15 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
एवम् उक्तस्तु राज्ञा स विदुरो बुद्धिसत्तमः
धृतराष्ट्रम् उपेत्येदं वाक्यम् आह महार्थवत्
vaiśaṃpāyana uvāca
evam uktastu rājñā sa viduro buddhisattamaḥ
dhṛtarāṣṭram upetyedaṃ vākyam āha mahārthavat
- 2
उक्तो युधिष्ठिरो राजा भवद्वचनम् आदितः
स च संश्रुत्य वाक्यं ते प्रशशंस महाद्युतिः
ukto yudhiṣṭhiro rājā bhavadvacanam āditaḥ
sa ca saṃśrutya vākyaṃ te praśaśaṃsa mahādyutiḥ
- 3
बीभत्सुश्च महातेजा निवेदयति ते गृहान्
वसु तस्य गृहे यच्च प्राणान् अपि च केवलान्
bībhatsuśca mahātejā nivedayati te gṛhān
vasu tasya gṛhe yacca prāṇān api ca kevalān
- 4
धर्मराजश्च पुत्रस्ते राज्यं प्राणान्धनानि च
अनुजानाति राजर्षे यच्चान्यद् अपि किंचन
dharmarājaśca putraste rājyaṃ prāṇāndhanāni ca
anujānāti rājarṣe yaccānyad api kiṃcana
- 5
भीमस्तु सर्वदुःखानि संस्मृत्य बहुलान्युत
कृच्छ्राद् इव महाबाहुर् अनुमन्ये विनिःश्वसन्
bhīmastu sarvaduḥkhāni saṃsmṛtya bahulānyuta
kṛcchrād iva mahābāhur anumanye viniḥśvasan
- 6
स राज्ञा धर्मशीलेन भ्रात्रा बीभत्सुना तथा
अनुनीतो महाबाहुः सौहृदे स्थापितो ऽपि च
sa rājñā dharmaśīlena bhrātrā bībhatsunā tathā
anunīto mahābāhuḥ sauhṛde sthāpito 'pi ca
- 7
न च मन्युस्त्वया कार्य इति त्वां प्राह धर्मराट्
संस्मृत्य भीमस्तद्वैरं यद् अन्यायवद् आचरेत्
na ca manyustvayā kārya iti tvāṃ prāha dharmarāṭ
saṃsmṛtya bhīmastadvairaṃ yad anyāyavad ācaret
- 8
एवंप्रायो हि धर्मो ऽयं क्षत्रियाणां नराधिप
युद्धे क्षत्रियधर्मे च निरतो ऽयं वृकोदरः
evaṃprāyo hi dharmo 'yaṃ kṣatriyāṇāṃ narādhipa
yuddhe kṣatriyadharme ca nirato 'yaṃ vṛkodaraḥ
- 9
वृकोदरकृते चाहम् अर्जुनश्च पुनः पुनः
प्रसादयाव नृपते भवान्प्रभुर् इहास्ति यत्
vṛkodarakṛte cāham arjunaśca punaḥ punaḥ
prasādayāva nṛpate bhavānprabhur ihāsti yat
- 10
प्रददातु भवान्वित्तं यावद् इच्छसि पार्थिव
त्वम् ईश्वरो नो राज्यस्य प्राणानां चेति भारत
pradadātu bhavānvittaṃ yāvad icchasi pārthiva
tvam īśvaro no rājyasya prāṇānāṃ ceti bhārata
- 11
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च पुत्राणां चौर्ध्वदेहिकम्
इतो रत्नानि गाश्चैव दासीदासम् अजाविकम्
brahmadeyāgrahārāṃśca putrāṇāṃ caurdhvadehikam
ito ratnāni gāścaiva dāsīdāsam ajāvikam
- 12
आनयित्वा कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छतु
दीनान्धकृपणेभ्यश्च तत्र तत्र नृपाज्ञया
ānayitvā kuruśreṣṭho brāhmaṇebhyaḥ prayacchatu
dīnāndhakṛpaṇebhyaśca tatra tatra nṛpājñayā
- 13
बह्वन्नरसपानाढ्याः सभा विदुर कारय
गवां निपानान्यन्यच्च विविधं पुण्यकर्म यत्
bahvannarasapānāḍhyāḥ sabhā vidura kāraya
gavāṃ nipānānyanyacca vividhaṃ puṇyakarma yat
- 14
इति माम् अब्रवीद्राजा पार्थश्चैव धनंजयः
यद् अत्रानन्तरं कार्यं तद्भवान्वक्तुम् अर्हति
iti mām abravīdrājā pārthaścaiva dhanaṃjayaḥ
yad atrānantaraṃ kāryaṃ tadbhavānvaktum arhati
- 15
इत्युक्तो विदुरेणाथ धृतराष्ट्रो ऽभिनन्द्य तत्
मनश्चक्रे महादाने कार्त्तिक्यां जनमेजय
ityukto vidureṇātha dhṛtarāṣṭro 'bhinandya tat
manaścakre mahādāne kārttikyāṃ janamejaya

