21 shlokas
- 1
गान्धार्युवाच
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः प्राज्ञसंमतः
भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः
gāndhāryuvāca
eṣa mādhava putro me vikarṇaḥ prājñasaṃmataḥ
bhūmau vinihataḥ śete bhīmena śatadhā kṛtaḥ
- 2
गजमध्यगतः शेते विकर्णो मधुसूदन
नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव दिवाकरः
gajamadhyagataḥ śete vikarṇo madhusūdana
nīlameghaparikṣiptaḥ śaradīva divākaraḥ
- 3
अस्य चापग्रहेणैष पाणिः कृतकिणो महान्
कथं चिछिद्यते गृध्रैर् अत्तुकामैस्तलत्रवान्
asya cāpagraheṇaiṣa pāṇiḥ kṛtakiṇo mahān
kathaṃ cichidyate gṛdhrair attukāmaistalatravān
- 4
अस्य भार्यामिषप्रेप्सून्गृध्रान् एतांस्तपस्विनी
वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव
asya bhāryāmiṣaprepsūngṛdhrān etāṃstapasvinī
vārayatyaniśaṃ bālā na ca śaknoti mādhava
- 5
युवा वृन्दारकः शूरो विकर्णः पुरुषर्षभ
सुखोचितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव
yuvā vṛndārakaḥ śūro vikarṇaḥ puruṣarṣabha
sukhocitaḥ sukhārhaśca śete pāṃsuṣu mādhava
- 6
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणम् आहवे
अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम्
karṇinālīkanārācairbhinnamarmāṇam āhave
adyāpi na jahātyenaṃ lakṣmīrbharatasattamam
- 7
एष संग्रामशूरेण प्रतिज्ञां पालयिष्यता
दुर्मुखो ऽभिमुखः शेते हतो ऽरिगणहा रणे
eṣa saṃgrāmaśūreṇa pratijñāṃ pālayiṣyatā
durmukho 'bhimukhaḥ śete hato 'rigaṇahā raṇe
- 8
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैर् अर्धभक्षितम्
विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्याम् इव चन्द्रमाः
tasyaitadvadanaṃ kṛṣṇa śvāpadair ardhabhakṣitam
vibhātyabhyadhikaṃ tāta saptamyām iva candramāḥ
- 9
शूरस्य हि रणे कृष्ण यस्याननम् अथेदृशम्
स कथं निहतो ऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः
śūrasya hi raṇe kṛṣṇa yasyānanam athedṛśam
sa kathaṃ nihato 'mitraiḥ pāṃsūngrasati me sutaḥ
- 10
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते
स कथं दुर्मुखो ऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित्
yasyāhavamukhe saumya sthātā naivopapadyate
sa kathaṃ durmukho 'mitrairhato vibudhalokajit
- 11
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन
धार्तराष्ट्रम् इमं पश्य प्रतिमानं दनुष्मताम्
citrasenaṃ hataṃ bhūmau śayānaṃ madhusūdana
dhārtarāṣṭram imaṃ paśya pratimānaṃ danuṣmatām
- 12
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः
क्रव्यादसंघैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते
taṃ citramālyābharaṇaṃ yuvatyaḥ śokakarśitāḥ
kravyādasaṃghaiḥ sahitā rudantyaḥ paryupāsate
- 13
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम्
चित्ररूपम् इदं कृष्ण विचित्रं प्रतिभाति मे
strīṇāṃ ruditanirghoṣaḥ śvāpadānāṃ ca garjitam
citrarūpam idaṃ kṛṣṇa vicitraṃ pratibhāti me
- 14
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः
विविंशतिर् असौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव
yuvā vṛndārako nityaṃ pravarastrīniṣevitaḥ
viviṃśatir asau śete dhvastaḥ pāṃsuṣu mādhava
- 15
शरसंकृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम्
परिवार्यासते गृध्राः परिविंशा विविंशतिम्
śarasaṃkṛttavarmāṇaṃ vīraṃ viśasane hatam
parivāryāsate gṛdhrāḥ pariviṃśā viviṃśatim
- 16
प्रविश्य समरे वीरः पाण्डवानाम् अनीकिनीम्
आविश्य शयने शेते पुनः सत्पुरुषोचितम्
praviśya samare vīraḥ pāṇḍavānām anīkinīm
āviśya śayane śete punaḥ satpuruṣocitam
- 17
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम्
अतीव शुभ्रं वदनं पश्य कृष्ण विविंशतेः
smitopapannaṃ sunasaṃ subhru tārādhipopamam
atīva śubhraṃ vadanaṃ paśya kṛṣṇa viviṃśateḥ
- 18
यं स्म तं पर्युपासन्ते वसुं वासवयोषितः
क्रीडन्तम् इव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः
yaṃ sma taṃ paryupāsante vasuṃ vāsavayoṣitaḥ
krīḍantam iva gandharvaṃ devakanyāḥ sahasraśaḥ
- 19
हन्तारं वीरसेनानां शूरं समितिशोभनम्
निबर्हणम् अमित्राणां दुःसहं विषहेत कः
hantāraṃ vīrasenānāṃ śūraṃ samitiśobhanam
nibarhaṇam amitrāṇāṃ duḥsahaṃ viṣaheta kaḥ
- 20
दुःसहस्यैतद् आभाति शरीरं संवृतं शरैः
गिरिर् आत्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैर् इवावृतः
duḥsahasyaitad ābhāti śarīraṃ saṃvṛtaṃ śaraiḥ
girir ātmaruhaiḥ phullaiḥ karṇikārair ivāvṛtaḥ
- 21
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता
अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुर् अपि दुःसहः
śātakaumbhyā srajā bhāti kavacena ca bhāsvatā
agnineva giriḥ śveto gatāsur api duḥsahaḥ

