4 shlokas
- 1
यस्याग्नाव् उद्ध्रियमाणे हूयते वसुषु हुतं भवति
निहितो धूपायञ्छेते रुद्रेषु
प्रथमम् इध्मम् अर्चिर् आलभत आदित्येषु
सर्व एव सर्वश इध्म आदीप्तो भवति विश्वेषु देवेषु
नितराम् अर्चिर् उपावैति लोहिनीकेव भवतीन्द्रे हुतं भवति
अङ्गारा भवन्ति तेभ्यो ऽङ्गारेभ्यो ऽर्चिर् उदेति प्रजापताव् एव
शरो ऽङ्गारा अध्यूहन्ते ततो नीलोपकाशो ऽर्चिर् उदेति ब्रह्मणि हुतं भवति
yasyāgnāv uddhriyamāṇe hūyate vasuṣu hutaṃ bhavati
nihito dhūpāyañchete rudreṣu
prathamam idhmam arcir ālabhata ādityeṣu
sarva eva sarvaśa idhma ādīpto bhavati viśveṣu deveṣu
nitarām arcir upāvaiti lohinīkeva bhavatīndre hutaṃ bhavati
aṅgārā bhavanti tebhyo 'ṅgārebhyo 'rcir udeti prajāpatāv eva
śaro 'ṅgārā adhyūhante tato nīlopakāśo 'rcir udeti brahmaṇi hutaṃ bhavati
- 2
यद् अङ्गारेषु व्यवशान्तेषु लेलायद्वीव भाति तद्देवानाम् आस्यं तस्मात्तथा होतव्यं यथास्ये ऽपिदधात्य् एवं तद् इति विज्ञायते
yad aṅgāreṣu vyavaśānteṣu lelāyadvīva bhāti taddevānām āsyaṃ tasmāttathā hotavyaṃ yathāsye 'pidadhāty evaṃ tad iti vijñāyate
- 3
विद्युद् असि विद्य मे पाप्मानम् ऋतात्सत्यम् उपैमीति होष्यन्न् अप उपस्पृश्य पालाशीं समिधम् आदधात्य् एकां द्वे तिस्रो वा
vidyud asi vidya me pāpmānam ṛtātsatyam upaimīti hoṣyann apa upaspṛśya pālāśīṃ samidham ādadhāty ekāṃ dve tisro vā
- 4
एषा ते अग्ने समिद् इति
हिरण्ययं त्वा वंशं स्वर्गस्य लोकस्य संक्रमणं दधामीति द्वितीयाम्
रजतां त्वा हरितगर्भाम् अग्निज्योतिषम् अक्षितिं कामदुघां स्वर्ग्यां स्वर्गाय लोकाय रात्रिम् इष्टकाम् उपदधे तया देवतयाङ्गिरस्वद्ध्रुवा सीदेति सायं तृतीयाम्
हरिणीं त्वा रजतगर्भां सूर्यज्योतिषम् अक्षितिं कामदुघां स्वर्ग्यां स्वर्गाय लोकायाहर् इष्टकाम् उपदध इति प्रातः
eṣā te agne samid iti
hiraṇyayaṃ tvā vaṃśaṃ svargasya lokasya saṃkramaṇaṃ dadhāmīti dvitīyām
rajatāṃ tvā haritagarbhām agnijyotiṣam akṣitiṃ kāmadughāṃ svargyāṃ svargāya lokāya rātrim iṣṭakām upadadhe tayā devatayāṅgirasvaddhruvā sīdeti sāyaṃ tṛtīyām
hariṇīṃ tvā rajatagarbhāṃ sūryajyotiṣam akṣitiṃ kāmadughāṃ svargyāṃ svargāya lokāyāhar iṣṭakām upadadha iti prātaḥ

