Sanskrit

2 shlokas

  1. 1

    अग्निर् ऐतु प्रथमो देवतानां सोऽस्यै प्रजां मुञ्चतु मृत्युपाशात्

    तद् अयं राजा वरुणो ऽनुमन्यतां यथेयं स्त्री पौत्रमघं न रोदात्स्वाहा

    इमाम् अग्निस्त्रायतां गार्हपत्यः प्रजाम् अस्यै नयतु दीर्घम् आयुः

    अशून्योपस्था जीवताम् अस्तु माता पौत्रम् आनन्दम् अभिप्रबुध्यताम् इयं स्वाहा

    मा ते गृहे निशि घोष उत्थाद् अन्यत्र त्वद्रुदत्यः संविशन्तु

    मा त्वं विकेश्युर आवधिष्ठा जीवपत्नी पतिलोके विराज पश्यन्ती प्रजां सुमनस्यमानां स्वाहा

    द्यौस्ते पृष्ठं रक्षतु वायुर् ऊरू अश्विनौ च स्तनं धयन्तं सविताभिरक्षतु

    आ वाससः परिधानाद्बृहस्पतिर्विश्वे देवा अभिरक्षन्तु पश्चात्स्वाहा

    अप्रजस्तां पौत्रमृत्युं पाप्मानमुत वाघम्

    शीर्ष्णः स्रजम् इवोन्मुच्य द्विषद्भ्यः प्रतिमुञ्चामि पाशं स्वाहेति

    agnir aitu prathamo devatānāṃ so'syai prajāṃ muñcatu mṛtyupāśāt

    tad ayaṃ rājā varuṇo 'numanyatāṃ yatheyaṃ strī pautramaghaṃ na rodātsvāhā

    imām agnistrāyatāṃ gārhapatyaḥ prajām asyai nayatu dīrgham āyuḥ

    aśūnyopasthā jīvatām astu mātā pautram ānandam abhiprabudhyatām iyaṃ svāhā

    mā te gṛhe niśi ghoṣa utthād anyatra tvadrudatyaḥ saṃviśantu

    mā tvaṃ vikeśyura āvadhiṣṭhā jīvapatnī patiloke virāja paśyantī prajāṃ sumanasyamānāṃ svāhā

    dyauste pṛṣṭhaṃ rakṣatu vāyur ūrū aśvinau ca stanaṃ dhayantaṃ savitābhirakṣatu

    ā vāsasaḥ paridhānādbṛhaspatirviśve devā abhirakṣantu paścātsvāhā

    aprajastāṃ pautramṛtyuṃ pāpmānamuta vāgham

    śīrṣṇaḥ srajam ivonmucya dviṣadbhyaḥ pratimuñcāmi pāśaṃ svāheti

  2. 2