32 shlokas
- 1
अथ श्राद्धेप्सुः पूर्वेद्युर्ब्राह्मणान् आमन्त्रयेत्
atha śrāddhepsuḥ pūrvedyurbrāhmaṇān āmantrayet
- 2
द्वितीये ऽह्नि शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्णे कृष्णपक्षस्यापराह्णे विप्रान्सुस्नातान्स्वाचान्तान्यथाभूयो वयःक्रमेण कुशोत्तरेष्व् आसनेषूपवेशयेत्
dvitīye 'hni śuklapakṣasya pūrvāhṇe kṛṣṇapakṣasyāparāhṇe viprānsusnātānsvācāntānyathābhūyo vayaḥkrameṇa kuśottareṣv āsaneṣūpaveśayet
- 3
द्वौ दैवे प्राङ्मुखौ त्रींश्च पित्र्ये उदङ्मुखान्
dvau daive prāṅmukhau trīṃśca pitrye udaṅmukhān
- 4
एकैकम् उभयत्र वेति
ekaikam ubhayatra veti
- 5
आमश्राद्धेषु काम्येषु च प्रथमपञ्चकेनाग्निं हुत्वा
āmaśrāddheṣu kāmyeṣu ca prathamapañcakenāgniṃ hutvā
- 6
पशुश्राद्धेषु मध्यमपञ्चकेन
paśuśrāddheṣu madhyamapañcakena
- 7
अमावास्यासूत्तमपञ्चकेन
amāvāsyāsūttamapañcakena
- 8
आग्रहायण्या ऊर्ध्वं कृष्णाष्टकासु च क्रमेणैव प्रथममध्यमोत्तमपञ्चकैः
āgrahāyaṇyā ūrdhvaṃ kṛṣṇāṣṭakāsu ca krameṇaiva prathamamadhyamottamapañcakaiḥ
- 9
अन्वष्टकासु च
anvaṣṭakāsu ca
- 10
ततो ब्राह्मणानुज्ञातः पितॄन् आवाहयेत्
tato brāhmaṇānujñātaḥ pitṝn āvāhayet
- 11
अपयन्त्वसुरा इति द्वाभ्यां तिलैः यातुधानानां विसर्जनं कृत्वा
apayantvasurā iti dvābhyāṃ tilaiḥ yātudhānānāṃ visarjanaṃ kṛtvā
- 12
एत पितरः सर्वांस्तान् अग्र आ मे यन्त्वेतद्वः पितर इत्यावाहनं कृत्वा कुशतिलमिश्रेण गन्धोदकेन यास्तिष्ठन्त्यमृता वाग् इति यन्मे मातेति च पाद्यं निवेद्य अर्घ्यं कृत्वा निवेद्य चानुलेपनं कृत्वा कुशतिलवस्त्रपुष्पालंकारधूपदीपैर्यथाशक्त्या विप्रान्समभ्यर्च्य घृतप्लुतम् अन्नम् आदाय आदित्या रुद्रा वसव इति वीक्ष्य अग्नौ करवाणीत्युक्त्वा तच्च विप्रैः कुर्व् इत्युक्ते आहुतित्रयं दद्यात्
eta pitaraḥ sarvāṃstān agra ā me yantvetadvaḥ pitara ityāvāhanaṃ kṛtvā kuśatilamiśreṇa gandhodakena yāstiṣṭhantyamṛtā vāg iti yanme māteti ca pādyaṃ nivedya arghyaṃ kṛtvā nivedya cānulepanaṃ kṛtvā kuśatilavastrapuṣpālaṃkāradhūpadīpairyathāśaktyā viprānsamabhyarcya ghṛtaplutam annam ādāya ādityā rudrā vasava iti vīkṣya agnau karavāṇītyuktvā tacca vipraiḥ kurv ityukte āhutitrayaṃ dadyāt
- 13
ये मामकाः पितर एतद्वः पितरो ऽयं यज्ञ इति च हविरनुमन्त्रणं कृत्वा यथोपपन्नेषु पात्रेषु विशेषाद्रजतमयेष्व् अन्नं नमो विश्वेभ्यो देवेभ्य इत्यन्नम् आदौ प्राङ्मुखयोर्निवेदयेत्
ye māmakāḥ pitara etadvaḥ pitaro 'yaṃ yajña iti ca haviranumantraṇaṃ kṛtvā yathopapanneṣu pātreṣu viśeṣādrajatamayeṣv annaṃ namo viśvebhyo devebhya ityannam ādau prāṅmukhayornivedayet
- 14
पित्रे पितामहाय प्रपितामहाय च नामगोत्राभ्याम् उदङ्मुखेषु
pitre pitāmahāya prapitāmahāya ca nāmagotrābhyām udaṅmukheṣu
- 15
तद् अदत्सु ब्राह्मणेषु यन्मे प्रकामाद् अहोरात्रैर्यद्वः क्रव्याद् इति जपेत्
tad adatsu brāhmaṇeṣu yanme prakāmād ahorātrairyadvaḥ kravyād iti japet
- 16
इतिहासपुराणधर्मशास्त्राणि चेति
itihāsapurāṇadharmaśāstrāṇi ceti
- 17
उच्छिष्टसंनिधौ दक्षिणाग्रेषु कुशेषु पृथिवी दर्विर् अक्षिता इत्येकं पिण्डं पित्रे निदध्यात्
ucchiṣṭasaṃnidhau dakṣiṇāgreṣu kuśeṣu pṛthivī darvir akṣitā ityekaṃ piṇḍaṃ pitre nidadhyāt
- 18
अन्तरिक्षं दर्विर् अक्षिता इति द्वितीयं पिण्डं पितामहाय
antarikṣaṃ darvir akṣitā iti dvitīyaṃ piṇḍaṃ pitāmahāya
- 19
द्यौर्दर्विर् अक्षिता इति तृतीयं प्रपितामहाय
dyaurdarvir akṣitā iti tṛtīyaṃ prapitāmahāya
- 20
ये अत्र पितरः प्रेता इति वासो देयम्
ye atra pitaraḥ pretā iti vāso deyam
- 21
वीरान्नः पितरो धत्त इत्यन्नम्
vīrānnaḥ pitaro dhatta ityannam
- 22
अत्र पितरो मादयध्वं यथाभागम् इति दर्भमूले करावघर्षणम्
atra pitaro mādayadhvaṃ yathābhāgam iti darbhamūle karāvagharṣaṇam
- 23
ऊर्जं वहन्तीर् इत्यनेन सोदकेन प्रदक्षिणं पिण्डानां विकिरणं कृत्वा अर्घपुष्पधूपालेपनान्नादिभक्ष्यभोज्यानि निवेदयेत्
ūrjaṃ vahantīr ityanena sodakena pradakṣiṇaṃ piṇḍānāṃ vikiraṇaṃ kṛtvā arghapuṣpadhūpālepanānnādibhakṣyabhojyāni nivedayet
- 24
उदकपात्रं मधुघृततिलैः संयुक्तं च
udakapātraṃ madhughṛtatilaiḥ saṃyuktaṃ ca
- 25
भुक्तवत्सु ब्राह्मणेषु तृप्तिम् आगतेषु मा मे क्षेष्ठेत्य् अन्नं सतृणम् अभ्युक्ष्यान्नविकिरम् उच्छिष्टाग्रतः कृत्वा तृप्ता भवन्तः सम्पन्नम् इति च पृष्ट्वा उदङ्मुखेष्वाचमनम् आदौ दत्त्वा ततः प्राङ्मुखेषु दत्त्वा ततश्च सुप्रोक्षितम् इति श्राद्धदेशं संप्रोक्ष्य दर्भपाणिः सर्वं कुर्यात्
bhuktavatsu brāhmaṇeṣu tṛptim āgateṣu mā me kṣeṣṭhety annaṃ satṛṇam abhyukṣyānnavikiram ucchiṣṭāgrataḥ kṛtvā tṛptā bhavantaḥ sampannam iti ca pṛṣṭvā udaṅmukheṣvācamanam ādau dattvā tataḥ prāṅmukheṣu dattvā tataśca suprokṣitam iti śrāddhadeśaṃ saṃprokṣya darbhapāṇiḥ sarvaṃ kuryāt
- 26
ततः प्राङ्मुखाग्रतो यन्मे राम इति प्रदक्षिणं कृत्वा प्रत्येत्य च यथाशक्तिदक्षिणाभिः समभ्यर्च्य अभिरमन्तु भवन्त इत्युक्त्वा तैर् उक्ते ऽभिरताः स्म इति देवाश्च पितरश्चेत्यभिजपेत्
tataḥ prāṅmukhāgrato yanme rāma iti pradakṣiṇaṃ kṛtvā pratyetya ca yathāśaktidakṣiṇābhiḥ samabhyarcya abhiramantu bhavanta ityuktvā tair ukte 'bhiratāḥ sma iti devāśca pitaraścetyabhijapet
- 27
अक्षय्योदकं च नामगोत्राभ्यां दत्त्वा विश्वे देवाः प्रीयन्ताम् इति प्राङ्मुखेभ्यस्ततः प्राञ्जलिर् इदं तन्मनाः सुमना याचेत
akṣayyodakaṃ ca nāmagotrābhyāṃ dattvā viśve devāḥ prīyantām iti prāṅmukhebhyastataḥ prāñjalir idaṃ tanmanāḥ sumanā yāceta
- 28
दातारो नो ऽभिवर्धन्तां वेदाः संततिर् एव च
श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहु देयं च नो ऽस्त्व् इति
dātāro no 'bhivardhantāṃ vedāḥ saṃtatir eva ca
śraddhā ca no mā vyagamadbahu deyaṃ ca no 'stv iti
- 29
तथास्त्विति ब्रूयुः
tathāstviti brūyuḥ
- 30
अन्नं च नो बहु भवेद् अतिथींश्च लभेमहि
याचितारश्च नः सन्तु मा च याचिष्म कंचन
annaṃ ca no bahu bhaved atithīṃśca labhemahi
yācitāraśca naḥ santu mā ca yāciṣma kaṃcana

