15 shlokas
- 1
व्यास उवाच
वरान्स लब्ध्वा भगवान्वसिष्ठो ऽस्मत्पितामहः
कं पुत्रं जनयामास आत्मनः सदृशद्युतिम्
vyāsa uvāca
varānsa labdhvā bhagavānvasiṣṭho 'smatpitāmahaḥ
kaṃ putraṃ janayāmāsa ātmanaḥ sadṛśadyutim
- 2
सनत्कुमार उवाच
तेनासौ वरदानेन देवदेवस्य शूलिनः
अरुन्धत्यामजनयत्तपोयोगबलान्वितम्
ब्रह्मिष्ठं शक्तिनामानं पुत्रं पुत्रशताग्रजम्
sanatkumāra uvāca
tenāsau varadānena devadevasya śūlinaḥ
arundhatyāmajanayattapoyogabalānvitam
brahmiṣṭhaṃ śaktināmānaṃ putraṃ putraśatāgrajam
- 3
तस्य बाल्यात्प्रभृत्येव वासिष्ठस्य महात्मनः
परेण चेतसा भक्तिरभवद्गोवृषध्वजे
tasya bālyātprabhṛtyeva vāsiṣṭhasya mahātmanaḥ
pareṇa cetasā bhaktirabhavadgovṛṣadhvaje
- 4
स कदाचिद् अपत्यार्थम् आराधयद् उमापतिम्
तस्य तुष्टो महादेवो वरदो ऽस्मीत्यभाषत
sa kadācid apatyārtham ārādhayad umāpatim
tasya tuṣṭo mahādevo varado 'smītyabhāṣata
- 5
अथ दृष्ट्वा तमीशानम् इदम् आहानताननः
केन स्तोष्यामि ते देव यस्त्वं सर्वजगत्पतिः
सर्वान्धारयसे लोकानात्मना समयाद्विभो
atha dṛṣṭvā tamīśānam idam āhānatānanaḥ
kena stoṣyāmi te deva yastvaṃ sarvajagatpatiḥ
sarvāndhārayase lokānātmanā samayādvibho
- 6
त्वमेव भोक्ता भोज्यं च कर्ता कार्यं तथा क्रिया
उत्पादकस्तथोत्पाद्य उत्पत्तिश्चैव सर्वशः
tvameva bhoktā bhojyaṃ ca kartā kāryaṃ tathā kriyā
utpādakastathotpādya utpattiścaiva sarvaśaḥ
- 7
आत्मानं पुत्रनामानं मम तुल्यं गुणैर्विभो
इच्छामि दत्तं देवेश एष मे दीयतां वरः
ātmānaṃ putranāmānaṃ mama tulyaṃ guṇairvibho
icchāmi dattaṃ deveśa eṣa me dīyatāṃ varaḥ
- 8
सनत्कुमार उवाच
तमेवंवादिनं देवः प्रहस्य वदतां वरः
उवाच वचसा व्यास दिशः सर्वा विनादयन्
sanatkumāra uvāca
tamevaṃvādinaṃ devaḥ prahasya vadatāṃ varaḥ
uvāca vacasā vyāsa diśaḥ sarvā vinādayan
- 9
त्वयाहं याचितः शक्ते स च ते सम्भविष्यति
त्वत्समः सर्ववेदज्ञस्त्वदीयो मुनिपुंगव
tvayāhaṃ yācitaḥ śakte sa ca te sambhaviṣyati
tvatsamaḥ sarvavedajñastvadīyo munipuṃgava
- 10
बीजात्मा च तथोद्भूतः स्वयमेवाङ्कुरात्मना
बीजात्मना न भवति परिणामान्तरं गतः
bījātmā ca tathodbhūtaḥ svayamevāṅkurātmanā
bījātmanā na bhavati pariṇāmāntaraṃ gataḥ
- 11
एवं स आत्मनात्मा वः सम्भूतो ऽपत्यसंज्ञितः
स्वेनात्मना न भविता परिणामान्तरं गतः
evaṃ sa ātmanātmā vaḥ sambhūto 'patyasaṃjñitaḥ
svenātmanā na bhavitā pariṇāmāntaraṃ gataḥ
- 12
सनत्कुमार उवाच
एवमुक्त्वा तु तं देवः प्रहस्य च निरीक्ष्य च
जगाम सहसा योगी अदृश्यत्वम् अतिद्युतिः
sanatkumāra uvāca
evamuktvā tu taṃ devaḥ prahasya ca nirīkṣya ca
jagāma sahasā yogī adṛśyatvam atidyutiḥ
- 13
तस्मिन्गते महादेवे शक्तिस्तव पितामहः
वचस्तत्परिनिश्चिन्त्य एवमेवेत्यमन्यत
tasmingate mahādeve śaktistava pitāmahaḥ
vacastatpariniścintya evamevetyamanyata
- 14
अथ काले ऽतिमहति समतीते शुभव्रते
तपसा भावितश्चापि महताग्निसमप्रभः
अदृश्यन्त्यां महाप्रज्ञ आदधे गर्भमुत्तमम्
atha kāle 'timahati samatīte śubhavrate
tapasā bhāvitaścāpi mahatāgnisamaprabhaḥ
adṛśyantyāṃ mahāprajña ādadhe garbhamuttamam
- 15
तस्यामापन्नसत्त्वायां राजा कल्माषपादृषिम्
भक्षयामास संरब्धो रक्षसा हृतचेतनः
tasyāmāpannasattvāyāṃ rājā kalmāṣapādṛṣim
bhakṣayāmāsa saṃrabdho rakṣasā hṛtacetanaḥ

