Sanskrit

Chapter 15

6 shlokas

6 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

    अन्यदा सा श्वशुरेण नरान्तरसहिता सुप्ता दृष्टा

    ततश्चरणान्नूपुरं श्वशुरेण चोत्तारितं तया च ज्ञातम्

    ततः सा तं जारं प्रस्थाप्य भर्तारं तत्रानीय तेन सह सुप्ता

    निद्रान्तरे च पतिरुत्थापितः कथितं च त्वदीयेन पित्रा नूपुरमस्मत्पादाद् अवतार्य गृहीतम्

    एवंविधं च पातकं क्वापि न दृष्टं यद्वधूपादात्श्वशुरो नूपुरं गृह्णाति

    तेनोक्तम्प्रातः पितुः सकाशात्स्वयमर्पयिष्यामि

    तेन च गुणाकरेण पितरं निर्भर्त्स्य तत्सकाशान्नूपुरं याचितम्

    पित्रा चोक्तं यदियं परपुरुषेण सह सुप्ता दृष्टा अतो मया नूपुरं गृहीतम्

    तयोक्तं त्वत्पुत्रेण सह सुप्ताहमासम्

    इत्यर्थे दिव्यं करोमि

    अत्रैव ग्रामे उत्तरस्यां दिशि यक्षो ऽस्ति

    तस्य जङ्घान्तरान्निर्गमिष्यामि

    यः कश्चित्सत्यो भवति स जङ्घयोरन्तरान्निष्क्राम्यतीति प्रसिद्धम्

    एवं श्वशुरेण चाङ्गीकृते सा कुलटा सति दिने जारस्य गृहे गत्वा तमुवाच भो कान्त प्रातरहं दिव्यार्थं यक्षस्य जङ्घान्तरान्निर्गमिष्यामि

    त्वया तत्र समागत्य वातूलत्वमाश्रित्य मम कण्ठग्रहो विधेयः

    तेन च तथोक्ते सा स्वगृहमाजगाम

    अथ प्रापः समस्तमहाजनं मलयित्वा पुष्पाक्षतादिकम् आदाय यक्षायतने गत्वा समीपसरसि स्नानं कृत्वा यक्षपूजार्थं समागच्छन्त्यास्तस्याः पूर्वसंकेतितो जारो ग्रहिलीभूतस्तत्कण्ठे निजबाहुद्वयं योजयामास

    तत आः किमेतदित्यभिधाय सा पुनः स्नानार्थं ययौ

    सो ऽपि ग्रहिलो लोकैः कण्ठे गृहीत्वा तस्मात्प्रदेशाद्दूरीकृतः

    सापि स्नानं कृत्वा यक्षसमीपमागत्य पुष्पगन्धाद्यैरभ्यर्च्य सर्वलोकानां शृण्वतामुवाच भो भगवन्यक्ष निजभर्तारमेनं च ग्रहिलं विना यद्यन्यपुरुषः स्पृशति कदाचन मां तदा तव जङ्घाभ्यां सकाशान्मम निष्क्रमणं मा भवत्वित्यभिधाय सर्वलोकसमक्षमेव जङ्घयोर्मध्ये प्रविश्य निष्क्रान्ता

    यक्षो ऽपि तद्बुद्धि मनसि श्लाघमान एव स्थितः

    सापि सतीति समस्तलोकैः पूजिता स्वभवनं जगाम

    एवं चेत्श्रियादेवीवत्कर्तुं जानासि तदा व्रज

    इति श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता

    anyadā sā śvaśureṇa narāntarasahitā suptā dṛṣṭā

    tataścaraṇānnūpuraṃ śvaśureṇa cottāritaṃ tayā ca jñātam

    tataḥ sā taṃ jāraṃ prasthāpya bhartāraṃ tatrānīya tena saha suptā

    nidrāntare ca patirutthāpitaḥ kathitaṃ ca tvadīyena pitrā nūpuramasmatpādād avatārya gṛhītam

    evaṃvidhaṃ ca pātakaṃ kvāpi na dṛṣṭaṃ yadvadhūpādātśvaśuro nūpuraṃ gṛhṇāti

    tenoktamprātaḥ pituḥ sakāśātsvayamarpayiṣyāmi

    tena ca guṇākareṇa pitaraṃ nirbhartsya tatsakāśānnūpuraṃ yācitam

    pitrā coktaṃ yadiyaṃ parapuruṣeṇa saha suptā dṛṣṭā ato mayā nūpuraṃ gṛhītam

    tayoktaṃ tvatputreṇa saha suptāhamāsam

    ityarthe divyaṃ karomi

    atraiva grāme uttarasyāṃ diśi yakṣo 'sti

    tasya jaṅghāntarānnirgamiṣyāmi

    yaḥ kaścitsatyo bhavati sa jaṅghayorantarānniṣkrāmyatīti prasiddham

    evaṃ śvaśureṇa cāṅgīkṛte sā kulaṭā sati dine jārasya gṛhe gatvā tamuvāca bho kānta prātarahaṃ divyārthaṃ yakṣasya jaṅghāntarānnirgamiṣyāmi

    tvayā tatra samāgatya vātūlatvamāśritya mama kaṇṭhagraho vidheyaḥ

    tena ca tathokte sā svagṛhamājagāma

    atha prāpaḥ samastamahājanaṃ malayitvā puṣpākṣatādikam ādāya yakṣāyatane gatvā samīpasarasi snānaṃ kṛtvā yakṣapūjārthaṃ samāgacchantyāstasyāḥ pūrvasaṃketito jāro grahilībhūtastatkaṇṭhe nijabāhudvayaṃ yojayāmāsa

    tata āḥ kimetadityabhidhāya sā punaḥ snānārthaṃ yayau

    so 'pi grahilo lokaiḥ kaṇṭhe gṛhītvā tasmātpradeśāddūrīkṛtaḥ

    sāpi snānaṃ kṛtvā yakṣasamīpamāgatya puṣpagandhādyairabhyarcya sarvalokānāṃ śṛṇvatāmuvāca bho bhagavanyakṣa nijabhartāramenaṃ ca grahilaṃ vinā yadyanyapuruṣaḥ spṛśati kadācana māṃ tadā tava jaṅghābhyāṃ sakāśānmama niṣkramaṇaṃ mā bhavatvityabhidhāya sarvalokasamakṣameva jaṅghayormadhye praviśya niṣkrāntā

    yakṣo 'pi tadbuddhi manasi ślāghamāna eva sthitaḥ

    sāpi satīti samastalokaiḥ pūjitā svabhavanaṃ jagāma

    evaṃ cetśriyādevīvatkartuṃ jānāsi tadā vraja

    iti śrutvā prabhāvatī suptā