संस्कृतम्

अध्यायः 14

गुणत्रयविभागयोगः

२७ श्लोकाः

२७ श्लोकाः

  1. 1

    परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् ।

    यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥

    paraṃ bhūyaḥ pravakṣyāmi jñānānāṃ jñānamuttamam |

    yajjñātvā munayaḥ sarve parāṃ siddhimito gatāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। ज्ञानानाम् उत्तमं परं ज्ञानं भूयः प्रवक्ष्यामि, यत् ज्ञात्वा सर्वे मुनयः इतः परां सिद्धिं गताः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  2. 2

    इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः ।

    सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥

    idaṃ jñānamupāśritya mama sādharmyamāgatāḥ |

    sarge'pi nopajāyante pralaye na vyathanti ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    इदं ज्ञानम् उपाश्रित्य मम साधर्म्यम् आगताः सर्गे अपि न उपजायन्ते प्रलये च न व्यथन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  3. 3

    मम योनिर्महद् ब्रह्म तस्मिन्गर्भं दधाम्यहम् ।

    सम्भवः सर्वभूतानां ततो भवति भारत ॥

    mama yonirmahad brahma tasmingarbhaṃ dadhāmyaham |

    sambhavaḥ sarvabhūtānāṃ tato bhavati bhārata ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भारत, महत् ब्रह्म मम योनिः, तस्मिन् अहं गर्भं दधामि, ततः सर्वभूतानां सम्भवः भवति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  4. 4

    सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः सम्भवन्ति याः ।

    तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥

    sarvayoniṣu kaunteya mūrtayaḥ sambhavanti yāḥ |

    tāsāṃ brahma mahadyonirahaṃ bījapradaḥ pitā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    कौन्तेय, सर्वयोनिषु याः मूर्तयः सम्भवन्ति, तासां महत् ब्रह्म योनिः, अहं बीजप्रदः पिता।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  5. 5

    सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसम्भवाः ।

    निबध्नन्ति महाबाहो देहे देहिनमव्ययम् ॥

    sattvaṃ rajastama iti guṇāḥ prakṛtisambhavāḥ |

    nibadhnanti mahābāho dehe dehinamavyayam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    महाबाहो, सत्त्वं रजः तमः इति प्रकृतिसम्भवाः गुणाः देहे अव्ययं देहिनं निबध्नन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  6. 6

    तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् ।

    सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ ॥

    tatra sattvaṃ nirmalatvātprakāśakamanāmayam |

    sukhasaṅgena badhnāti jñānasaṅgena cānagha ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अनघ, तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात् प्रकाशकम् अनामयं, सुखसङ्गेन ज्ञानसङ्गेन च बध्नाति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  7. 7

    रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् ।

    तन्निबध्नाति कौन्तेय कर्मसङ्गेन देहिनम् ॥

    rajo rāgātmakaṃ viddhi tṛṣṇāsaṅgasamudbhavam |

    tannibadhnāti kaunteya karmasaṅgena dehinam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    कौन्तेय, रजः रागात्मकं तृष्णासङ्गसमुद्भवं विद्धि, तत् कर्मसङ्गेन देहिनं निबध्नाति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  8. 8

    तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् ।

    प्रमादालस्यनिद्राभिस्तन्निबध्नाति भारत ॥

    tamastvajñānajaṃ viddhi mohanaṃ sarvadehinām |

    pramādālasyanidrābhistannibadhnāti bhārata ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भारत, तमः तु अज्ञानजं सर्वदेहिनां मोहनं विद्धि, तत् प्रमादालस्यनिद्राभिः निबध्नाति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  9. 9

    सत्त्वं सुखे सञ्जयति रजः कर्मणि भारत ।

    ज्ञानमावृत्य तु तमः प्रमादे सञ्जयत्युत ॥

    sattvaṃ sukhe sañjayati rajaḥ karmaṇi bhārata |

    jñānamāvṛtya tu tamaḥ pramāde sañjayatyuta ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भारत, सत्त्वं सुखे सञ्जयति, रजः कर्मणि, तमः तु ज्ञानम् आवृत्य प्रमादे सञ्जयति उत।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  10. 10

    रजस्तमश्चाभिभूय सत्त्वं भवति भारत ।

    रजः सत्त्वं तमश्चैव तमः सत्त्वं रजस्तथा ॥

    rajastamaścābhibhūya sattvaṃ bhavati bhārata |

    rajaḥ sattvaṃ tamaścaiva tamaḥ sattvaṃ rajastathā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भारत, रजः तमः च अभिभूय सत्त्वं भवति, सत्त्वं तमः च एव रजः, तथा सत्त्वं रजः तमः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  11. 11

    सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्रकाश उपजायते ।

    ज्ञानं यदा तदा विद्याद्विवृद्धं सत्त्वमित्युत ॥

    sarvadvāreṣu dehe'sminprakāśa upajāyate |

    jñānaṃ yadā tadā vidyādvivṛddhaṃ sattvamityuta ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यदा अस्मिन् देहे सर्वद्वारेषु प्रकाशः ज्ञानम् उपजायते, तदा सत्त्वं विवृद्धम् इति उत विद्यात्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  12. 12

    लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा ।

    रजस्येतानि जायन्ते विवृद्धे भरतर्षभ ॥

    lobhaḥ pravṛttirārambhaḥ karmaṇāmaśamaḥ spṛhā |

    rajasyetāni jāyante vivṛddhe bharatarṣabha ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    भरतर्षभ, रजसि विवृद्धे लोभः प्रवृत्तिः कर्मणाम् आरम्भः अशमः स्पृहा एतानि जायन्ते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  13. 13

    अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।

    तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥

    aprakāśo'pravṛttiśca pramādo moha eva ca |

    tamasyetāni jāyante vivṛddhe kurunandana ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    कुरुनन्दन, तमसि विवृद्धे अप्रकाशः अप्रवृत्तिः च प्रमादः मोहः एव च एतानि जायन्ते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  14. 14

    यदा सत्त्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् ।

    तदोत्तमविदां लोकानमलान्प्रतिपद्यते ॥

    yadā sattve pravṛddhe tu pralayaṃ yāti dehabhṛt |

    tadottamavidāṃ lokānamalānpratipadyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यदा तु देहभृत् सत्त्वे प्रवृद्धे प्रलयं याति, तदा उत्तमविदाम् अमलान् लोकान् प्रतिपद्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  15. 15

    रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते ।

    तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥

    rajasi pralayaṃ gatvā karmasaṅgiṣu jāyate |

    tathā pralīnastamasi mūḍhayoniṣu jāyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते, तथा तमसि प्रलीनः मूढयोनिषु जायते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  16. 16

    कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।

    रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥

    karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam |

    rajasastu phalaṃ duḥkhamajñānaṃ tamasaḥ phalam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सुकृतस्य कर्मणः सात्त्विकं निर्मलं फलम् आहुः, रजसः तु फलं दुःखं, तमसः फलम् अज्ञानम्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  17. 17

    सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।

    प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥

    sattvātsañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca |

    pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सत्त्वात् ज्ञानं सञ्जायते, रजसः लोभः एव च, तमसः प्रमादमोहौ अज्ञानम् एव च भवतः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  18. 18

    ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।

    जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः ॥

    ūrdhvaṃ gacchanti sattvasthā madhye tiṣṭhanti rājasāḥ |

    jaghanyaguṇavṛttisthā adho gacchanti tāmasāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सत्त्वस्थाः ऊर्ध्वं गच्छन्ति, राजसाः मध्ये तिष्ठन्ति, जघन्यगुणवृत्तिस्थाः तामसाः अधः गच्छन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  19. 19

    नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।

    गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥

    nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati |

    guṇebhyaśca paraṃ vetti madbhāvaṃ so'dhigacchati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यदा द्रष्टा गुणेभ्यः अन्यं कर्तारं न अनुपश्यति, गुणेभ्यः च परं वेत्ति, सः मद्भावम् अधिगच्छति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  20. 20

    गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् ।

    जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥

    guṇānetānatītya trīndehī dehasamudbhavān |

    janmamṛtyujarāduḥkhairvimukto'mṛtamaśnute ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    देही देहसमुद्भवान् एतान् त्रीन् गुणान् अतीत्य जन्ममृत्युजरादुःखैः विमुक्तः अमृतम् अश्नुते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  21. 21

    कैर्लिङ्गैस्त्रीन्गुणानेतानतीतो भवति प्रभो ।

    किमाचारः कथं चैतांस्त्रीन्गुणानतिवर्तते ॥

    kairliṅgaistrīnguṇānetānatīto bhavati prabho |

    kimācāraḥ kathaṃ caitāṃstrīnguṇānativartate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अर्जुन उवाच। प्रभो, एतान् त्रीन् गुणान् अतीतः कैः लिङ्गैः भवति, किमाचारः, कथं च एतान् त्रीन् गुणान् अतिवर्तते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  22. 22

    प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव ।

    न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥

    prakāśaṃ ca pravṛttiṃ ca mohameva ca pāṇḍava |

    na dveṣṭi sampravṛttāni na nivṛttāni kāṅkṣati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। पाण्डव, प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहम् एव च सम्प्रवृत्तानि न द्वेष्टि, निवृत्तानि न काङ्क्षति,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  23. 23

    उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते ।

    गुणा वर्तन्त इत्येवं योऽवतिष्ठति नेङ्गते ॥

    udāsīnavadāsīno guṇairyo na vicālyate |

    guṇā vartanta ityevaṃ yo'vatiṣṭhati neṅgate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः उदासीनवत् आसीनः गुणैः न विचाल्यते, गुणाः वर्तन्ते इति एवं यः अवतिष्ठति, न इङ्गते,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  24. 24

    समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।

    तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥

    samaduḥkhasukhaḥ svasthaḥ samaloṣṭāśmakāñcanaḥ |

    tulyapriyāpriyo dhīrastulyanindātmasaṃstutiḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः तुल्यप्रियाप्रियः धीरः तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  25. 25

    मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः ।

    सर्वारम्भपरित्यागी गुणातीतः स उच्यते ॥

    mānāpamānayostulyastulyo mitrāripakṣayoḥ |

    sarvārambhaparityāgī guṇātītaḥ sa ucyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    मानापमानयोः तुल्यः, मित्रारिपक्षयोः तुल्यः, सर्वारम्भपरित्यागी, सः गुणातीतः उच्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  26. 26

    मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते ।

    स गुणान्समतीत्यैतान्ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥

    māṃ ca yo'vyabhicāreṇa bhaktiyogena sevate |

    sa guṇānsamatītyaitānbrahmabhūyāya kalpate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः च मां अव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते, सः एतान् गुणान् समतीत्य ब्रह्मभूयाय कल्पते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  27. 27

    ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाहममृतस्याव्ययस्य च ।

    शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥

    brahmaṇo hi pratiṣṭhāhamamṛtasyāvyayasya ca |

    śāśvatasya ca dharmasya sukhasyaikāntikasya ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    हि अहम् अमृतस्य अव्ययस्य च ब्रह्मणः, शाश्वतस्य च धर्मस्य, ऐकान्तिकस्य सुखस्य च प्रतिष्ठा।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्