Sanskrit

2 shlokas

  1. 1
  2. 2

    अधिश्रित उन्नीयमाने वा ममाग्ने वर्चो विहवेष्व् अस्त्व् इति चतस्रो जपित्वापां पते यो ऽपां भागः स त एष प्रतिषिक्ता अरातयः प्रतिषिक्ता अरातयः प्रतिषिक्ता अरातय इति त्रिर्भूमौ प्रतिषिच्य कालाय वां जैत्रियाय वाम् औद्भेत्त्रियाय वाम् अवनेनिजे सुकृताय वाम्

    इदम् अहं दुरद्मन्यां निष्प्लावयामि भ्रातृव्याणां सपत्नानाम् अहं भूयासम् उत्तमः

    अपां मैत्राद् इवोदकम् इति हस्तौ प्रक्षाल्य श्रियं धातर्मयि धेहि श्रियो माधिपतिं कुरु

    विशाम् ईशानो मघवेन्द्रो मा यशसा नयद् इति जपित्वाथर्व्युष्टा देवजूता वीडु छपथजम्भनीः

    आपो मलम् इव प्राणिजन्न् अस्मत्सु शपथाꣳ अधीत्य् आचम्येन्द्रियावतीम् अद्याहं वाचम् उद्यासं दीर्घप्राणो ऽच्छिन्नो ऽदब्धो गोपाः

    अजस्रं दैव्यं ज्योतिः सौपर्णं चक्षुः सुश्रुतौ कर्णौ देवश्रुतौ कर्णौ केशा बर्हिः शिखा प्रस्तरो यथास्थानं कल्पयध्वं शं हृदयायादो मा मा हासिष्टेति यथालिङ्गम् अङ्गानि संमृश्य

    adhiśrita unnīyamāne vā mamāgne varco vihaveṣv astv iti catasro japitvāpāṃ pate yo 'pāṃ bhāgaḥ sa ta eṣa pratiṣiktā arātayaḥ pratiṣiktā arātayaḥ pratiṣiktā arātaya iti trirbhūmau pratiṣicya kālāya vāṃ jaitriyāya vām audbhettriyāya vām avanenije sukṛtāya vām

    idam ahaṃ duradmanyāṃ niṣplāvayāmi bhrātṛvyāṇāṃ sapatnānām ahaṃ bhūyāsam uttamaḥ

    apāṃ maitrād ivodakam iti hastau prakṣālya śriyaṃ dhātarmayi dhehi śriyo mādhipatiṃ kuru

    viśām īśāno maghavendro mā yaśasā nayad iti japitvātharvyuṣṭā devajūtā vīḍu chapathajambhanīḥ

    āpo malam iva prāṇijann asmatsu śapathām̐ adhīty ācamyendriyāvatīm adyāhaṃ vācam udyāsaṃ dīrghaprāṇo 'cchinno 'dabdho gopāḥ

    ajasraṃ daivyaṃ jyotiḥ sauparṇaṃ cakṣuḥ suśrutau karṇau devaśrutau karṇau keśā barhiḥ śikhā prastaro yathāsthānaṃ kalpayadhvaṃ śaṃ hṛdayāyādo mā mā hāsiṣṭeti yathāliṅgam aṅgāni saṃmṛśya