संस्कृतम्

अध्यायः 5

कर्मसंन्यासयोगः

२९ श्लोकाः

२९ श्लोकाः

  1. 1

    संन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनर्योगं च शंससि ।

    यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥

    saṃnyāsaṃ karmaṇāṃ kṛṣṇa punaryogaṃ ca śaṃsasi |

    yacchreya etayorekaṃ tanme brūhi suniścitam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    अर्जुन उवाच। हे कृष्ण, कर्मणां संन्यासं पुनः योगं च शंससि। एतयोः यत् एकं श्रेयः, तत् सुनिश्चितं मे ब्रूहि।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  2. 2

    संन्यासः कर्मयोगश्च निःश्रेयसकरावुभौ ।

    तयोस्तु कर्मसंन्यासात्कर्मयोगो विशिष्यते ॥

    saṃnyāsaḥ karmayogaśca niḥśreyasakarāvubhau |

    tayostu karmasaṃnyāsātkarmayogo viśiṣyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    श्रीभगवानुवाच। संन्यासः कर्मयोगः च उभौ निःश्रेयसकरौ। तयोः तु कर्मसंन्यासात् कर्मयोगः विशिष्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  3. 3

    ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति ।

    निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥

    jñeyaḥ sa nityasaṃnyāsī yo na dveṣṭi na kāṅkṣati |

    nirdvandvo hi mahābāho sukhaṃ bandhātpramucyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    हे महाबाहो, यः न द्वेष्टि न काङ्क्षति, सः नित्यसंन्यासी ज्ञेयः। निर्द्वन्द्वः हि बन्धात् सुखं प्रमुच्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  4. 4

    साङ्ख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः ।

    एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥

    sāṅkhyayogau pṛthagbālāḥ pravadanti na paṇḍitāḥ |

    ekamapyāsthitaḥ samyagubhayorvindate phalam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    बालाः साङ्ख्ययोगौ पृथक् प्रवदन्ति, न पण्डिताः। एकम् अपि सम्यक् आस्थितः उभयोः फलं विन्दते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  5. 5

    यत्साङ्ख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते ।

    एकं साङ्ख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥

    yatsāṅkhyaiḥ prāpyate sthānaṃ tadyogairapi gamyate |

    ekaṃ sāṅkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa paśyati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    साङ्ख्यैः यत् स्थानं प्राप्यते, तत् योगैः अपि गम्यते। यः साङ्ख्यं च योगं च एकं पश्यति, सः पश्यति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  6. 6

    संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमाप्तुमयोगतः ।

    योगयुक्तो मुनिर्ब्रह्म नचिरेणाधिगच्छति ॥

    saṃnyāsastu mahābāho duḥkhamāptumayogataḥ |

    yogayukto munirbrahma nacireṇādhigacchati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    हे महाबाहो, संन्यासः तु अयोगतः आप्तुं दुःखम्। योगयुक्तः मुनिः न चिरेण ब्रह्म अधिगच्छति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  7. 7

    योगयुक्तो विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः ।

    सर्वभूतात्मभूतात्मा कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥

    yogayukto viśuddhātmā vijitātmā jitendriyaḥ |

    sarvabhūtātmabhūtātmā kurvannapi na lipyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    योगयुक्तः विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः सर्वभूतात्मभूतात्मा कुर्वन् अपि न लिप्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  8. 8

    नैव किञ्चित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् ।

    पश्यञ्श‍ृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपञ्श्वसन् ॥

    naiva kiñcitkaromīti yukto manyeta tattvavit |

    paśyañśa‍ṛṇvanspṛśañjighrannaśnangacchansvapañśvasan ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    तत्त्ववित् युक्तः पश्यन् शृण्वन् स्पृशन् जिघ्रन् अश्नन् गच्छन् स्वपन् श्वसन् किञ्चित् न एव करोमि इति मन्येत,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  9. 9

    प्रलपन्विसृजन्गृह्णन्नुन्मिषन्निमिषन्नपि ।

    इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेषु वर्तन्त इति धारयन् ॥

    pralapanvisṛjangṛhṇannunmiṣannimiṣannapi |

    indriyāṇīndriyārtheṣu vartanta iti dhārayan ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    प्रलपन् विसृजन् गृह्णन् उन्मिषन् निमिषन् अपि इन्द्रियाणि इन्द्रियार्थेषु वर्तन्ते इति धारयन्।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  10. 10

    ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः ।

    लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥

    brahmaṇyādhāya karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā karoti yaḥ |

    lipyate na sa pāpena padmapatramivāmbhasā ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः कर्माणि ब्रह्मणि आधाय सङ्गं त्यक्त्वा करोति, सः अम्भसा पद्मपत्रम् इव पापेन न लिप्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  11. 11

    कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैरिन्द्रियैरपि ।

    योगिनः कर्म कुर्वन्ति सङ्गं त्यक्त्वात्मशुद्धये ॥

    kāyena manasā buddhyā kevalairindriyairapi |

    yoginaḥ karma kurvanti saṅgaṃ tyaktvātmaśuddhaye ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    योगिनः सङ्गं त्यक्त्वा आत्मशुद्धये कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैः इन्द्रियैः अपि कर्म कुर्वन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  12. 12

    युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् ।

    अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥

    yuktaḥ karmaphalaṃ tyaktvā śāntimāpnoti naiṣṭhikīm |

    ayuktaḥ kāmakāreṇa phale sakto nibadhyate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा नैष्ठिकीं शान्तिम् आप्नोति। अयुक्तः कामकारेण फले सक्तः निबध्यते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  13. 13

    सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी ।

    नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥

    sarvakarmāṇi manasā saṃnyasyāste sukhaṃ vaśī |

    navadvāre pure dehī naiva kurvanna kārayan ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    वशी सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्य नवद्वारे पुरे देही न एव कुर्वन् न कारयन् सुखम् आस्ते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  14. 14

    न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः ।

    न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥

    na kartṛtvaṃ na karmāṇi lokasya sṛjati prabhuḥ |

    na karmaphalasaṃyogaṃ svabhāvastu pravartate ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    प्रभुः लोकस्य न कर्तृत्वं, न कर्माणि, न कर्मफलसंयोगं सृजति। स्वभावः तु प्रवर्तते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  15. 15

    नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः ।

    अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ॥

    nādatte kasyacitpāpaṃ na caiva sukṛtaṃ vibhuḥ |

    ajñānenāvṛtaṃ jñānaṃ tena muhyanti jantavaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    विभुः कस्यचित् पापं न आदत्ते, सुकृतं च न एव। अज्ञानेन ज्ञानम् आवृतं, तेन जन्तवः मुह्यन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  16. 16

    ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः ।

    तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥

    jñānena tu tadajñānaṃ yeṣāṃ nāśitamātmanaḥ |

    teṣāmādityavajjñānaṃ prakāśayati tatparam ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    येषां तु तत् अज्ञानम् आत्मनः ज्ञानेन नाशितं, तेषां ज्ञानम् आदित्यवत् तत् परं प्रकाशयति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  17. 17

    तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः ।

    गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥

    tadbuddhayastadātmānastanniṣṭhāstatparāyaṇāḥ |

    gacchantyapunarāvṛttiṃ jñānanirdhūtakalmaṣāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    तद्बुद्धयः तदात्मानः तन्निष्ठाः तत्परायणाः ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः अपुनरावृत्तिं गच्छन्ति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  18. 18

    विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि ।

    शुनि चैव श्वपाके च पण्डिताः समदर्शिनः ॥

    vidyāvinayasampanne brāhmaṇe gavi hastini |

    śuni caiva śvapāke ca paṇḍitāḥ samadarśinaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    पण्डिताः विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे, गवि, हस्तिनि, शुनि च एव, श्वपाके च समदर्शिनः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  19. 19

    इहैव तैर्जितः सर्गो येषां साम्ये स्थितं मनः ।

    निर्दोषं हि समं ब्रह्म तस्माद् ब्रह्मणि ते स्थिताः ॥

    ihaiva tairjitaḥ sargo yeṣāṃ sāmye sthitaṃ manaḥ |

    nirdoṣaṃ hi samaṃ brahma tasmād brahmaṇi te sthitāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    येषां मनः साम्ये स्थितं, तैः इह एव सर्गः जितः। ब्रह्म हि निर्दोषं समम्, तस्मात् ते ब्रह्मणि स्थिताः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  20. 20

    न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् ।

    स्थिरबुद्धिरसम्मूढो ब्रह्मविद् ब्रह्मणि स्थितः ॥

    na prahṛṣyetpriyaṃ prāpya nodvijetprāpya cāpriyam |

    sthirabuddhirasammūḍho brahmavid brahmaṇi sthitaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    प्रियं प्राप्य न प्रहृष्येत्, अप्रियं च प्राप्य न उद्विजेत्। स्थिरबुद्धिः असम्मूढः ब्रह्मवित् ब्रह्मणि स्थितः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  21. 21

    बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् ।

    स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥

    bāhyasparśeṣvasaktātmā vindatyātmani yatsukham |

    sa brahmayogayuktātmā sukhamakṣayamaśnute ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    बाह्यस्पर्शेषु असक्तात्मा आत्मनि यत् सुखं विन्दति, सः ब्रह्मयोगयुक्तात्मा अक्षयं सुखम् अश्नुते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  22. 22

    ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।

    आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥

    ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |

    ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    हे कौन्तेय, ये हि संस्पर्शजाः भोगाः, ते दुःखयोनयः एव, आद्यन्तवन्तः। बुधः तेषु न रमते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  23. 23

    शक्नोतीहैव यः सोढुं प्राक्शरीरविमोक्षणात् ।

    कामक्रोधोद्भवं वेगं स युक्तः स सुखी नरः ॥

    śaknotīhaiva yaḥ soḍhuṃ prākśarīravimokṣaṇāt |

    kāmakrodhodbhavaṃ vegaṃ sa yuktaḥ sa sukhī naraḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः इह एव शरीरविमोक्षणात् प्राक् कामक्रोधोद्भवं वेगं सोढुं शक्नोति, सः युक्तः, सः सुखी नरः।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  24. 24

    योऽन्तःसुखोऽन्तरारामस्तथान्तर्ज्योतिरेव यः ।

    स योगी ब्रह्मनिर्वाणं ब्रह्मभूतोऽधिगच्छति ॥

    yo'ntaḥsukho'ntarārāmastathāntarjyotireva yaḥ |

    sa yogī brahmanirvāṇaṃ brahmabhūto'dhigacchati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यः अन्तःसुखः अन्तरारामः तथा यः अन्तर्ज्योतिः एव, सः योगी ब्रह्मभूतः ब्रह्मनिर्वाणम् अधिगच्छति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  25. 25

    लभन्ते ब्रह्मनिर्वाणमृषयः क्षीणकल्मषाः ।

    छिन्नद्वैधा यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ॥

    labhante brahmanirvāṇamṛṣayaḥ kṣīṇakalmaṣāḥ |

    chinnadvaidhā yatātmānaḥ sarvabhūtahite ratāḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    क्षीणकल्मषाः छिन्नद्वैधाः यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ऋषयः ब्रह्मनिर्वाणं लभन्ते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  26. 26

    कामक्रोधवियुक्तानां यतीनां यतचेतसाम् ।

    अभितो ब्रह्मनिर्वाणं वर्तते विदितात्मनाम् ॥

    kāmakrodhaviyuktānāṃ yatīnāṃ yatacetasām |

    abhito brahmanirvāṇaṃ vartate viditātmanām ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    कामक्रोधवियुक्तानां यतचेतसां विदितात्मनां यतीनाम् अभितः ब्रह्मनिर्वाणं वर्तते।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  27. 27

    स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः ।

    प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥

    sparśānkṛtvā bahirbāhyāṃścakṣuścaivāntare bhruvoḥ |

    prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracāriṇau ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    बाह्यान् स्पर्शान् बहिः कृत्वा, चक्षुः च एव भ्रुवोः अन्तरे, नासाभ्यन्तरचारिणौ प्राणापानौ समौ कृत्वा,

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  28. 28

    यतेन्द्रियमनोबुद्धिर्मुनिर्मोक्षपरायणः ।

    विगतेच्छाभयक्रोधो यः सदा मुक्त एव सः ॥

    yatendriyamanobuddhirmunirmokṣaparāyaṇaḥ |

    vigatecchābhayakrodho yaḥ sadā mukta eva saḥ ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यतेन्द्रियमनोबुद्धिः मोक्षपरायणः विगतेच्छाभयक्रोधः यः मुनिः, सः सदा मुक्तः एव।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्
  29. 29

    भोक्तारं यज्ञतपसां सर्वलोकमहेश्वरम् ।

    सुहृदं सर्वभूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिमृच्छति ॥

    bhoktāraṃ yajñatapasāṃ sarvalokamaheśvaram |

    suhṛdaṃ sarvabhūtānāṃ jñātvā māṃ śāntimṛcchati ||

    यान्त्रिकं प्रारूपम्

    यज्ञतपसां भोक्तारं, सर्वलोकमहेश्वरं, सर्वभूतानां सुहृदं मां ज्ञात्वा शान्तिम् ऋच्छति।

    यान्त्रिकं प्रारूपम्