संस्कृतम्

अध्यायः 12

भक्तियोगः

२० श्लोकाः

२० श्लोकाः

  1. 1

    एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।

    ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥

    evaṃ satatayuktā ye bhaktāstvāṃ paryupāsate |

    ye cāpyakṣaramavyaktaṃ teṣāṃ ke yogavittamāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अर्जुन उवाच। ये भक्ताः एवं सततयुक्ताः त्वां पर्युपासते, ये च अपि अव्यक्तम् अक्षरं, तेषां के योगवित्तमाः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  2. 2

    मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।

    श्रद्धया परयोपेताः ते मे युक्ततमा मताः ॥

    mayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate |

    śraddhayā parayopetāḥ te me yuktatamā matāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। ये मयि मनः आवेश्य नित्ययुक्ताः परया श्रद्धया उपेताः माम् उपासते, ते मे युक्ततमाः मताः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  3. 3

    ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।

    सर्वत्रगमचिन्त्यञ्च कूटस्थमचलन्ध्रुवम् ॥

    ye tvakṣaramanirdeśyamavyaktaṃ paryupāsate |

    sarvatragamacintyañca kūṭasthamacalandhruvam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    ये तु अनिर्देश्यम् अव्यक्तं सर्वत्रगम् अचिन्त्यं च कूटस्थम् अचलं ध्रुवम् अक्षरं पर्युपासते,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  4. 4

    सन्नियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।

    ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥

    sanniyamyendriyagrāmaṃ sarvatra samabuddhayaḥ |

    te prāpnuvanti māmeva sarvabhūtahite ratāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    इन्द्रियग्रामं सन्नियम्य सर्वत्र समबुद्धयः सर्वभूतहिते रताः ते माम् एव प्राप्नुवन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  5. 5

    क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।

    अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥

    kleśo'dhikatarasteṣāmavyaktāsaktacetasām |

    avyaktā hi gatirduḥkhaṃ dehavadbhiravāpyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अव्यक्तासक्तचेतसां तेषां क्लेशः अधिकतरः, हि अव्यक्ता गतिः देहवद्भिः दुःखम् अवाप्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  6. 6

    ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।

    अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥

    ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi saṃnyasya matparāḥ |

    ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    ये तु मत्पराः सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य अनन्येन एव योगेन मां ध्यायन्तः उपासते,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  7. 7

    तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।

    भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥

    teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt |

    bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    पार्थ, मयि आवेशितचेतसां तेषाम् अहं मृत्युसंसारसागरात् नचिरात् समुद्धर्ता भवामि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  8. 8

    मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।

    निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥

    mayyeva mana ādhatsva mayi buddhiṃ niveśaya |

    nivasiṣyasi mayyeva ata ūrdhvaṃ na saṃśayaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    मयि एव मनः आधत्स्व, मयि बुद्धिं निवेशय, अतः ऊर्ध्वं मयि एव निवसिष्यसि, संशयः न।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  9. 9

    अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।

    अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥

    atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |

    abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanañjaya ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    धनञ्जय, अथ मयि स्थिरं चित्तं समाधातुं न शक्नोषि, ततः अभ्यासयोगेन माम् आप्तुम् इच्छ।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  10. 10

    अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।

    मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यसि ॥

    abhyāse'pyasamartho'si matkarmaparamo bhava |

    madarthamapi karmāṇi kurvansiddhimavāpsyasi ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अभ्यासे अपि असमर्थः असि, मत्कर्मपरमः भव, मदर्थं कर्माणि कुर्वन् अपि सिद्धिम् अवाप्स्यसि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  11. 11

    अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।

    सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥

    athaitadapyaśakto'si kartuṃ madyogamāśritaḥ |

    sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अथ एतत् अपि कर्तुम् अशक्तः असि, ततः मद्योगम् आश्रितः यतात्मवान् सर्वकर्मफलत्यागं कुरु।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  12. 12

    श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।

    ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥

    śreyo hi jñānamabhyāsājjñānāddhyānaṃ viśiṣyate |

    dhyānātkarmaphalatyāgastyāgācchāntiranantaram ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अभ्यासात् ज्ञानं हि श्रेयः, ज्ञानात् ध्यानं विशिष्यते, ध्यानात् कर्मफलत्यागः, त्यागात् अनन्तरं शान्तिः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  13. 13

    अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।

    निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥

    adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |

    nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सर्वभूतानाम् अद्वेष्टा मैत्रः करुणः एव च निर्ममः निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  14. 14

    सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।

    मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥

    santuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍhaniścayaḥ |

    mayyarpitamanobuddhiryo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सततं सन्तुष्टः योगी यतात्मा दृढनिश्चयः मयि अर्पितमनोबुद्धिः यः मद्भक्तः, सः मे प्रियः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  15. 15

    यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।

    हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥

    yasmānnodvijate loko lokānnodvijate ca yaḥ |

    harṣāmarṣabhayodvegairmukto yaḥ sa ca me priyaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यस्मात् लोकः न उद्विजते, यः च लोकात् न उद्विजते, यः च हर्षामर्षभयोद्वेगैः मुक्तः, सः मे प्रियः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  16. 16

    अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।

    सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥

    anapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ |

    sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अनपेक्षः शुचिः दक्षः उदासीनः गतव्यथः सर्वारम्भपरित्यागी यः मद्भक्तः, सः मे प्रियः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  17. 17

    यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।

    शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥

    yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati |

    śubhāśubhaparityāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति, शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान् यः, सः मे प्रियः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  18. 18

    समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।

    शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥

    samaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ |

    śītoṣṇasukhaduḥkheṣu samaḥ saṅgavivarjitaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    शत्रौ च मित्रे च समः, तथा मानापमानयोः, शीतोष्णसुखदुःखेषु समः, सङ्गविवर्जितः,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  19. 19

    तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येन केनचित् ।

    अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥

    tulyanindāstutirmaunī santuṣṭo yena kenacit |

    aniketaḥ sthiramatirbhaktimānme priyo naraḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    तुल्यनिन्दास्तुतिः मौनी येन केनचित् सन्तुष्टः अनिकेतः स्थिरमतिः भक्तिमान् नरः मे प्रियः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  20. 20

    ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।

    श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥

    ye tu dharmyāmṛtamidaṃ yathoktaṃ paryupāsate |

    śraddadhānā matparamā bhaktāste'tīva me priyāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    ये तु श्रद्दधानाः मत्परमाः इदं धर्म्यामृतं यथोक्तं पर्युपासते, ते भक्ताः मे अतीव प्रियाः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्