2 shlokas
- 1
अग्निर् ऐतु प्रथमो देवतानां सोऽस्यै प्रजां मुञ्चतु मृत्युपाशात्
तद् अयं राजा वरुणो ऽनुमन्यतां यथेयं स्त्री पौत्रमघं न रोदात्स्वाहा
इमाम् अग्निस्त्रायतां गार्हपत्यः प्रजाम् अस्यै नयतु दीर्घम् आयुः
अशून्योपस्था जीवताम् अस्तु माता पौत्रम् आनन्दम् अभिप्रबुध्यताम् इयं स्वाहा
मा ते गृहे निशि घोष उत्थाद् अन्यत्र त्वद्रुदत्यः संविशन्तु
मा त्वं विकेश्युर आवधिष्ठा जीवपत्नी पतिलोके विराज पश्यन्ती प्रजां सुमनस्यमानां स्वाहा
द्यौस्ते पृष्ठं रक्षतु वायुर् ऊरू अश्विनौ च स्तनं धयन्तं सविताभिरक्षतु
आ वाससः परिधानाद्बृहस्पतिर्विश्वे देवा अभिरक्षन्तु पश्चात्स्वाहा
अप्रजस्तां पौत्रमृत्युं पाप्मानमुत वाघम्
शीर्ष्णः स्रजम् इवोन्मुच्य द्विषद्भ्यः प्रतिमुञ्चामि पाशं स्वाहेति
agnir aitu prathamo devatānāṃ so'syai prajāṃ muñcatu mṛtyupāśāt
tad ayaṃ rājā varuṇo 'numanyatāṃ yatheyaṃ strī pautramaghaṃ na rodātsvāhā
imām agnistrāyatāṃ gārhapatyaḥ prajām asyai nayatu dīrgham āyuḥ
aśūnyopasthā jīvatām astu mātā pautram ānandam abhiprabudhyatām iyaṃ svāhā
mā te gṛhe niśi ghoṣa utthād anyatra tvadrudatyaḥ saṃviśantu
mā tvaṃ vikeśyura āvadhiṣṭhā jīvapatnī patiloke virāja paśyantī prajāṃ sumanasyamānāṃ svāhā
dyauste pṛṣṭhaṃ rakṣatu vāyur ūrū aśvinau ca stanaṃ dhayantaṃ savitābhirakṣatu
ā vāsasaḥ paridhānādbṛhaspatirviśve devā abhirakṣantu paścātsvāhā
aprajastāṃ pautramṛtyuṃ pāpmānamuta vāgham
śīrṣṇaḥ srajam ivonmucya dviṣadbhyaḥ pratimuñcāmi pāśaṃ svāheti
- 2
पूर्णा पश्चाद् इमं मे वरुण तत्त्वा यामि त्वं नो अग्ने स त्वं नो अग्ने त्वम् अग्ने अयास्य् अयाश्चाग्ने ऽस्य् अनभिशस्तीश्च यद् अस्य कर्मणो ऽत्यरीरिचं प्रजापत इत्युत्तमां हुत्वा गुरवे वरं ददाति
pūrṇā paścād imaṃ me varuṇa tattvā yāmi tvaṃ no agne sa tvaṃ no agne tvam agne ayāsy ayāścāgne 'sy anabhiśastīśca yad asya karmaṇo 'tyarīricaṃ prajāpata ityuttamāṃ hutvā gurave varaṃ dadāti

