Sanskrit

Chapter 19

3 shlokas

3 shlokas

  1. 1
  2. 2

    अस्ति करहडाभिधं पुरम्

    तत्र राजा गुणप्रियो नाम यथार्थः

    तत्र च सोढोको नाम श्रेष्ठिः

    तद्भार्या सन्तिका नाम पतिव्रता

    तत्रैव चान्यो वणिक्

    तद्भार्या स्वच्छन्दा नाम पुंश्चली

    सा च सोढाकं नित्यमिच्छति परं सो ऽभिवाञ्छां न विधत्ते

    अन्यदा च मनोरथाभिधं यक्षं नमस्कर्तुं जगाम सः

    ततः स्वच्छन्दा पृष्ठलग्ना तत्र प्रविष्टा

    स च हावभावाद्यैरनुकूलितो भुक्तः

    युक्तमुक्तं च

    सन्मार्गे तावदास्ते प्रभवति पुरुषस्तावदेवेन्द्रियाणां लज्जां तावद्विधत्ते विनयमपि समालम्बते तावदेव

    भ्रूचापाकृष्टमुक्ताः श्रवणपथजुषो नीलपक्ष्माण एते यावल्लीलावतीनां न हृदि धृतिमुषो दृष्टिबाणाः पतन्ति

    asti karahaḍābhidhaṃ puram

    tatra rājā guṇapriyo nāma yathārthaḥ

    tatra ca soḍhoko nāma śreṣṭhiḥ

    tadbhāryā santikā nāma pativratā

    tatraiva cānyo vaṇik

    tadbhāryā svacchandā nāma puṃścalī

    sā ca soḍhākaṃ nityamicchati paraṃ so 'bhivāñchāṃ na vidhatte

    anyadā ca manorathābhidhaṃ yakṣaṃ namaskartuṃ jagāma saḥ

    tataḥ svacchandā pṛṣṭhalagnā tatra praviṣṭā

    sa ca hāvabhāvādyairanukūlito bhuktaḥ

    yuktamuktaṃ ca

    sanmārge tāvadāste prabhavati puruṣastāvadevendriyāṇāṃ lajjāṃ tāvadvidhatte vinayamapi samālambate tāvadeva

    bhrūcāpākṛṣṭamuktāḥ śravaṇapathajuṣo nīlapakṣmāṇa ete yāvallīlāvatīnāṃ na hṛdi dhṛtimuṣo dṛṣṭibāṇāḥ patanti

  3. 3

    तच्च मिथुनं दृष्ट्वा राजपुरुषः तद्बन्धनाय यक्षगृहं वेष्टितम्

    सन्तिका च शुद्धिं ज्ञात्वा रात्रौ महता तूर्यशब्देन यक्षगृहं गता

    तेषामारक्षकाणां पुरत उक्तम् अहमद्यदिनव्रता यक्षं दृष्ट्वा भोजनं विजने विधास्ये

    मां च किंचिद्धनं गृहीत्वा मध्ये प्रवेशयतु

    तैरपि तथैव कृतम्

    ततस्तया स्वच्छन्दा स्ववेषां कारयित्वा बहिर्निष्कासिता

    स्वयं मध्ये स्थिता

    तं च प्रातर्निजकान्तासहितं दृष्ट्वा आरक्षका विलक्षीबभूवुः

    इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता

    tacca mithunaṃ dṛṣṭvā rājapuruṣaḥ tadbandhanāya yakṣagṛhaṃ veṣṭitam

    santikā ca śuddhiṃ jñātvā rātrau mahatā tūryaśabdena yakṣagṛhaṃ gatā

    teṣāmārakṣakāṇāṃ purata uktam ahamadyadinavratā yakṣaṃ dṛṣṭvā bhojanaṃ vijane vidhāsye

    māṃ ca kiṃciddhanaṃ gṛhītvā madhye praveśayatu

    tairapi tathaiva kṛtam

    tatastayā svacchandā svaveṣāṃ kārayitvā bahirniṣkāsitā

    svayaṃ madhye sthitā

    taṃ ca prātarnijakāntāsahitaṃ dṛṣṭvā ārakṣakā vilakṣībabhūvuḥ

    iti kathāṃ śrutvā prabhāvatī suptā