5 shlokas
- 1
तद् आहुर्नाग्निर् उपस्थेयः कः श्रेयांसं विषुप्तं बोधयिष्यतीति
अभयंकराभयं मे कुरु स्वस्ति मे ऽस्त्व् अभयं मे अस्त्व् इत्य् एव ब्रूयात्
प्रवत्स्यदुपस्थानम् आगतोपस्थानं चाधिकृत्य वाजसनेयिनः समामनन्ति
tad āhurnāgnir upastheyaḥ kaḥ śreyāṃsaṃ viṣuptaṃ bodhayiṣyatīti
abhayaṃkarābhayaṃ me kuru svasti me 'stv abhayaṃ me astv ity eva brūyāt
pravatsyadupasthānam āgatopasthānaṃ cādhikṛtya vājasaneyinaḥ samāmananti
- 2
नमो वो ऽस्तु प्रवत्स्यामि नमो वो ऽस्तु प्रावात्स्यम् इति बह्वृचाः
namo vo 'stu pravatsyāmi namo vo 'stu prāvātsyam iti bahvṛcāḥ
- 3
गृहा मा बिभीत मा वेपिढ्वम् ऊर्जं बिभ्रत एमसि
ऊर्जं बिभ्रद्वः सुवनिः सुमेधा गृहान् ऐमि मनसा मोदमानः
येषाम् अध्येति प्रवसन्येषु सौमनसो बहुः
गृहान् उपह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः
उपहूता भूरिधनाः सखायः स्वादुसंमुदः
अरिष्टाः सर्वपूरुषा गृहा नः सन्तु सर्वदा
उपहूता इह गाव उपहूता अजावयः
अथो अन्नस्य कीलाल उपहूतो गृहेषु न इति गृहान् अभ्येति
gṛhā mā bibhīta mā vepiḍhvam ūrjaṃ bibhrata emasi
ūrjaṃ bibhradvaḥ suvaniḥ sumedhā gṛhān aimi manasā modamānaḥ
yeṣām adhyeti pravasanyeṣu saumanaso bahuḥ
gṛhān upahvayāmahe te no jānantu jānataḥ
upahūtā bhūridhanāḥ sakhāyaḥ svādusaṃmudaḥ
ariṣṭāḥ sarvapūruṣā gṛhā naḥ santu sarvadā
upahūtā iha gāva upahūtā ajāvayaḥ
atho annasya kīlāla upahūto gṛheṣu na iti gṛhān abhyeti
- 4
क्षेमाय वः शान्त्यै प्रपद्ये शिवं शग्मं शंयोः शंयोर् इति प्रविशति
kṣemāya vaḥ śāntyai prapadye śivaṃ śagmaṃ śaṃyoḥ śaṃyor iti praviśati
- 5
ऊर्जं बिभ्रद्वः सुमनाः सुमेधा गृहान् आगां मनसा मोदमानः
इरां वहन्तो घृतम् उक्षमाणास्तेष्व् अहं सुमनाः संविशामीति प्रविश्य जपति
संविशन्वा
ūrjaṃ bibhradvaḥ sumanāḥ sumedhā gṛhān āgāṃ manasā modamānaḥ
irāṃ vahanto ghṛtam ukṣamāṇāsteṣv ahaṃ sumanāḥ saṃviśāmīti praviśya japati
saṃviśanvā

