5 shlokas
- 1
वर्षीयसीम् उत्तराम् आहुतिं हुत्वा भूयो भक्षायावशिनष्टि
varṣīyasīm uttarām āhutiṃ hutvā bhūyo bhakṣāyāvaśinaṣṭi
- 2
यं कामयेत पापीयान्स्याद् इति भूयस्तस्य पूर्वं हुत्वोत्तरं कनीयो जुहुयात्
yaṃ kāmayeta pāpīyānsyād iti bhūyastasya pūrvaṃ hutvottaraṃ kanīyo juhuyāt
- 3
हुत्वा स्रुचम् उद्गृह्य रुद्र मृडानार्भव मृड धूर्त नमस्ते अस्तु पशुपते त्रायस्वैनम् इति त्रिः स्रुचाग्निम् उदञ्चम् अतिवल्गयति
hutvā srucam udgṛhya rudra mṛḍānārbhava mṛḍa dhūrta namaste astu paśupate trāyasvainam iti triḥ srucāgnim udañcam ativalgayati
- 4
पूर्ववल्लेपम् अवमृज्य प्राचीनावीती स्वधा पितृभ्यः पितॄञ्जिन्वेति दक्षिणेन वेदिं भूम्यां लेपं निमृज्य प्रजां मे यच्छेति स्रुचं सादयित्वा वृष्टिर् असि वृश्च मे पाप्मानम् ऋतात्सत्यम् उपागाम् इति हुत्वाप उपस्पृश्यान्तर्वेदि स्रुक्
अथाङ्गुल्यापादाय पूषासीति लेपं प्राश्नात्य् अशब्दं कुर्वन्न् अतिहाय दतः
pūrvavallepam avamṛjya prācīnāvītī svadhā pitṛbhyaḥ pitṝñjinveti dakṣiṇena vediṃ bhūmyāṃ lepaṃ nimṛjya prajāṃ me yaccheti srucaṃ sādayitvā vṛṣṭir asi vṛśca me pāpmānam ṛtātsatyam upāgām iti hutvāpa upaspṛśyāntarvedi sruk
athāṅgulyāpādāya pūṣāsīti lepaṃ prāśnāty aśabdaṃ kurvann atihāya dataḥ
- 5
अप आचम्यैवं पुनः प्राश्याचम्य बर्हिषोपयम्योदङ्ङ् आवृत्योत्सृप्य गर्भेभ्यस्त्वा गर्भान्प्रीणीह्य् आग्नेयं हविः प्रजननं मे अस्तु दशवीरं सर्वगणं स्वस्तये
आत्मसनि प्रजासनि पशुसन्य् अभयसनि लोकसनि वृष्टिसनि
अग्निः प्रजां बहुलां मे करोत्व् अन्नं पयो रेतो अस्मासु धेहि
रायस्पोषम् इषम् ऊर्जम् अस्मासु दीधरत्स्वाहेत्य् उदग्दण्डया प्राग्दण्डया वा स्रुचाचामति
apa ācamyaivaṃ punaḥ prāśyācamya barhiṣopayamyodaṅṅ āvṛtyotsṛpya garbhebhyastvā garbhānprīṇīhy āgneyaṃ haviḥ prajananaṃ me astu daśavīraṃ sarvagaṇaṃ svastaye
ātmasani prajāsani paśusany abhayasani lokasani vṛṣṭisani
agniḥ prajāṃ bahulāṃ me karotv annaṃ payo reto asmāsu dhehi
rāyaspoṣam iṣam ūrjam asmāsu dīdharatsvāhety udagdaṇḍayā prāgdaṇḍayā vā srucācāmati

