḥ prītyā dhṛtarāṣṭrasya te vai punaḥ punaḥ samahṛṣṭāstadānīm

