संस्कृतम्

अध्यायः 15

पुरुषोत्तमयोगः

२० श्लोकाः

२० श्लोकाः

  1. 1

    ऊर्ध्वमूलमधःशाखमश्वत्थं प्राहुरव्ययम् ।

    छन्दांसि यस्य पर्णानि यस्तं वेद स वेदवित् ॥

    ūrdhvamūlamadhaḥśākhamaśvatthaṃ prāhuravyayam |

    chandāṃsi yasya parṇāni yastaṃ veda sa vedavit ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। ऊर्ध्वमूलम् अधःशाखम् अव्ययम् अश्वत्थं प्राहुः, छन्दांसि यस्य पर्णानि, यः तं वेद सः वेदवित्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  2. 2

    अधश्चोर्ध्वं प्रसृतास्तस्य शाखा

    गुणप्रवृद्धा विषयप्रवालाः ।

    अधश्च मूलान्यनुसन्ततानि

    कर्मानुबन्धीनि मनुष्यलोके ॥

    adhaścordhvaṃ prasṛtāstasya śākhā

    guṇapravṛddhā viṣayapravālāḥ |

    adhaśca mūlānyanusantatāni

    karmānubandhīni manuṣyaloke ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    तस्य शाखाः अधः च ऊर्ध्वं प्रसृताः गुणप्रवृद्धाः विषयप्रवालाः, अधः च मनुष्यलोके कर्मानुबन्धीनि मूलानि अनुसन्ततानि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  3. 3

    न रूपमस्येह तथोपलभ्यते

    नान्तो न चादिर्न च सम्प्रतिष्ठा ।

    अश्वत्थमेनं सुविरूढमूलं

    असङ्गशस्त्रेण दृढेन छित्त्वा ॥

    na rūpamasyeha tathopalabhyate

    nānto na cādirna ca sampratiṣṭhā |

    aśvatthamenaṃ suvirūḍhamūlaṃ

    asaṅgaśastreṇa dṛḍhena chittvā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अस्य रूपम् इह तथा न उपलभ्यते, न अन्तः न च आदिः न च सम्प्रतिष्ठा, एनं सुविरूढमूलम् अश्वत्थं दृढेन असङ्गशस्त्रेण छित्त्वा,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  4. 4

    ततः पदं तत्परिमार्गितव्यं

    यस्मिन्गता न निवर्तन्ति भूयः ।

    तमेव चाद्यं पुरुषं प्रपद्ये ।

    यतः प्रवृत्तिः प्रसृता पुराणी ॥

    tataḥ padaṃ tatparimārgitavyaṃ

    yasmingatā na nivartanti bhūyaḥ |

    tameva cādyaṃ puruṣaṃ prapadye |

    yataḥ pravṛttiḥ prasṛtā purāṇī ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    ततः तत् पदं परिमार्गितव्यं, यस्मिन् गताः भूयः न निवर्तन्ति, यतः पुराणी प्रवृत्तिः प्रसृता, तम् एव च आद्यं पुरुषं प्रपद्ये।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  5. 5

    निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा

    अध्यात्मनित्या विनिवृत्तकामाः ।

    द्वन्द्वैर्विमुक्ताः सुखदुःखसंज्ञैर्-

    गच्छन्त्यमूढाः पदमव्ययं तत् ॥

    nirmānamohā jitasaṅgadoṣā

    adhyātmanityā vinivṛttakāmāḥ |

    dvandvairvimuktāḥ sukhaduḥkhasaṃjñair-

    gacchantyamūḍhāḥ padamavyayaṃ tat ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    निर्मानमोहाः जितसङ्गदोषाः अध्यात्मनित्याः विनिवृत्तकामाः सुखदुःखसंज्ञैः द्वन्द्वैः विमुक्ताः अमूढाः तत् अव्ययं पदं गच्छन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  6. 6

    न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः ।

    यद्गत्वा न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥

    na tadbhāsayate sūryo na śaśāṅko na pāvakaḥ |

    yadgatvā na nivartante taddhāma paramaṃ mama ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यत् सूर्यः न भासयते, न शशाङ्कः, न पावकः, यत् गत्वा न निवर्तन्ते, तत् मम परमं धाम।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  7. 7

    ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः ।

    मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ॥

    mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ |

    manaḥṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛtisthāni karṣati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    मम एव सनातनः अंशः जीवलोके जीवभूतः प्रकृतिस्थानि मनःषष्ठानि इन्द्रियाणि कर्षति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  8. 8

    शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः ।

    गृहीत्वैतानि संयाति वायुर्गन्धानिवाशयात् ॥

    śarīraṃ yadavāpnoti yaccāpyutkrāmatīśvaraḥ |

    gṛhītvaitāni saṃyāti vāyurgandhānivāśayāt ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    ईश्वरः यत् शरीरम् अवाप्नोति, यत् च अपि उत्क्रामति, वायुः आशयात् गन्धान् इव एतानि गृहीत्वा संयाति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  9. 9

    श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च ।

    अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते ॥

    śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca |

    adhiṣṭhāya manaścāyaṃ viṣayānupasevate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अयं श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणम् एव च मनः च अधिष्ठाय विषयान् उपसेवते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  10. 10

    उत्क्रामन्तं स्थितं वापि भुञ्जानं वा गुणान्वितम् ।

    विमूढा नानुपश्यन्ति पश्यन्ति ज्ञानचक्षुषः ॥

    utkrāmantaṃ sthitaṃ vāpi bhuñjānaṃ vā guṇānvitam |

    vimūḍhā nānupaśyanti paśyanti jñānacakṣuṣaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    उत्क्रामन्तं स्थितं वा अपि गुणान्वितं भुञ्जानं वा विमूढाः न अनुपश्यन्ति, ज्ञानचक्षुषः पश्यन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  11. 11

    यतन्तो योगिनश्चैनं पश्यन्त्यात्मन्यवस्थितम् ।

    यतन्तोऽप्यकृतात्मानो नैनं पश्यन्त्यचेतसः ॥

    yatanto yoginaścainaṃ paśyantyātmanyavasthitam |

    yatanto'pyakṛtātmāno nainaṃ paśyantyacetasaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यतन्तः योगिनः च एनम् आत्मनि अवस्थितं पश्यन्ति, अकृतात्मानः अचेतसः यतन्तः अपि एनं न पश्यन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  12. 12

    यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् ।

    यच्चन्द्रमसि यच्चाग्नौ तत्तेजो विद्धि मामकम् ॥

    yadādityagataṃ tejo jagadbhāsayate'khilam |

    yaccandramasi yaccāgnau tattejo viddhi māmakam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    आदित्यगतं यत् तेजः अखिलं जगत् भासयते, यत् चन्द्रमसि, यत् च अग्नौ, तत् तेजः मामकं विद्धि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  13. 13

    गामाविश्य च भूतानि धारयाम्यहमोजसा ।

    पुष्णामि चौषधीः सर्वाः सोमो भूत्वा रसात्मकः ॥

    gāmāviśya ca bhūtāni dhārayāmyahamojasā |

    puṣṇāmi cauṣadhīḥ sarvāḥ somo bhūtvā rasātmakaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अहं च गाम् आविश्य ओजसा भूतानि धारयामि, रसात्मकः सोमः भूत्वा च सर्वाः ओषधीः पुष्णामि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  14. 14

    अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः ।

    प्राणापानसमायुक्तः पचाम्यन्नं चतुर्विधम् ॥

    ahaṃ vaiśvānaro bhūtvā prāṇināṃ dehamāśritaḥ |

    prāṇāpānasamāyuktaḥ pacāmyannaṃ caturvidham ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अहं वैश्वानरः भूत्वा प्राणिनां देहम् आश्रितः प्राणापानसमायुक्तः चतुर्विधम् अन्नं पचामि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  15. 15

    सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टो

    मत्तः स्मृतिर्ज्ञानमपोहनञ्च ।

    वेदैश्च सर्वैरहमेव वेद्यो

    वेदान्तकृद्वेदविदेव चाहम् ॥

    sarvasya cāhaṃ hṛdi sanniviṣṭo

    mattaḥ smṛtirjñānamapohanañca |

    vedaiśca sarvairahameva vedyo

    vedāntakṛdvedavideva cāham ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अहं च सर्वस्य हृदि सन्निविष्टः, मत्तः स्मृतिः ज्ञानम् अपोहनं च, सर्वैः वेदैः च अहम् एव वेद्यः, वेदान्तकृत् वेदवित् एव च अहम्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  16. 16

    द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।

    क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥

    dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca |

    kṣaraḥ sarvāṇi bhūtāni kūṭastho'kṣara ucyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    लोके इमौ द्वौ पुरुषौ, क्षरः च अक्षरः एव च, सर्वाणि भूतानि क्षरः, कूटस्थः अक्षरः उच्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  17. 17

    उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः ।

    यो लोकत्रयमाविश्य बिभर्त्यव्यय ईश्वरः ॥

    uttamaḥ puruṣastvanyaḥ paramātmetyudāhṛtaḥ |

    yo lokatrayamāviśya bibhartyavyaya īśvaraḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    उत्तमः पुरुषः तु अन्यः परमात्मा इति उदाहृतः, यः अव्ययः ईश्वरः लोकत्रयम् आविश्य बिभर्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  18. 18

    यस्मात्क्षरमतीतोऽहमक्षरादपि चोत्तमः ।

    अतोऽस्मि लोके वेदे च प्रथितः पुरुषोत्तमः ॥

    yasmātkṣaramatīto'hamakṣarādapi cottamaḥ |

    ato'smi loke vede ca prathitaḥ puruṣottamaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यस्मात् अहं क्षरम् अतीतः, अक्षरात् अपि च उत्तमः, अतः लोके वेदे च पुरुषोत्तमः प्रथितः अस्मि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  19. 19

    यो मामेवमसम्मूढो जानाति पुरुषोत्तमम् ।

    स सर्वविद्भजति मां सर्वभावेन भारत ॥

    yo māmevamasammūḍho jānāti puruṣottamam |

    sa sarvavidbhajati māṃ sarvabhāvena bhārata ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भारत, यः असम्मूढः माम् एवं पुरुषोत्तमं जानाति, सः सर्ववित् सर्वभावेन मां भजति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  20. 20

    इति गुह्यतमं शास्त्रमिदमुक्तं मयानघ ।

    एतद्बुद्ध्वा बुद्धिमान्स्यात्कृतकृत्यश्च भारत ॥

    iti guhyatamaṃ śāstramidamuktaṃ mayānagha |

    etadbuddhvā buddhimānsyātkṛtakṛtyaśca bhārata ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अनघ भारत, इति इदं गुह्यतमं शास्त्रं मया उक्तम्, एतत् बुद्ध्वा बुद्धिमान् कृतकृत्यः च स्यात्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्