संस्कृतम्

अध्यायः 10

विभूतियोगः

४२ श्लोकाः

४२ श्लोकाः

  1. 1

    भूय एव महाबाहो श‍ृणु मे परमं वचः ।

    यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥

    bhūya eva mahābāho śa‍ṛṇu me paramaṃ vacaḥ |

    yatte'haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। महाबाहो, भूयः एव मे परमं वचः शृणु, यत् अहं प्रीयमाणाय ते हितकाम्यया वक्ष्यामि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  2. 2

    न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।

    अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥

    na me viduḥ suragaṇāḥ prabhavaṃ na maharṣayaḥ |

    ahamādirhi devānāṃ maharṣīṇāṃ ca sarvaśaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सुरगणाः मे प्रभवं न विदुः, महर्षयः न, हि अहं सर्वशः देवानां महर्षीणां च आदिः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  3. 3

    यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।

    असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

    yo māmajamanādiṃ ca vetti lokamaheśvaram |

    asammūḍhaḥ sa martyeṣu sarvapāpaiḥ pramucyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः माम् अजम् अनादिं च लोकमहेश्वरं वेत्ति, सः मर्त्येषु असम्मूढः सर्वपापैः प्रमुच्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  4. 4

    बुद्धिर्ज्ञानमसम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।

    सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥

    buddhirjñānamasammohaḥ kṣamā satyaṃ damaḥ śamaḥ |

    sukhaṃ duḥkhaṃ bhavo'bhāvo bhayaṃ cābhayameva ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    बुद्धिः ज्ञानम् असम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः सुखं दुःखं भवः अभावः भयं च अभयम् एव च,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  5. 5

    अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।

    भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥

    ahiṃsā samatā tuṣṭistapo dānaṃ yaśo'yaśaḥ |

    bhavanti bhāvā bhūtānāṃ matta eva pṛthagvidhāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अहिंसा समता तुष्टिः तपः दानं यशः अयशः, भूतानां पृथग्विधाः भावाः मत्तः एव भवन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  6. 6

    महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।

    मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥

    maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā |

    madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    पूर्वे सप्त महर्षयः तथा चत्वारः मनवः मद्भावाः मानसाः जाताः, येषां लोके इमाः प्रजाः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  7. 7

    एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।

    सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥

    etāṃ vibhūtiṃ yogaṃ ca mama yo vetti tattvataḥ |

    so'vikampena yogena yujyate nātra saṃśayaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः मम एतां विभूतिं योगं च तत्त्वतः वेत्ति, सः अविकम्पेन योगेन युज्यते, अत्र संशयः न।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  8. 8

    अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।

    इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥

    ahaṃ sarvasya prabhavo mattaḥ sarvaṃ pravartate |

    iti matvā bhajante māṃ budhā bhāvasamanvitāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अहं सर्वस्य प्रभवः, मत्तः सर्वं प्रवर्तते, इति मत्वा भावसमन्विताः बुधाः मां भजन्ते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  9. 9

    मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।

    कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥

    maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam |

    kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    मच्चित्ताः मद्गतप्राणाः परस्परं बोधयन्तः नित्यं मां कथयन्तः च तुष्यन्ति च रमन्ति च।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  10. 10

    तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।

    ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥

    teṣāṃ satatayuktānāṃ bhajatāṃ prītipūrvakam |

    dadāmi buddhiyogaṃ taṃ yena māmupayānti te ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सततयुक्तानां प्रीतिपूर्वकं भजतां तेषां तं बुद्धियोगं ददामि, येन ते माम् उपयान्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  11. 11

    तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।

    नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥

    teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |

    nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    तेषाम् एव अनुकम्पार्थम् अहम् आत्मभावस्थः भास्वता ज्ञानदीपेन अज्ञानजं तमः नाशयामि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  12. 12

    परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।

    पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥

    paraṃ brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ bhavān |

    puruṣaṃ śāśvataṃ divyamādidevamajaṃ vibhum ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अर्जुन उवाच। भवान् परं ब्रह्म परं धाम परमं पवित्रं, शाश्वतं दिव्यं पुरुषम् आदिदेवम् अजं विभुम्,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  13. 13

    आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।

    असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥

    āhustvāmṛṣayaḥ sarve devarṣirnāradastathā |

    asito devalo vyāsaḥ svayaṃ caiva bravīṣi me ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सर्वे ऋषयः, तथा देवर्षिः नारदः, असितः देवलः व्यासः त्वाम् आहुः, स्वयं च एव मे ब्रवीषि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  14. 14

    सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।

    न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥

    sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |

    na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    केशव, यत् मां वदसि एतत् सर्वम् ऋतं मन्ये, हि भगवन्, ते व्यक्तिं देवाः न विदुः, दानवाः न।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  15. 15

    स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।

    भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥

    svayamevātmanātmānaṃ vettha tvaṃ puruṣottama |

    bhūtabhāvana bhūteśa devadeva jagatpate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    पुरुषोत्तम, भूतभावन, भूतेश, देवदेव, जगत्पते, त्वं स्वयम् एव आत्मना आत्मानं वेत्थ।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  16. 16

    वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।

    याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥

    vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |

    yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    याभिः विभूतिभिः त्वम् इमान् लोकान् व्याप्य तिष्ठसि, दिव्याः आत्मविभूतयः अशेषेण वक्तुम् अर्हसि हि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  17. 17

    कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।

    केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥

    kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |

    keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo'si bhagavanmayā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    योगिन्, अहं सदा परिचिन्तयन् त्वां कथं विद्याम्, भगवन्, केषु केषु च भावेषु मया चिन्त्यः असि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  18. 18

    विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।

    भूयः कथय तृप्तिर्हि श‍ृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥

    vistareṇātmano yogaṃ vibhūtiṃ ca janārdana |

    bhūyaḥ kathaya tṛptirhi śa‍ṛṇvato nāsti me'mṛtam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    जनार्दन, आत्मनः योगं विभूतिं च विस्तरेण भूयः कथय, हि अमृतं शृण्वतः मे तृप्तिः न अस्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  19. 19

    हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।

    प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥

    hanta te kathayiṣyāmi divyā hyātmavibhūtayaḥ |

    prādhānyataḥ kuruśreṣṭha nāstyanto vistarasya me ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। कुरुश्रेष्ठ, हन्त, दिव्याः आत्मविभूतयः ते प्राधान्यतः कथयिष्यामि, हि मे विस्तरस्य अन्तः न अस्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  20. 20

    अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।

    अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥

    ahamātmā guḍākeśa sarvabhūtāśayasthitaḥ |

    ahamādiśca madhyaṃ ca bhūtānāmanta eva ca ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    गुडाकेश, अहं सर्वभूताशयस्थितः आत्मा, अहं च भूतानाम् आदिः मध्यं च अन्तः एव च।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  21. 21

    आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।

    मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥

    ādityānāmahaṃ viṣṇurjyotiṣāṃ raviraṃśumān |

    marīcirmarutāmasmi nakṣatrāṇāmahaṃ śaśī ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    आदित्यानाम् अहं विष्णुः, ज्योतिषाम् अंशुमान् रविः, मरुताम् मरीचिः अस्मि, नक्षत्राणाम् अहं शशी।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  22. 22

    वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।

    इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥

    vedānāṃ sāmavedo'smi devānāmasmi vāsavaḥ |

    indriyāṇāṃ manaścāsmi bhūtānāmasmi cetanā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    वेदानां सामवेदः अस्मि, देवानां वासवः अस्मि, इन्द्रियाणां च मनः अस्मि, भूतानां चेतना अस्मि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  23. 23

    रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।

    वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥

    rudrāṇāṃ śaṅkaraścāsmi vitteśo yakṣarakṣasām |

    vasūnāṃ pāvakaścāsmi meruḥ śikhariṇāmaham ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    रुद्राणां च शङ्करः अस्मि, यक्षरक्षसां वित्तेशः, वसूनां च पावकः अस्मि, शिखरिणाम् अहं मेरुः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  24. 24

    पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।

    सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥

    purodhasāṃ ca mukhyaṃ māṃ viddhi pārtha bṛhaspatim |

    senānīnāmahaṃ skandaḥ sarasāmasmi sāgaraḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    पार्थ, पुरोधसां च मुख्यं बृहस्पतिं मां विद्धि, सेनानीनाम् अहं स्कन्दः, सरसां सागरः अस्मि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  25. 25

    महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।

    यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥

    maharṣīṇāṃ bhṛgurahaṃ girāmasmyekamakṣaram |

    yajñānāṃ japayajño'smi sthāvarāṇāṃ himālayaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    महर्षीणाम् अहं भृगुः, गिराम् एकम् अक्षरम् अस्मि, यज्ञानां जपयज्ञः अस्मि, स्थावराणां हिमालयः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  26. 26

    अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।

    गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥

    aśvatthaḥ sarvavṛkṣāṇāṃ devarṣīṇāṃ ca nāradaḥ |

    gandharvāṇāṃ citrarathaḥ siddhānāṃ kapilo muniḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    सर्ववृक्षाणाम् अश्वत्थः, देवर्षीणां च नारदः, गन्धर्वाणां चित्ररथः, सिद्धानां कपिलः मुनिः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  27. 27

    उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।

    ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥

    uccaiḥśravasamaśvānāṃ viddhi māmamṛtodbhavam |

    airāvataṃ gajendrāṇāṃ narāṇāṃ ca narādhipam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अश्वानाम् अमृतोद्भवम् उच्चैःश्रवसं मां विद्धि, गजेन्द्राणाम् ऐरावतं, नराणां च नराधिपम्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  28. 28

    आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।

    प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥

    āyudhānāmahaṃ vajraṃ dhenūnāmasmi kāmadhuk |

    prajanaścāsmi kandarpaḥ sarpāṇāmasmi vāsukiḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    आयुधानाम् अहं वज्रं, धेनूनां कामधुक् अस्मि, प्रजनः कन्दर्पः च अस्मि, सर्पाणां वासुकिः अस्मि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  29. 29

    अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।

    पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥

    anantaścāsmi nāgānāṃ varuṇo yādasāmaham |

    pitṝṇāmaryamā cāsmi yamaḥ saṃyamatāmaham ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    नागानाम् अनन्तः च अस्मि, यादसाम् अहं वरुणः, पितॄणाम् अर्यमा च अस्मि, संयमताम् अहं यमः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  30. 30

    प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।

    मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥

    prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |

    mṛgāṇāṃ ca mṛgendro'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    दैत्यानां प्रह्लादः च अस्मि, कलयताम् अहं कालः, मृगाणां च अहं मृगेन्द्रः, पक्षिणां च वैनतेयः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्