7 shlokas
- 1
सा नितम्बिनी अन्येद्युश्चलिता
शुकेनोक्तम्युक्तमेव विशालाक्षि परं रन्तुं यदृच्छया
यद्यायाते पतौ वेत्सि धनश्रीरिव भाषितुम्
sā nitambinī anyedyuścalitā
śukenoktamyuktameva viśālākṣi paraṃ rantuṃ yadṛcchayā
yadyāyāte patau vetsi dhanaśrīriva bhāṣitum
- 2
प्रभावत्याह किमेतत्
शुकः प्राह अस्ति पद्मावती पुरी
तत्र धनवालो नाम वणिक्
तस्य भार्या प्राणेभ्यो ऽपि प्रिया धनश्रीर्नाम
तच्च मिथुनं परस्परं स्नेहनिर्भरं क्रीडति
अन्यदा तु वणिग्द्रव्यसारमादाय तामापृच्छ्य देशान्तरं जगाम
सा च तस्मिन्गते संस्थितेव गृहस्थिता
न स्नाति न च सा भुङ्क्ते न जल्पति सखीसमम्
निरस्ताशेषसंस्कारा स्वदेहे ऽपि पराङ्मुखी
prabhāvatyāha kimetat
śukaḥ prāha asti padmāvatī purī
tatra dhanavālo nāma vaṇik
tasya bhāryā prāṇebhyo 'pi priyā dhanaśrīrnāma
tacca mithunaṃ parasparaṃ snehanirbharaṃ krīḍati
anyadā tu vaṇigdravyasāramādāya tāmāpṛcchya deśāntaraṃ jagāma
sā ca tasmingate saṃsthiteva gṛhasthitā
na snāti na ca sā bhuṅkte na jalpati sakhīsamam
nirastāśeṣasaṃskārā svadehe 'pi parāṅmukhī
- 3
मलयानिलमारूढः कोकिलालापडिण्डिमः
मल्लिकामोददूतश्च मधुपारवमङ्गलः
malayānilamārūḍhaḥ kokilālāpaḍiṇḍimaḥ
mallikāmodadūtaśca madhupāravamaṅgalaḥ
- 4
अन्यदा तु समायातो वसन्तः कालराट्क्षितौ
मनो ऽपि विक्रियां यस्मिन्याति संयमिनां किल
anyadā tu samāyāto vasantaḥ kālarāṭkṣitau
mano 'pi vikriyāṃ yasminyāti saṃyamināṃ kila
- 5
तस्मिन्वसन्तोत्सवे गृहोपरि स्थिता नगरीरामणीयकमालोक्य यौवनं रूपं च निनिन्द
सखी च तदिङ्गितज्ञा जगाद भामिनि रूपं वयश्च मा व्यर्थं विधेहि
यतः वाद्यते शृणु रम्भोरु कोकिलारावडिण्डिमः
मदनस्य नृपस्येव वसन्तेन धरातले
tasminvasantotsave gṛhopari sthitā nagarīrāmaṇīyakamālokya yauvanaṃ rūpaṃ ca nininda
sakhī ca tadiṅgitajñā jagāda bhāmini rūpaṃ vayaśca mā vyarthaṃ vidhehi
yataḥ vādyate śṛṇu rambhoru kokilārāvaḍiṇḍimaḥ
madanasya nṛpasyeva vasantena dharātale
- 6
मुञ्चन्तु मानिनः सर्वे मानं सेवन्तु वल्लभाः
गत्वरं यौवनं लोके जीवितं च तथा चलम्
muñcantu māninaḥ sarve mānaṃ sevantu vallabhāḥ
gatvaraṃ yauvanaṃ loke jīvitaṃ ca tathā calam
- 7
ततस्त्वमपि कुरु वयःसाफल्यमित्युक्ते धनश्रीर्जगाद नाहं विलम्बितुं सहामि
यत्त्वया भवति तत्शीघ्रं विधेहि
ततस्तया सा नरान्तरेण योजिता
यदा च सा तेनात्मासक्ता ज्ञाता तदा तदीयशिरोवेणी छिन्ना
तत्काले च पतिर्देशान्तरादाजगाम
तदा सा कथं भवत्विति प्रश्नः
शुकः प्राह यदा च पतिर्गृहद्वारमाययौ तदा तयोत्तरं विचिन्त्योक्तम्नाथ त्वया तावद्गृहद्वारि स्थीयतां यावत्सर्वं सज्जं विधीयते
तेन चैवं प्रतिपन्ने सा मध्ये गत्वा भट्टारिकां पूजयित्वा पुरतो वेणीं स्थापयामास
एवं कृत्वा बहिर्निर्गत्य चरणमण्डकैः पतिं गृहान्तर्देवीपुरतो नीत्वा जगाद नाथ पूजय गृहाधिदेवताम्
तेन पूजयता वेणीं दृष्ट्वा उक्तं किमिदमिति
तयोक्तं मयोपयाचितमासीत्
यदा मे पतिः समेष्यति तदा स्वामिन्यहं तवाग्रे वेणीं छेत्स्यामि
तदधुना मया कृतम्
स च मुग्धो देवीं नमस्कृत्य तां बहु मानयामास
इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता
tatastvamapi kuru vayaḥsāphalyamityukte dhanaśrīrjagāda nāhaṃ vilambituṃ sahāmi
yattvayā bhavati tatśīghraṃ vidhehi
tatastayā sā narāntareṇa yojitā
yadā ca sā tenātmāsaktā jñātā tadā tadīyaśiroveṇī chinnā
tatkāle ca patirdeśāntarādājagāma
tadā sā kathaṃ bhavatviti praśnaḥ
śukaḥ prāha yadā ca patirgṛhadvāramāyayau tadā tayottaraṃ vicintyoktamnātha tvayā tāvadgṛhadvāri sthīyatāṃ yāvatsarvaṃ sajjaṃ vidhīyate
tena caivaṃ pratipanne sā madhye gatvā bhaṭṭārikāṃ pūjayitvā purato veṇīṃ sthāpayāmāsa
evaṃ kṛtvā bahirnirgatya caraṇamaṇḍakaiḥ patiṃ gṛhāntardevīpurato nītvā jagāda nātha pūjaya gṛhādhidevatām
tena pūjayatā veṇīṃ dṛṣṭvā uktaṃ kimidamiti
tayoktaṃ mayopayācitamāsīt
yadā me patiḥ sameṣyati tadā svāminyahaṃ tavāgre veṇīṃ chetsyāmi
tadadhunā mayā kṛtam
sa ca mugdho devīṃ namaskṛtya tāṃ bahu mānayāmāsa
iti kathāṃ śrutvā prabhāvatī suptā

