Sanskrit

Chapter 6

12 shlokas

12 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7

    यावत्स तस्य विनायकस्य पाटनायोत्तिष्ठति तावत्तुष्टः सन्जगाद अहं तव प्रतिदिनं पञ्च पञ्च मण्डकान्दास्ये खण्डघृतयुतान्

    ममालये प्रातर्यायाः

    परं कस्यापि इदं रहस्यं न कथनीयम्

    कथिते तु मद्वचो वितथं भविष्यति

    सो ऽपि च तथेति प्रतिपाद्य नित्यं मण्डकपञ्चकं भार्याया अर्पयति

    तद्दैवं मण्डकपञ्चकं घृतखण्डयुक्तमादाय तद्भार्या निजकुटुम्बं तृप्तीकरोति

    नित्यं च तान्मण्डकान्गोत्रिणां गृहे वाहयामास

    निजसख्या मन्दोदर्यास्तृप्त्यर्थं नित्यं प्राहिणोत्

    अन्यदा सा सखी तां पप्रच्छ

    पद्मिन्यपि मण्डकागमनमिदं न जानाति

    ततस्तस्याः पुरा सा सखी कपटाद्ब्रूते सखि यदि त्वं मम पुरतो गुह्यं न कथयसि तत्कः स्नेहः

    उक्तं च

    ददाति प्रतिगृह्णानि गुह्यमाख्याति पृच्छति

    भुङ्क्ते भोजयते चैव षड्विधं प्रीतिलक्षणम्

    yāvatsa tasya vināyakasya pāṭanāyottiṣṭhati tāvattuṣṭaḥ sanjagāda ahaṃ tava pratidinaṃ pañca pañca maṇḍakāndāsye khaṇḍaghṛtayutān

    mamālaye prātaryāyāḥ

    paraṃ kasyāpi idaṃ rahasyaṃ na kathanīyam

    kathite tu madvaco vitathaṃ bhaviṣyati

    so 'pi ca tatheti pratipādya nityaṃ maṇḍakapañcakaṃ bhāryāyā arpayati

    taddaivaṃ maṇḍakapañcakaṃ ghṛtakhaṇḍayuktamādāya tadbhāryā nijakuṭumbaṃ tṛptīkaroti

    nityaṃ ca tānmaṇḍakāngotriṇāṃ gṛhe vāhayāmāsa

    nijasakhyā mandodaryāstṛptyarthaṃ nityaṃ prāhiṇot

    anyadā sā sakhī tāṃ papraccha

    padminyapi maṇḍakāgamanamidaṃ na jānāti

    tatastasyāḥ purā sā sakhī kapaṭādbrūte sakhi yadi tvaṃ mama purato guhyaṃ na kathayasi tatkaḥ snehaḥ

    uktaṃ ca

    dadāti pratigṛhṇāni guhyamākhyāti pṛcchati

    bhuṅkte bhojayate caiva ṣaḍvidhaṃ prītilakṣaṇam

  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12

    सा च पतिमुखात्श्रुत्वा सखीपुरी जगाद

    तया चात्मपतिः कुठारहस्तः प्रेषितो विनायकपार्श्वे

    सो ऽपि पद्मिनीपतिश्च प्रातस्तत्र जगाम

    विनायको ऽपि द्वावपि मयूरबन्धैर्बन्धयामास

    सो ऽपि च पद्मिनीपतिरुक्तः रे त्वदीय एवायमनर्थः

    ततस्त्वय्येव दण्डो युज्यते

    ततः सखीपतिर्ययाचे

    तान्पञ्च मण्डकान्तस्मै स प्रददौ

    तौ द्वावपि स्वं स्वं गृहं जग्मतुः

    ततः पत्या दापिताः

    पश्चात्तापं च कुरुते

    ततस्त्वमपि राजेन्द्र मां मा पृच्छ

    तव पश्चात्तापो भविष्यति

    इदं श्लोकं स्वयमेव विचिन्तय

    इति कथयित्वा बालपण्डिता उत्थाय स्वगृहं गता

    इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता

    sā ca patimukhātśrutvā sakhīpurī jagāda

    tayā cātmapatiḥ kuṭhārahastaḥ preṣito vināyakapārśve

    so 'pi padminīpatiśca prātastatra jagāma

    vināyako 'pi dvāvapi mayūrabandhairbandhayāmāsa

    so 'pi ca padminīpatiruktaḥ re tvadīya evāyamanarthaḥ

    tatastvayyeva daṇḍo yujyate

    tataḥ sakhīpatiryayāce

    tānpañca maṇḍakāntasmai sa pradadau

    tau dvāvapi svaṃ svaṃ gṛhaṃ jagmatuḥ

    tataḥ patyā dāpitāḥ

    paścāttāpaṃ ca kurute

    tatastvamapi rājendra māṃ mā pṛccha

    tava paścāttāpo bhaviṣyati

    idaṃ ślokaṃ svayameva vicintaya

    iti kathayitvā bālapaṇḍitā utthāya svagṛhaṃ gatā

    iti kathāṃ śrutvā prabhāvatī suptā