Sanskrit

Chapter 23

40 shlokas

40 shlokas

  1. 1
  2. 2

    तथा च

    tathā ca

  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21

    इत्युक्त्वा धूर्तमायां कुट्टिनीमाकार्येदमब्रवीत्तव कनकसहस्रं दास्ये

    मम पुत्रं स्त्रीमायावञ्चनदक्षं कुरु

    तथेति तया प्रतिज्ञाते पुत्रं समाक्षिकं तस्यै दत्त्वा यद्यस्मत्पुत्रः क्वापि वेश्यायाः कपटेन जितो भवति तदाहं द्विगुणं कनकं ग्रहीष्ये

    तयोक्तम् एवमस्त्विति

    लेखयित्वा पुत्रं तद्गृहे प्रेषयामास

    स च तत्रस्थो वेश्याजनोद्भवान्विकारान्गृह्णाति

    तद्यथा

    वैशिकीं कृत्रिमां वाणीं व्यलीकान्शपथांस्तथा

    कौटिल्यं कृत्रिमं भावं कृत्रिमं रुदितं तथा

    ityuktvā dhūrtamāyāṃ kuṭṭinīmākāryedamabravīttava kanakasahasraṃ dāsye

    mama putraṃ strīmāyāvañcanadakṣaṃ kuru

    tatheti tayā pratijñāte putraṃ samākṣikaṃ tasyai dattvā yadyasmatputraḥ kvāpi veśyāyāḥ kapaṭena jito bhavati tadāhaṃ dviguṇaṃ kanakaṃ grahīṣye

    tayoktam evamastviti

    lekhayitvā putraṃ tadgṛhe preṣayāmāsa

    sa ca tatrastho veśyājanodbhavānvikārāngṛhṇāti

    tadyathā

    vaiśikīṃ kṛtrimāṃ vāṇīṃ vyalīkānśapathāṃstathā

    kauṭilyaṃ kṛtrimaṃ bhāvaṃ kṛtrimaṃ ruditaṃ tathā

  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25

    इत्येवमादि समग्रं वेश्यानुगं चरितं शिक्षितम्

    ततः स पुत्रः प्रतिज्ञापूर्वं वणिजे समर्पितः

    पितुर्वाक्येन च सुवर्णद्वीपे वाणिज्याय प्रेषितः

    तत्र च कलावती वेश्या

    तया सह वर्षमेकं स्थितः

    तां वैशिकानि कुर्वन्तीं स प्राह विशेषं वद

    एव ममानुजापि वदति

    ततो बहुभिरपि वैशिकैर्न तत्सर्वस्वं गृहीतुं शक्नोति

    ततस्तया सर्वमपि मातुर्निवेदितम्

    मातापि प्राह निश्चितमेष वेश्यासुतः

    नेदृशैर्गृह्यते

    प्रपञ्चेनैव ग्राह्यः

    ततो यदायं स्वदेशं गन्तुकामस्त्वाम् उत्कलापयति तदा त्वया वाच्यम् अहमपि तत्र यास्यामि

    यदि न नयसि तदा मरिष्यामीत्युक्त्वा कूपे झम्पा देया

    ततो ऽसौ प्रीतस्त्वां प्रति सर्वं दास्यति

    तयोक्तम्मातर्मां विना तद्द्रव्येण किम्

    उक्तं च

    अतिक्लेशेन ये ह्यर्था धर्मस्यातिक्रमेण च

    शत्रूणां प्रणिपातेन मा स्म तेषु मनः कृथाः

    ityevamādi samagraṃ veśyānugaṃ caritaṃ śikṣitam

    tataḥ sa putraḥ pratijñāpūrvaṃ vaṇije samarpitaḥ

    piturvākyena ca suvarṇadvīpe vāṇijyāya preṣitaḥ

    tatra ca kalāvatī veśyā

    tayā saha varṣamekaṃ sthitaḥ

    tāṃ vaiśikāni kurvantīṃ sa prāha viśeṣaṃ vada

    eva mamānujāpi vadati

    tato bahubhirapi vaiśikairna tatsarvasvaṃ gṛhītuṃ śaknoti

    tatastayā sarvamapi māturniveditam

    mātāpi prāha niścitameṣa veśyāsutaḥ

    nedṛśairgṛhyate

    prapañcenaiva grāhyaḥ

    tato yadāyaṃ svadeśaṃ gantukāmastvām utkalāpayati tadā tvayā vācyam ahamapi tatra yāsyāmi

    yadi na nayasi tadā mariṣyāmītyuktvā kūpe jhampā deyā

    tato 'sau prītastvāṃ prati sarvaṃ dāsyati

    tayoktammātarmāṃ vinā taddravyeṇa kim

    uktaṃ ca

    atikleśena ye hyarthā dharmasyātikrameṇa ca

    śatrūṇāṃ praṇipātena mā sma teṣu manaḥ kṛthāḥ

  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30

    स च तथा धनमानपरिभवं प्रापितः परपोतमारुह्य स्वगृहमागमत्

    एकाकिनं सुतं धनपरिजनवर्जितं दृष्ट्वा पिता सबाष्पं धनक्षयकारणं पृच्छति

    सो ऽपि स्वयं लज्जन्गृहमन्त्रिमुखेन निवेदितवान्

    पित्रोक्तं वत्स मा विषादं विधेहि

    विपदः सम्पदो ऽपि पुंसः सम्पद्यन्ते

    उक्तं च

    चिन्तामिमां वहसि किं गजयूथनाथ यूथाद्वियोगविनिमीलितनेत्रयुग्म

    पिण्डं गृहाण पिष वारि यथोपनीतं दैवाद्भवन्ति विपदः किल सम्पदो वा

    sa ca tathā dhanamānaparibhavaṃ prāpitaḥ parapotamāruhya svagṛhamāgamat

    ekākinaṃ sutaṃ dhanaparijanavarjitaṃ dṛṣṭvā pitā sabāṣpaṃ dhanakṣayakāraṇaṃ pṛcchati

    so 'pi svayaṃ lajjangṛhamantrimukhena niveditavān

    pitroktaṃ vatsa mā viṣādaṃ vidhehi

    vipadaḥ sampado 'pi puṃsaḥ sampadyante

    uktaṃ ca

    cintāmimāṃ vahasi kiṃ gajayūthanātha yūthādviyogavinimīlitanetrayugma

    piṇḍaṃ gṛhāṇa piṣa vāri yathopanītaṃ daivādbhavanti vipadaḥ kila sampado vā