33 shlokas
- 1
नारद उवाच
सम्पातिवचनं श्रुत्वा हनुमानङ्गदादयः
अब्धिं दृष्ट्वाब्रुवंस्ते ऽब्धिं लङ्घयेत्को नु जीवयेत्
nārada uvāca
sampātivacanaṃ śrutvā hanumānaṅgadādayaḥ
abdhiṃ dṛṣṭvābruvaṃste 'bdhiṃ laṅghayetko nu jīvayet
- 2
कपीनां जीवनार्थाय रामकार्यप्रसिद्धये
शतयोजनविस्तीर्णं पुप्लुवे ऽब्धिं स मारुतिः
kapīnāṃ jīvanārthāya rāmakāryaprasiddhaye
śatayojanavistīrṇaṃ pupluve 'bdhiṃ sa mārutiḥ
- 3
दृष्ट्वोत्थितं च मैनाकं सिंहिकां विनिपात्य च
लङ्कां दृष्ट्वा राक्षसानां गृहाणि वनितागृहे
dṛṣṭvotthitaṃ ca mainākaṃ siṃhikāṃ vinipātya ca
laṅkāṃ dṛṣṭvā rākṣasānāṃ gṛhāṇi vanitāgṛhe
- 4
दशग्रीवस्य कुम्भस्य कुम्भकर्णस्य रक्षसः
विभीषणस्येन्द्रजितो गृहे ऽन्येषां च रक्षसो
daśagrīvasya kumbhasya kumbhakarṇasya rakṣasaḥ
vibhīṣaṇasyendrajito gṛhe 'nyeṣāṃ ca rakṣaso
- 5
नापश्यत्पानभूम्यादौ सीतां चिन्तापरायणः
अशोकवनिकां गत्वा दृष्टवाञ्छिंशपातले
nāpaśyatpānabhūmyādau sītāṃ cintāparāyaṇaḥ
aśokavanikāṃ gatvā dṛṣṭavāñchiṃśapātale
- 6
राक्षसीरक्षितां सीतां भव भार्येति वादिनं
रावणं शिंशपास्थो ऽथ नेति सीतां तु वादिनीं
rākṣasīrakṣitāṃ sītāṃ bhava bhāryeti vādinaṃ
rāvaṇaṃ śiṃśapāstho 'tha neti sītāṃ tu vādinīṃ
- 7
भव भार्या रावणस्य राक्षसीर्वादिनीः कपिः
गते तु रावणे प्राह राजा दशरथो ऽभवत्
bhava bhāryā rāvaṇasya rākṣasīrvādinīḥ kapiḥ
gate tu rāvaṇe prāha rājā daśaratho 'bhavat
- 8
रामो ऽस्य लक्ष्मणः पुत्रौ वनवासं गतौ वरौ
रामपत्नी जानकी त्वं रावणेन हृता बलात्
rāmo 'sya lakṣmaṇaḥ putrau vanavāsaṃ gatau varau
rāmapatnī jānakī tvaṃ rāvaṇena hṛtā balāt
- 9
रामः सुग्रीवमित्रस्त्वां मार्गयन्प्रेषयच्च माम्
साभिज्ञानं चाङ्गुलीयं रामदत्तं गृहाण वै
rāmaḥ sugrīvamitrastvāṃ mārgayanpreṣayacca mām
sābhijñānaṃ cāṅgulīyaṃ rāmadattaṃ gṛhāṇa vai
- 10
सीताङ्गुलीयं जग्राह सापश्यन्मारुतिन्तरौ
भूयो ऽग्रे चोपविष्टं तम् उवाच यदि जीवति
sītāṅgulīyaṃ jagrāha sāpaśyanmārutintarau
bhūyo 'gre copaviṣṭaṃ tam uvāca yadi jīvati
- 11
रामः कथं न नयति शृङ्कि ताम् अब्रवीत्कपिः
रामः सीते न जानीते ज्ञात्वा त्वां स नयिष्यति
rāmaḥ kathaṃ na nayati śṛṅki tām abravītkapiḥ
rāmaḥ sīte na jānīte jñātvā tvāṃ sa nayiṣyati
- 12
रावणं राक्षसं हत्वा सबलं देवि मा शुच
साभिज्ञानं देहि मे त्वं मणिं सीताददत्कपौ
rāvaṇaṃ rākṣasaṃ hatvā sabalaṃ devi mā śuca
sābhijñānaṃ dehi me tvaṃ maṇiṃ sītādadatkapau
- 13
उवाच मां यथा रामो नयेच्छीघ्रं तथा कुरु
काकाक्षिपातनकथाम्प्रतियाहि हि शोकह
uvāca māṃ yathā rāmo nayecchīghraṃ tathā kuru
kākākṣipātanakathāmpratiyāhi hi śokaha
- 14
मणिं कथां गृहीत्वाह हनूमान्नेष्यते पतिः
अथवा ते त्वरा काचित्पृष्ठमारुह मे शुभे
maṇiṃ kathāṃ gṛhītvāha hanūmānneṣyate patiḥ
athavā te tvarā kācitpṛṣṭhamāruha me śubhe
- 15
अद्य त्वां दर्शयिष्यामि ससुग्रीवं च राघवम्
सीताब्रवीद्धनूमन्तं नयतां मां हि राघवः
adya tvāṃ darśayiṣyāmi sasugrīvaṃ ca rāghavam
sītābravīddhanūmantaṃ nayatāṃ māṃ hi rāghavaḥ
- 16
हनूमान्स दशग्रीवदर्शनोपायम् आकरोत्
वनं बभञ्ज तत्पालान्हत्वा दन्तनखादिभिः
hanūmānsa daśagrīvadarśanopāyam ākarot
vanaṃ babhañja tatpālānhatvā dantanakhādibhiḥ
- 17
हत्वा तु किङ्करान्सर्वान्सप्त मन्त्रिसुतानपि
पुत्रमक्षं कुमारं च शक्रजिच्च बबन्ध तम्
hatvā tu kiṅkarānsarvānsapta mantrisutānapi
putramakṣaṃ kumāraṃ ca śakrajicca babandha tam
- 18
नागपाशेन पिङ्गाक्षं दर्शयामास रावणम्
उवाच रावणः कस्त्वं मारुतिः प्राह रावणम्
nāgapāśena piṅgākṣaṃ darśayāmāsa rāvaṇam
uvāca rāvaṇaḥ kastvaṃ mārutiḥ prāha rāvaṇam
- 19
रामदूतो राघवाय सीतां देहि मरिष्यसि
रामबाणैर्हतः सार्धं लङ्कास्थै राक्षसैर्ध्रुवम्
rāmadūto rāghavāya sītāṃ dehi mariṣyasi
rāmabāṇairhataḥ sārdhaṃ laṅkāsthai rākṣasairdhruvam
- 20
रावणो हन्तुमुद्युक्तो विभीषणनिवारितः
दीपयामास लाङ्गलं दीप्तपुच्छः स मारुतिः
rāvaṇo hantumudyukto vibhīṣaṇanivāritaḥ
dīpayāmāsa lāṅgalaṃ dīptapucchaḥ sa mārutiḥ
- 21
दग्ध्वा लङ्कां राक्षसांश्च दृष्ट्वा सीतां प्रणम्य ताम्
समुद्रपारमागम्य दृष्टा सीतेति चाब्रवीत्
dagdhvā laṅkāṃ rākṣasāṃśca dṛṣṭvā sītāṃ praṇamya tām
samudrapāramāgamya dṛṣṭā sīteti cābravīt
- 22
अङ्गदादीनङ्गदाद्यैः पीत्वा मधुवने मधु
जित्वा दधिमुखादींश्च दृष्ट्वा रामं च ते ऽब्रुवन्
aṅgadādīnaṅgadādyaiḥ pītvā madhuvane madhu
jitvā dadhimukhādīṃśca dṛṣṭvā rāmaṃ ca te 'bruvan
- 23
दृष्टा सीतेति रामो ऽपि हृष्टः पप्रच्छ मारुतिम्
कथं दृष्ट्वा त्वया सीता किमुवाच च मां प्रति
dṛṣṭā sīteti rāmo 'pi hṛṣṭaḥ papraccha mārutim
kathaṃ dṛṣṭvā tvayā sītā kimuvāca ca māṃ prati
- 24
सीताकथामृतेनैव सिञ्च मां कामवह्निगम्
हनूमानब्रवीद्रामं लङ्घयित्वाब्धिमागतः
sītākathāmṛtenaiva siñca māṃ kāmavahnigam
hanūmānabravīdrāmaṃ laṅghayitvābdhimāgataḥ
- 25
सीतां दृष्ट्वा पुरीं दग्ध्वा सीतामणिं गृहाण वै
हत्वा त्वं रावणं सीतां प्राप्स्यसे राम मा शुच
sītāṃ dṛṣṭvā purīṃ dagdhvā sītāmaṇiṃ gṛhāṇa vai
hatvā tvaṃ rāvaṇaṃ sītāṃ prāpsyase rāma mā śuca
- 26
गृहीत्वा तं मणिं रामो रुरोद विरहातुरः
मणिं दृष्ट्वा जानकी मे दृष्टा सीता नयस्व माम्
gṛhītvā taṃ maṇiṃ rāmo ruroda virahāturaḥ
maṇiṃ dṛṣṭvā jānakī me dṛṣṭā sītā nayasva mām
- 27
तया विना न जीवामि सुग्रीवाद्यैः प्रबोधितः
समुद्रतीरं गतवान्तत्र रामं विभीषणः
tayā vinā na jīvāmi sugrīvādyaiḥ prabodhitaḥ
samudratīraṃ gatavāntatra rāmaṃ vibhīṣaṇaḥ
- 28
गतस्तिरस्कृतो भ्रात्रा रावणेन दुरात्मना
रामाय देहि सीतां त्वम् इत्युक्तेनासहायवान्
gatastiraskṛto bhrātrā rāvaṇena durātmanā
rāmāya dehi sītāṃ tvam ityuktenāsahāyavān
- 29
रामो विभीषणं मित्रं लङ्कैश्वर्ये ऽभ्यषेचयत्
समुद्रं प्रार्थयन्मार्गं यदा नायात्तदा शरैः
rāmo vibhīṣaṇaṃ mitraṃ laṅkaiśvarye 'bhyaṣecayat
samudraṃ prārthayanmārgaṃ yadā nāyāttadā śaraiḥ
- 30
भेदयामास रामं च उवाचाब्धिः समागतः
नलेन सेतुं बद्ध्वाब्धौ लङ्कां व्रज गभीरकः
bhedayāmāsa rāmaṃ ca uvācābdhiḥ samāgataḥ
nalena setuṃ baddhvābdhau laṅkāṃ vraja gabhīrakaḥ

