16 shlokas
- 1
अग्निर् उवाच
युधिष्ठिरे तु राज्यस्थे आश्रमादाश्रमान्तरम्
धृतराष्ट्रो वनमगाद्गान्धारी च पृथा द्विज
agnir uvāca
yudhiṣṭhire tu rājyasthe āśramādāśramāntaram
dhṛtarāṣṭro vanamagādgāndhārī ca pṛthā dvija
- 2
विदुरस्त्वग्निना दग्धो वनजेन दिवं गतः
एवं विष्णुर्भुवो भारमहरद्दानवादिकम्
vidurastvagninā dagdho vanajena divaṃ gataḥ
evaṃ viṣṇurbhuvo bhāramaharaddānavādikam
- 3
धर्मायाधर्मनाशाय निमित्तीकृत्य पाण्डवान्
स विप्रशापव्याजेन मुषलेनाहरत्कुलम्
dharmāyādharmanāśāya nimittīkṛtya pāṇḍavān
sa vipraśāpavyājena muṣalenāharatkulam
- 4
यादवानां भारकरं वज्रं राज्ये ऽभ्यषेचयत्
देवदेशात्प्रभासे स देहं त्यक्त्वा स्वयं हरिः
yādavānāṃ bhārakaraṃ vajraṃ rājye 'bhyaṣecayat
devadeśātprabhāse sa dehaṃ tyaktvā svayaṃ hariḥ
- 5
इन्द्रलोके ब्रह्मलोके पूज्यते स्वर्गवासिभिः
बलभद्रो ऽनन्तमूर्तिः पातालस्वर्गमीयिवान्
indraloke brahmaloke pūjyate svargavāsibhiḥ
balabhadro 'nantamūrtiḥ pātālasvargamīyivān
- 6
अविनाशी हरिर्देवो ध्यानिभिर्ध्येय एव सः
विना तं द्वारकास्थानं प्लावयामास सागरः
avināśī harirdevo dhyānibhirdhyeya eva saḥ
vinā taṃ dvārakāsthānaṃ plāvayāmāsa sāgaraḥ
- 7
संस्कृत्य यादवान्पार्थो दत्तोदकधनादिकः
स्त्रियो ऽष्टावक्रशापेन भार्या विष्णोश्च याः स्थिताः
saṃskṛtya yādavānpārtho dattodakadhanādikaḥ
striyo 'ṣṭāvakraśāpena bhāryā viṣṇośca yāḥ sthitāḥ
- 8
पुनस्तच्छापतो नीता गोपालैर्लगुडायुधैः
अर्जुनं हि तिरस्कृत्य पार्थः शोकं चकार ह
punastacchāpato nītā gopālairlaguḍāyudhaiḥ
arjunaṃ hi tiraskṛtya pārthaḥ śokaṃ cakāra ha
- 9
व्यासेनाश्वासितो मेने बलं मे कृष्णसन्निधौ
हस्तिनापुरमागत्य पार्थः सर्वं न्यवेदयत्
vyāsenāśvāsito mene balaṃ me kṛṣṇasannidhau
hastināpuramāgatya pārthaḥ sarvaṃ nyavedayat
- 10
युधिष्ठिराय स भ्रात्रे पालकाय नृणां तदा
तद्धनुस्तानि चास्त्राणि स रथस्ते च वाजिनः
yudhiṣṭhirāya sa bhrātre pālakāya nṛṇāṃ tadā
taddhanustāni cāstrāṇi sa rathaste ca vājinaḥ
- 11
विना कृष्णेन तन्नष्टं दानं चाश्रोत्रिये यथा
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्तु राज्ये स्थाप्य परीक्षितम्
vinā kṛṣṇena tannaṣṭaṃ dānaṃ cāśrotriye yathā
tacchrutvā dharmarājastu rājye sthāpya parīkṣitam
- 12
प्रस्थानं प्रस्थितो धीमान्द्रौपद्या भ्रातृभिः सह
संसारानित्यतां ज्ञात्वा जपन्नष्टशतं हरेः
prasthānaṃ prasthito dhīmāndraupadyā bhrātṛbhiḥ saha
saṃsārānityatāṃ jñātvā japannaṣṭaśataṃ hareḥ
- 13
महापथे तु पतिता द्रौपदी सहदेवकः
नकुलः फाल्गुनो भीमो राजा शोकपरायणः
mahāpathe tu patitā draupadī sahadevakaḥ
nakulaḥ phālguno bhīmo rājā śokaparāyaṇaḥ
- 14
इन्द्रानीतरथारूढः सानुजः स्वर्गमाप्तवान्
दृष्ट्वा दुर्योधनादींश्च वासुदेवं च हर्षितः
indrānītarathārūḍhaḥ sānujaḥ svargamāptavān
dṛṣṭvā duryodhanādīṃśca vāsudevaṃ ca harṣitaḥ
- 15
एतत्ते भारतं प्रोक्तं यः पठेत्स दिवं व्रजेत्
etatte bhārataṃ proktaṃ yaḥ paṭhetsa divaṃ vrajet
- 16
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये महाभारतवर्णनं नाम पञ्चदशो ऽध्यायः
ity ādimahāpurāṇe āgneye mahābhāratavarṇanaṃ nāma pañcadaśo 'dhyāyaḥ

