Sanskrit

Chapter 13

2 shlokas

2 shlokas

  1. 1
  2. 2

    अस्ति नागपुरं नाम स्थानम्

    यत्रैको वणिक्

    तत्पत्नी राजिकानाम्नी सुरूपा परं दुश्चारिणी

    वणिक्सुतश्च तां नरान्तरासक्तां न जानाति

    ततश्च एकदा स भोजनाय यदोपविष्टस्तदा उपपतिः कृतसंकेतो मार्गे गच्छन्तया दृष्टः

    तं त दृष्ट्वा गृहे ऽद्य धृतं नास्ति इत्युक्त्वा द्रव्यं तत्सकाशादादाय घृतानयनदम्भेन वेश्मतो निर्गत्य च सा बहिर्जारेण सह चिरं स्थिता

    पतिस्तु गृहे क्षुधार्तः क्रुद्धश्च

    ततः सा कथं गृहं गन्तुमर्हति इति प्रश्नः

    उत्तरम्ततः सा हस्तौ पादौ मुखं च धूलिधूसरं विधाय सद्रम्मा धूलिं गृहीत्वा गृहमागता

    पतिः क्रुद्धो रक्तेक्षणः किमिदमित्याह

    सा च सनिःश्वासं रुदती धूलिपुञ्जं दर्शयित्वा इदमुवाच यत्कृते त्वं क्रुद्धः स ते द्रव्यो ऽत्र धूल्यां पतितः

    एनामुत्क्षिप्य गृहाण त्वम्

    एवमुक्तः स विलक्षः तदङ्गानि वस्त्राञ्चलेन संमार्ज्य सान्त्वयामास विविधलालनैः

    इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता

    asti nāgapuraṃ nāma sthānam

    yatraiko vaṇik

    tatpatnī rājikānāmnī surūpā paraṃ duścāriṇī

    vaṇiksutaśca tāṃ narāntarāsaktāṃ na jānāti

    tataśca ekadā sa bhojanāya yadopaviṣṭastadā upapatiḥ kṛtasaṃketo mārge gacchantayā dṛṣṭaḥ

    taṃ ta dṛṣṭvā gṛhe 'dya dhṛtaṃ nāsti ityuktvā dravyaṃ tatsakāśādādāya ghṛtānayanadambhena veśmato nirgatya ca sā bahirjāreṇa saha ciraṃ sthitā

    patistu gṛhe kṣudhārtaḥ kruddhaśca

    tataḥ sā kathaṃ gṛhaṃ gantumarhati iti praśnaḥ

    uttaramtataḥ sā hastau pādau mukhaṃ ca dhūlidhūsaraṃ vidhāya sadrammā dhūliṃ gṛhītvā gṛhamāgatā

    patiḥ kruddho raktekṣaṇaḥ kimidamityāha

    sā ca saniḥśvāsaṃ rudatī dhūlipuñjaṃ darśayitvā idamuvāca yatkṛte tvaṃ kruddhaḥ sa te dravyo 'tra dhūlyāṃ patitaḥ

    enāmutkṣipya gṛhāṇa tvam

    evamuktaḥ sa vilakṣaḥ tadaṅgāni vastrāñcalena saṃmārjya sāntvayāmāsa vividhalālanaiḥ

    iti kathāṃ śrutvā prabhāvatī suptā