26 shlokas
- 1
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर्बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् आदद इति
devasya tvā savituḥ prasave 'śvinorbāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyām ādada iti
- 2
आदायाभिमन्त्रयते ऽभ्रिर् असि नारिर् असीति
ādāyābhimantrayate 'bhrir asi nārir asīti
- 3
तयौदुम्बर्या अवटं परिलिखति परिलिखितं रक्षः परिलिखिता अरातय इदम् अहं रक्षसो ग्रीवा अपिकृन्तामि यो ऽस्मान्द्वेष्टि यं च वयं द्विष्म इदम् अस्य ग्रीवा अपिकृन्तामीति
tayaudumbaryā avaṭaṃ parilikhati parilikhitaṃ rakṣaḥ parilikhitā arātaya idam ahaṃ rakṣaso grīvā apikṛntāmi yo 'smāndveṣṭi yaṃ ca vayaṃ dviṣma idam asya grīvā apikṛntāmīti
- 4
अथोद्गातारम् आहोद्गातर् एहीमम् औदुम्बर्या अवटं खन प्राक्पुरीषम् उद्वपताद् इति
athodgātāram āhodgātar ehīmam audumbaryā avaṭaṃ khana prākpurīṣam udvapatād iti
- 5
तं स खनति वा खानयति वा
taṃ sa khanati vā khānayati vā
- 6
सो ऽत एव सदो विमिमीते
so 'ta eva sado vimimīte
- 7
यथा त्रीणि छदींषि तिर्यञ्च्य् एवं प्राक्शः
yathā trīṇi chadīṃṣi tiryañcy evaṃ prākśaḥ
- 8
यथा त्रीणि छदींष्य् अन्वञ्च्य् एवम् उदक्शः
yathā trīṇi chadīṃṣy anvañcy evam udakśaḥ
- 9
अपि वा यथा द्वौ भागाव् उदक्स्पन्द्यायै स्याताम् एको दक्षिणत इति
api vā yathā dvau bhāgāv udakspandyāyai syātām eko dakṣiṇata iti
- 10
तस्य त्रिश्रेणिगर्तान्खानयति
tasya triśreṇigartānkhānayati
- 11
सो ऽत एव प्राङ्द्रुत्वा दक्षिणस्य हविर्धानस्य पुरो ऽक्षम् उपरवान्विमिमीते प्रादेशमुखान्प्रादेशान्तस्पादान्
so 'ta eva prāṅdrutvā dakṣiṇasya havirdhānasya puro 'kṣam uparavānvimimīte prādeśamukhānprādeśāntaspādān
- 12
अथोन्नेतारम् आहोन्नेतर् एहीमान् उपरवान्खन प्रादेशमुखान्प्रादेशान्तस्पादान्बाहुमात्रान् अवाचो ऽसंभिन्दन्न् उपरिष्टाद् अधस्तात्संतृण्णान् इति
athonnetāram āhonnetar ehīmān uparavānkhana prādeśamukhānprādeśāntaspādānbāhumātrān avāco 'saṃbhindann upariṣṭād adhastātsaṃtṛṇṇān iti
- 13
तान्स खनति वा खानयति वा
tānsa khanati vā khānayati vā
- 14
अथैषां पुरीषं दक्षिणस्य हविर्धानस्याग्रेणोपस्तम्भनं निवपति
athaiṣāṃ purīṣaṃ dakṣiṇasya havirdhānasyāgreṇopastambhanaṃ nivapati
- 15
तं चतुरश्रं खरं करोति
taṃ caturaśraṃ kharaṃ karoti
- 16
अथैनं सिकताभिर् आभ्राशिनं करोति
athainaṃ sikatābhir ābhrāśinaṃ karoti
- 17
अथोपरवाणां कालाद् अभ्रिम् आदत्ते देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर्बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् आदद इति
athoparavāṇāṃ kālād abhrim ādatte devasya tvā savituḥ prasave 'śvinorbāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyām ādada iti
- 18
आदायाभिमन्त्रयते ऽभ्रिर् असि नारिर् असीति
ādāyābhimantrayate 'bhrir asi nārir asīti
- 19
तया यूपावटं परिलिखति यथान्तर्वेद्य् अर्धं स्याद्बहिर्वेद्य् अर्धं परिलिखितं रक्षः परिलिखिता अरातय इदम् अहं रक्षसो ग्रीवा अपिकृन्तामि यो ऽस्मान्द्वेष्टि यं च वयं द्विष्म इदम् अस्य ग्रीवा अपिकृन्तामीति
tayā yūpāvaṭaṃ parilikhati yathāntarvedy ardhaṃ syādbahirvedy ardhaṃ parilikhitaṃ rakṣaḥ parilikhitā arātaya idam ahaṃ rakṣaso grīvā apikṛntāmi yo 'smāndveṣṭi yaṃ ca vayaṃ dviṣma idam asya grīvā apikṛntāmīti
- 20
अथाग्नीध्रम् आहाग्नीद् एहीमं यूपावटं खनोपरसंमितं प्राक्पुरीषम् उद्वपताच्चतुरङ्गुलेनोपरम् अतिखनताद् इति
athāgnīdhram āhāgnīd ehīmaṃ yūpāvaṭaṃ khanoparasaṃmitaṃ prākpurīṣam udvapatāccaturaṅgulenoparam atikhanatād iti
- 21
तं स खनति वा खानयति वा
taṃ sa khanati vā khānayati vā
- 22
यावद् एवात्राध्वर्युश्चेष्टति तावद् एष प्रतिप्रस्थातौदुम्बरीं स्थूणां यजमानेन संमायाधस्तात्परिवासयत्य् अच्छिन्नो रायः सुवीर इति
yāvad evātrādhvaryuśceṣṭati tāvad eṣa pratiprasthātaudumbarīṃ sthūṇāṃ yajamānena saṃmāyādhastātparivāsayaty acchinno rāyaḥ suvīra iti
- 23
अथाध्वर्युः प्रदक्षिणम् आवृत्य प्रत्यङ्ङ् आद्रुत्य याचति यवमतीः प्रोक्षणीर्बर्हिर्हस्तम् आज्यस्थालीं सस्रुवां मैत्रावरुणदण्डं हिरण्यम् उदपात्रम् इति
athādhvaryuḥ pradakṣiṇam āvṛtya pratyaṅṅ ādrutya yācati yavamatīḥ prokṣaṇīrbarhirhastam ājyasthālīṃ sasruvāṃ maitrāvaruṇadaṇḍaṃ hiraṇyam udapātram iti
- 24
एतत्समादायाहैहि यजमानेति
etatsamādāyāhaihi yajamāneti
- 25
औदुम्बर्य् एषा स्थूणा प्रक्षालिता प्रपन्ना प्राग् अवटाद् उपशेते
audumbary eṣā sthūṇā prakṣālitā prapannā prāg avaṭād upaśete
- 26
तां परस्ताद् अर्वाचीं प्रोक्षति
tāṃ parastād arvācīṃ prokṣati

