10 shlokas
- 1
व्याख्यातम् आस्तरणम्
vyākhyātam āstaraṇam
- 2
कृष्णाजिने ऽभीव ग्रीवाः पश्चाद् उदीचीनकुम्बां शम्यां निदधाति दिव स्कम्भनिर् असीति
kṛṣṇājine 'bhīva grīvāḥ paścād udīcīnakumbāṃ śamyāṃ nidadhāti diva skambhanir asīti
- 3
शम्यायां दृषदं धिषणासि पर्वत्या इति
दृषद्य् उपलां धिषणासि पार्वतेयीति
śamyāyāṃ dṛṣadaṃ dhiṣaṇāsi parvatyā iti
dṛṣady upalāṃ dhiṣaṇāsi pārvateyīti
- 4
दृषदि तण्डुलान् अधिवपति देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर्बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् अग्नये जुष्टमधि वपामि
अग्निषोमाभ्याम् इति यथादेवतम्
त्रिर्यजुषा तूष्णीं चतुर्थम्
dṛṣadi taṇḍulān adhivapati devasya tvā savituḥ prasave 'śvinorbāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyām agnaye juṣṭamadhi vapāmi
agniṣomābhyām iti yathādevatam
triryajuṣā tūṣṇīṃ caturtham
- 5
संततं पिनष्टि
saṃtataṃ pinaṣṭi
- 6
प्राणाय त्वेति प्राचीम् उपलां प्रोहति
अपानाय त्वेति प्रतीचीम्
व्यानाय त्वेति मध्यदेशे व्यवधारयति
prāṇāya tveti prācīm upalāṃ prohati
apānāya tveti pratīcīm
vyānāya tveti madhyadeśe vyavadhārayati
- 7
दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धाम् इति प्राचीम् अन्ततो ऽनुप्रोहति
dīrghām anu prasitim āyuṣe dhām iti prācīm antato 'nuprohati
- 8
कृष्णाजिने पिष्टानि प्रस्कन्दयति देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृह्णात्व् इति
kṛṣṇājine piṣṭāni praskandayati devo vaḥ savitā hiraṇyapāṇiḥ prati gṛhṇātv iti
- 9
प्रस्कन्नान्य् अवेक्षते अदब्धेन वश्चक्षुषावपश्यामीति
praskannāny avekṣate adabdhena vaścakṣuṣāvapaśyāmīti
- 10
हविष्कृतं प्रेष्यत्य् असंवपन्ती पिंषाणूनि कुरुताद् इति
haviṣkṛtaṃ preṣyaty asaṃvapantī piṃṣāṇūni kurutād iti

