114 shlokas
- 1
सूत उवाच
प्रविश्य मेरुशिखरं कैलासं कनकप्रभम्
रराम भगवान्सोमः केशवेन महेश्वरः
sūta uvāca
praviśya meruśikharaṃ kailāsaṃ kanakaprabham
rarāma bhagavānsomaḥ keśavena maheśvaraḥ
- 2
अपश्यंस्तं महात्मानं कैलासगिरिवासिनः
पूजयांचक्रिरे कृष्णं देवदेवमथाच्युतम्
apaśyaṃstaṃ mahātmānaṃ kailāsagirivāsinaḥ
pūjayāṃcakrire kṛṣṇaṃ devadevamathācyutam
- 3
चतुर्बाहुम् उदाराङ्गं कालमेघसमप्रभम्
किरीटिनं शार्ङ्गपाणिं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्
caturbāhum udārāṅgaṃ kālameghasamaprabham
kirīṭinaṃ śārṅgapāṇiṃ śrīvatsāṅkitavakṣasam
- 4
दीर्घबाहुं विशालाक्षं पीतवाससमच्युतम्
दधानमुरसा मालां वैजयन्तीमनुत्तमाम्
dīrghabāhuṃ viśālākṣaṃ pītavāsasamacyutam
dadhānamurasā mālāṃ vaijayantīmanuttamām
- 5
भ्राजमानं श्रिया दिव्यं युवानमतिकोमलम्
पद्माङ्घ्रिनयनं चारु सुस्मितं सुगतिप्रदम्
bhrājamānaṃ śriyā divyaṃ yuvānamatikomalam
padmāṅghrinayanaṃ cāru susmitaṃ sugatipradam
- 6
कदाचित्तत्र लीलार्थं देवकीनन्दवर्धनः
भ्राजमानः श्रिया कृष्णश्चचार गिरिकन्दरे
kadācittatra līlārthaṃ devakīnandavardhanaḥ
bhrājamānaḥ śriyā kṛṣṇaścacāra girikandare
- 7
गन्धर्वाप्सरसां मुख्या नागकन्याश्च कृत्स्नशः
सिद्धा यक्षाश्च गन्धर्वास्तत्र तत्र जगन्मयम्
gandharvāpsarasāṃ mukhyā nāgakanyāśca kṛtsnaśaḥ
siddhā yakṣāśca gandharvāstatra tatra jaganmayam
- 8
दृष्ट्वाश्चर्यं परं गत्वा हर्षादुत्फुल्ललोचनाः
मुमुचुः पुष्पवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि महात्मनः
dṛṣṭvāścaryaṃ paraṃ gatvā harṣādutphullalocanāḥ
mumucuḥ puṣpavarṣāṇi tasya mūrdhni mahātmanaḥ
- 9
गन्धर्वकन्यका दिव्यास्तद्वदप्सरसां वराः
दृष्ट्वा चकमिरे कृष्णं स्रस्तवस्त्रविभूषणाः
gandharvakanyakā divyāstadvadapsarasāṃ varāḥ
dṛṣṭvā cakamire kṛṣṇaṃ srastavastravibhūṣaṇāḥ
- 10
काश्चिद्गायन्ति विविधां गीतिं गीतविशारदाः
सम्प्रेक्ष्य देवकीसूनुं सुन्दर्यः काममोहिताः
kāścidgāyanti vividhāṃ gītiṃ gītaviśāradāḥ
samprekṣya devakīsūnuṃ sundaryaḥ kāmamohitāḥ
- 11
काश्चिद्विलासबहुला नृत्यन्ति स्म तदग्रतः
सम्प्रेक्ष्य संस्थिताः काश्चित्पपुस्तद्वदनामृतम्
kāścidvilāsabahulā nṛtyanti sma tadagrataḥ
samprekṣya saṃsthitāḥ kāścitpapustadvadanāmṛtam
- 12
काश्चिद्भूषणवर्याणि स्वाङ्गादादाय सादरम्
भूषयांचक्रिरे कृष्णं कामिन्यो लोकभूषणम्
kāścidbhūṣaṇavaryāṇi svāṅgādādāya sādaram
bhūṣayāṃcakrire kṛṣṇaṃ kāminyo lokabhūṣaṇam
- 13
काश्चिद्भूषणवर्याणि समादाय तदङ्गतः
स्वात्मानं भूषयामासुः स्वात्मगैरपि माधवम्
kāścidbhūṣaṇavaryāṇi samādāya tadaṅgataḥ
svātmānaṃ bhūṣayāmāsuḥ svātmagairapi mādhavam
- 14
काश्चिदागत्य कृष्णस्य समीपं काममोहिताः
चुचुम्बुर्वदनाम्भोजं हरेर्मुग्धमृगेक्षणाः
kāścidāgatya kṛṣṇasya samīpaṃ kāmamohitāḥ
cucumburvadanāmbhojaṃ harermugdhamṛgekṣaṇāḥ
- 15
प्रगृह्य काश्चिद्गोविन्दं करेण भवनं स्वकम्
प्रापयामासुर्लोकादिं मायया तस्य मोहिताः
pragṛhya kāścidgovindaṃ kareṇa bhavanaṃ svakam
prāpayāmāsurlokādiṃ māyayā tasya mohitāḥ
- 16
तासां स भगवान्कृष्णः कामान्कमललोचनः
बहूनि कृत्वा रूपाणि पूरयामास लीलया
tāsāṃ sa bhagavānkṛṣṇaḥ kāmānkamalalocanaḥ
bahūni kṛtvā rūpāṇi pūrayāmāsa līlayā
- 17
एवं वै सुचिरं कालं देवदेवपुरे हरिः
रेमे नारायणः श्रीमान्मायया मोहयञ्जगत्
evaṃ vai suciraṃ kālaṃ devadevapure hariḥ
reme nārāyaṇaḥ śrīmānmāyayā mohayañjagat
- 18
गते बहुतिथे काले द्वारवत्यां निवासिनः
बभूवुर्विह्वला भीता गोविन्दविरहे जनाः
gate bahutithe kāle dvāravatyāṃ nivāsinaḥ
babhūvurvihvalā bhītā govindavirahe janāḥ
- 19
ततः सुपर्णो बलवान्पूर्वमेव विसर्जितः
कृष्णेन मार्गमाणस्तं हिमवन्तं ययौ गिरिम्
tataḥ suparṇo balavānpūrvameva visarjitaḥ
kṛṣṇena mārgamāṇastaṃ himavantaṃ yayau girim
- 20
अदृष्ट्वा तत्र गोविन्दं प्रणम्य शिरसा मुनिम्
आजगामोपमन्युं तं पुरीं द्वारवतीं पुनः
adṛṣṭvā tatra govindaṃ praṇamya śirasā munim
ājagāmopamanyuṃ taṃ purīṃ dvāravatīṃ punaḥ
- 21
तदन्तरे महादैत्या राक्षसाश्चातिभीषणाः
आजग्मुर्द्वारकां शुभ्रां भीषयन्तः सहस्रशः
tadantare mahādaityā rākṣasāścātibhīṣaṇāḥ
ājagmurdvārakāṃ śubhrāṃ bhīṣayantaḥ sahasraśaḥ
- 22
स तान्सुपर्णो बलवान्कृष्णतुल्यपराक्रमः
हत्वा युद्धेन महता रक्षति स्म पुरीं शुभाम्
sa tānsuparṇo balavānkṛṣṇatulyaparākramaḥ
hatvā yuddhena mahatā rakṣati sma purīṃ śubhām
- 23
एतस्मिन्नेव काले तु नारदो भगवानृषिः
दृष्ट्वा कैलासशिखरे कृष्णं द्वारवतीं गतः
etasminneva kāle tu nārado bhagavānṛṣiḥ
dṛṣṭvā kailāsaśikhare kṛṣṇaṃ dvāravatīṃ gataḥ
- 24
तं दृष्ट्वा नारदमृषिं सर्वे तत्र निवासिनः
प्रोचुर्नारायणो नाथः कुत्रास्ते भगवान्हरिः
taṃ dṛṣṭvā nāradamṛṣiṃ sarve tatra nivāsinaḥ
procurnārāyaṇo nāthaḥ kutrāste bhagavānhariḥ
- 25
स तानुवाच भगवान्कैलासशिखरे हरिः
रमते ऽद्य महायोगी तं दृष्ट्वाहमिहागतः
sa tānuvāca bhagavānkailāsaśikhare hariḥ
ramate 'dya mahāyogī taṃ dṛṣṭvāhamihāgataḥ
- 26
तस्योपश्रुत्य वचनं सुपर्णः पततां वरः
जगामाकाशगो विप्राः कैलासं गिरिमुत्तमम्
tasyopaśrutya vacanaṃ suparṇaḥ patatāṃ varaḥ
jagāmākāśago viprāḥ kailāsaṃ girimuttamam
- 27
ददर्श देवकीसूनुं भवने रत्नमण्डिते
वरासनस्थं गोविन्दं देवदेवान्तिके हरिम्
dadarśa devakīsūnuṃ bhavane ratnamaṇḍite
varāsanasthaṃ govindaṃ devadevāntike harim
- 28
उपास्यमानममरैर्दिव्यस्त्रीभिः समन्ततः
महादेवगणैः सिद्धैर्योगिभिः परिवारितम्
upāsyamānamamarairdivyastrībhiḥ samantataḥ
mahādevagaṇaiḥ siddhairyogibhiḥ parivāritam
- 29
प्रणम्य दण्डवद्भूमौ सुपर्णः शङ्करं शिवम्
निवेदयामास हरेः प्रवृत्तिं द्वारके पुरे
praṇamya daṇḍavadbhūmau suparṇaḥ śaṅkaraṃ śivam
nivedayāmāsa hareḥ pravṛttiṃ dvārake pure
- 30
ततः प्रणम्य शिरसा शङ्करं नीललोहितम्
आजगाम पुरीं कृष्णः सो ऽनुज्ञातो हरेण तु
tataḥ praṇamya śirasā śaṅkaraṃ nīlalohitam
ājagāma purīṃ kṛṣṇaḥ so 'nujñāto hareṇa tu

