10 shlokas
- 1
विप्रोष्य हरिणी दूर्वे आदाय गृहान् उपोदेति
गृहा मा बिभीत मा वेपिढ्वम् ऊर्जं बिभ्रत एमसि
ऊर्जं बिभ्रद्वः सुमनाः सुवर्चा गृहान् एमि मनसा मोदमानः
येषां प्रवसन्न् अध्येति येषु सौमनसो बहुः
गृहान् उपह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः
इमे गृहाः प्रति जीवेष्व् अस्थुर् ऊर्जं बिभ्रतो जगतः सुशेवाः
एह वत्सः क्रन्दत्व् आ कुमार आ धेनवो बहुला नित्यवत्साः
उपहूतं गोअश्वम् उपहूता अजावयः
अथो अन्नस्य कीलाल उपहूतो गृहेषु मे
ऊर्जं बिभ्रत एमस्य् ऊर्जा वः संसृजामि रमध्वं मा बिभीतनेति
viproṣya hariṇī dūrve ādāya gṛhān upodeti
gṛhā mā bibhīta mā vepiḍhvam ūrjaṃ bibhrata emasi
ūrjaṃ bibhradvaḥ sumanāḥ suvarcā gṛhān emi manasā modamānaḥ
yeṣāṃ pravasann adhyeti yeṣu saumanaso bahuḥ
gṛhān upahvayāmahe te no jānantu jānataḥ
ime gṛhāḥ prati jīveṣv asthur ūrjaṃ bibhrato jagataḥ suśevāḥ
eha vatsaḥ krandatv ā kumāra ā dhenavo bahulā nityavatsāḥ
upahūtaṃ goaśvam upahūtā ajāvayaḥ
atho annasya kīlāla upahūto gṛheṣu me
ūrjaṃ bibhrata emasy ūrjā vaḥ saṃsṛjāmi ramadhvaṃ mā bibhītaneti
- 2
तृणे प्रास्यति
tṛṇe prāsyati
- 3
शिवा उपमितः प्रमितश्च सन्त्विति द्वार्ये संमृशति
śivā upamitaḥ pramitaśca santviti dvārye saṃmṛśati
- 4
क्षेमाय वः शिवः शान्त्यै प्रपद्य इति प्रपद्यते दक्षिणपूर्वाभ्याम् अनुवीक्षते
kṣemāya vaḥ śivaḥ śāntyai prapadya iti prapadyate dakṣiṇapūrvābhyām anuvīkṣate
- 5
अभयं वो ऽस्त्व् अभयं मे अस्त्विति भार्यां संगच्छमानाम् अनुमन्त्रयते विश्वा उत त्वया वयम् इत्य् एतया
abhayaṃ vo 'stv abhayaṃ me astviti bhāryāṃ saṃgacchamānām anumantrayate viśvā uta tvayā vayam ity etayā
- 6
पुत्रं संगच्छमानम् अनुमन्त्रयते ऽङ्गाद् अङ्गात्सम्भवसीति द्वाभ्याम्
putraṃ saṃgacchamānam anumantrayate 'ṅgād aṅgātsambhavasīti dvābhyām
- 7
अथैनं मूर्धंस्त्रिर् अवजिघ्रेत्पशूनां त्वा हिंकारेणाभिजिघ्रामि प्रजापतये त्वा हिंकारेणाभिजिघ्रामि प्रजापतिस्त आयुर्दधातु स मे शतायुर् एधि भूर्भुवः सुवर् इति
athainaṃ mūrdhaṃstrir avajighretpaśūnāṃ tvā hiṃkāreṇābhijighrāmi prajāpataye tvā hiṃkāreṇābhijighrāmi prajāpatista āyurdadhātu sa me śatāyur edhi bhūrbhuvaḥ suvar iti
- 8
सर्वेभ्यः प्राणेभ्यो जातासि सा जीव शरदः शतम् इति दुहितुः
sarvebhyaḥ prāṇebhyo jātāsi sā jīva śaradaḥ śatam iti duhituḥ
- 9
अथैनं षष्ठे मास्य् अन्नं प्राशयति
athainaṃ ṣaṣṭhe māsy annaṃ prāśayati
- 10
तस्य स एव प्राशनकल्पो यो मेधाजनन एतावन्नाना भूर् इत्य् अग्रे प्राशयति भुव इति द्वितीयं सुवर् इति तृतीयम्
tasya sa eva prāśanakalpo yo medhājanana etāvannānā bhūr ity agre prāśayati bhuva iti dvitīyaṃ suvar iti tṛtīyam

