54 shlokas
- 1
सूत उवाच
समाभाष्य मुनीन्धीमान्देवदेवस्य शूलिनः
जगाम लिङ्गं तद्द्रष्टुं कपर्देश्वरमव्ययम्
sūta uvāca
samābhāṣya munīndhīmāndevadevasya śūlinaḥ
jagāma liṅgaṃ taddraṣṭuṃ kapardeśvaramavyayam
- 2
स्नात्वा तत्र विधानेन तर्पयित्वा पितॄन्द्विजाः
पिशाचमोचने तीर्थे पूजयामास शूलिनम्
snātvā tatra vidhānena tarpayitvā pitṝndvijāḥ
piśācamocane tīrthe pūjayāmāsa śūlinam
- 3
तत्राश्चर्यमपश्यंस्ते मुनयो गुरुणा सह
मेनिरे क्षेत्रमाहात्म्यं प्रणेमुर्गिरिशं हरम्
tatrāścaryamapaśyaṃste munayo guruṇā saha
menire kṣetramāhātmyaṃ praṇemurgiriśaṃ haram
- 4
कश्चिदभ्याजगामेदं शार्दूलो घोररूपधृक्
मृगीमेकां भक्षयितुं कपर्देश्वरमुत्तमम्
kaścidabhyājagāmedaṃ śārdūlo ghorarūpadhṛk
mṛgīmekāṃ bhakṣayituṃ kapardeśvaramuttamam
- 5
तत्र सा भीतहृदया कृत्वा कृत्वा प्रदक्षिणम्
धावमाना सुसंभ्रान्ता व्याघ्रस्य वशमागता
tatra sā bhītahṛdayā kṛtvā kṛtvā pradakṣiṇam
dhāvamānā susaṃbhrāntā vyāghrasya vaśamāgatā
- 6
तां विदार्य नखैस्तीक्ष्णैः शार्दूलः सुमहाबलः
जगाम चान्यं विजनं देशं दृष्ट्वा मुनीश्वरान्
tāṃ vidārya nakhaistīkṣṇaiḥ śārdūlaḥ sumahābalaḥ
jagāma cānyaṃ vijanaṃ deśaṃ dṛṣṭvā munīśvarān
- 7
मृतमात्रा च सा बाला कपर्देशाग्रतो मृगी
अदृश्यत महाज्वाला व्योम्नि सूर्यसमप्रभा
mṛtamātrā ca sā bālā kapardeśāgrato mṛgī
adṛśyata mahājvālā vyomni sūryasamaprabhā
- 8
त्रिनेत्रा नीलकण्ठा च शशाङ्काङ्कितमूर्धजा
वृषाधिरूढा पुरुषैस्तादृशैरेव संवृता
trinetrā nīlakaṇṭhā ca śaśāṅkāṅkitamūrdhajā
vṛṣādhirūḍhā puruṣaistādṛśaireva saṃvṛtā
- 9
पुष्पवृष्टिं विमुञ्चन्ति खेचरास्तस्य मूर्धनि
गणेश्वरः स्वयं भूत्वा न दृष्टस्तत्क्षणात्ततः
puṣpavṛṣṭiṃ vimuñcanti khecarāstasya mūrdhani
gaṇeśvaraḥ svayaṃ bhūtvā na dṛṣṭastatkṣaṇāttataḥ
- 10
दृष्ट्वैतदाश्चर्यवरं जैमिनिप्रमुखा द्विजाः
कपर्देश्वरमाहात्म्यं पप्रच्छुर्गुरुमच्युतम्
dṛṣṭvaitadāścaryavaraṃ jaiminipramukhā dvijāḥ
kapardeśvaramāhātmyaṃ papracchurgurumacyutam
- 11
तेषां प्रोवाच भगवान्देवाग्रे चोपविश्य सः
कपर्देशस्य माहात्म्यं प्रणम्य वृषभध्वजम्
teṣāṃ provāca bhagavāndevāgre copaviśya saḥ
kapardeśasya māhātmyaṃ praṇamya vṛṣabhadhvajam
- 12
इदं देवस्य तल्लिङ्गं कपर्देश्वरम् उत्तमम्
स्मृत्वैवाशेषपापौघं क्षिप्रमस्य विमुञ्चति
idaṃ devasya talliṅgaṃ kapardeśvaram uttamam
smṛtvaivāśeṣapāpaughaṃ kṣipramasya vimuñcati
- 13
कामक्रोधादयो दोषा वाराणसीनिवासिनाम्
विघ्नाः सर्वे विनश्यन्ति कपर्देश्वरपूजनात्
kāmakrodhādayo doṣā vārāṇasīnivāsinām
vighnāḥ sarve vinaśyanti kapardeśvarapūjanāt
- 14
तस्मात्सदैव द्रष्टव्यं कपर्देश्वरमुत्तमम्
पूजितव्यं प्रयत्नेन स्तोतव्यं वैदिकैः स्तवैः
tasmātsadaiva draṣṭavyaṃ kapardeśvaramuttamam
pūjitavyaṃ prayatnena stotavyaṃ vaidikaiḥ stavaiḥ
- 15
ध्यायतामत्र नियतं योगिनां शान्तचेतसाम्
जायते योगसंसिद्धिः सा षण्मासे न संशयः
dhyāyatāmatra niyataṃ yogināṃ śāntacetasām
jāyate yogasaṃsiddhiḥ sā ṣaṇmāse na saṃśayaḥ
- 16
ब्रह्महत्यादयः पापा विनश्यन्त्यस्य पूजनात्
पिशाचमोचने कुण्डे स्नातस्यात्र समीपतः
brahmahatyādayaḥ pāpā vinaśyantyasya pūjanāt
piśācamocane kuṇḍe snātasyātra samīpataḥ
- 17
अस्मिन्क्षेत्रे पुरा विप्रास्तपस्वी शंसितव्रतः
शङ्कुकर्ण इति ख्यातः पूजयामास शङ्करम्
जजाप रुद्रमनिशं प्रणवं ब्रह्मरूपिणम्
asminkṣetre purā viprāstapasvī śaṃsitavrataḥ
śaṅkukarṇa iti khyātaḥ pūjayāmāsa śaṅkaram
jajāpa rudramaniśaṃ praṇavaṃ brahmarūpiṇam
- 18
पुष्पधूपादिभिः स्तोत्रैर्नमस्कारैः प्रदक्षिणैः
उवास तत्र योगात्मा कृत्वा दीक्षां तु नैष्ठिकीम्
puṣpadhūpādibhiḥ stotrairnamaskāraiḥ pradakṣiṇaiḥ
uvāsa tatra yogātmā kṛtvā dīkṣāṃ tu naiṣṭhikīm
- 19
कदाचिदागतं प्रेतं पश्यति स्म क्षुधान्वितम्
अस्थिचर्मपिनद्धाङ्गं निःश्वसन्तं मुहुर्मुहुः
kadācidāgataṃ pretaṃ paśyati sma kṣudhānvitam
asthicarmapinaddhāṅgaṃ niḥśvasantaṃ muhurmuhuḥ
- 20
तं दृष्ट्वा स मुनिश्रेष्ठः कृपया परया युतः
प्रोवाच को भवान्कस्माद्देशाद्देशमिमंश्रितः
taṃ dṛṣṭvā sa muniśreṣṭhaḥ kṛpayā parayā yutaḥ
provāca ko bhavānkasmāddeśāddeśamimaṃśritaḥ
- 21
तस्मै पिशाचः क्षुधया पीड्यमानो ऽब्रवीद्वचः
पूर्वजन्मन्यहं विप्रो धनधान्यसमन्वितः
पुत्रपौत्रादिभिर्युक्तः कुटुम्बभरणोत्सुकः
tasmai piśācaḥ kṣudhayā pīḍyamāno 'bravīdvacaḥ
pūrvajanmanyahaṃ vipro dhanadhānyasamanvitaḥ
putrapautrādibhiryuktaḥ kuṭumbabharaṇotsukaḥ
- 22
न पूजिता मया देवा गावो ऽप्यतिथयस्तथा
न कदाचित्कृतं पुण्यमल्पं वा स्वल्पमेव वा
na pūjitā mayā devā gāvo 'pyatithayastathā
na kadācitkṛtaṃ puṇyamalpaṃ vā svalpameva vā
- 23
एकदा भगवान्देवो गोवृषेश्वरवाहनः
विश्वेश्वरो वाराणस्यां दृष्टः स्पृष्टो नमस्कृतः
ekadā bhagavāndevo govṛṣeśvaravāhanaḥ
viśveśvaro vārāṇasyāṃ dṛṣṭaḥ spṛṣṭo namaskṛtaḥ
- 24
तदाचिरेण कालेन पञ्चत्वमहमागतः
न दृष्टं तन्मया घोरं यमस्य वदनं मुने
tadācireṇa kālena pañcatvamahamāgataḥ
na dṛṣṭaṃ tanmayā ghoraṃ yamasya vadanaṃ mune
- 25
ईदृशीं योनिमापन्नः पैशाचीं क्षुधयान्वितः
पिपासयाधुनाक्रान्तो न जानामि हिताहितम्
īdṛśīṃ yonimāpannaḥ paiśācīṃ kṣudhayānvitaḥ
pipāsayādhunākrānto na jānāmi hitāhitam
- 26
यदि कंचित्समुद्धर्तुमुपायं पश्यसि प्रभो
कुरुष्व तं नमस्तुभ्यं त्वामहं शरणं गतः
yadi kaṃcitsamuddhartumupāyaṃ paśyasi prabho
kuruṣva taṃ namastubhyaṃ tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ
- 27
इत्युक्तः शङ्कुकर्णो ऽथ पिशाचमिदमब्रवीत्
त्वादृशो न हि लोके ऽस्मिन्विद्यते पुण्यकृत्तमः
ityuktaḥ śaṅkukarṇo 'tha piśācamidamabravīt
tvādṛśo na hi loke 'sminvidyate puṇyakṛttamaḥ
- 28
यत्त्वया भगवान्पूर्वं दृष्टो विश्वेश्वरः शिवः
संस्पृष्टो वन्दितो भूयः को ऽन्यस्त्वत्सदृशो भुवि
yattvayā bhagavānpūrvaṃ dṛṣṭo viśveśvaraḥ śivaḥ
saṃspṛṣṭo vandito bhūyaḥ ko 'nyastvatsadṛśo bhuvi
- 29
तेन कर्मविपाकेन देशमेतं समागतः
स्नानं कुरुष्व शीघ्रं त्वमस्मिन्कुण्डे समाहितः
येनेमां कुत्सितां योनिं क्षिप्रमेव प्रहास्यसि
tena karmavipākena deśametaṃ samāgataḥ
snānaṃ kuruṣva śīghraṃ tvamasminkuṇḍe samāhitaḥ
yenemāṃ kutsitāṃ yoniṃ kṣiprameva prahāsyasi
- 30
स एवमुक्तो मुनिना पिशाचो दयालुना देववरं त्रिनेत्रम्
स्मृत्वा कपर्देश्वरमीशितारं चक्रे समाधाय मनो ऽवगाहम्
sa evamukto muninā piśāco dayālunā devavaraṃ trinetram
smṛtvā kapardeśvaramīśitāraṃ cakre samādhāya mano 'vagāham

