20 श्लोक
- 1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥
यंत्र मसुदोevaṃ satatayuktā ye bhaktāstvāṃ paryupāsate |
ye cāpyakṣaramavyaktaṃ teṣāṃ ke yogavittamāḥ ||
यंत्र मसुदोअर्जुनान म्हळें: अशे सदांच जोडून तुजी उपासना करपी भक्त, आनी अक्षर, अव्यक्ताची उपासना करपी, हांचे मदीं योगाचे सगळ्यांत बरे जाणकार कोण?
- 2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेताः ते मे युक्ततमा मताः ॥
यंत्र मसुदोmayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate |
śraddhayā parayopetāḥ te me yuktatamā matāḥ ||
यंत्र मसुदोश्रीभगवंतान म्हळें: जे म्हजेर मन थीर करून, सदांच जोडून, परम श्रद्धेन भरून म्हजी उपासना करतात, तांकां हांव सगळ्यांत चड जोडिल्ले मानतां.
- 3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यञ्च कूटस्थमचलन्ध्रुवम् ॥
यंत्र मसुदोye tvakṣaramanirdeśyamavyaktaṃ paryupāsate |
sarvatragamacintyañca kūṭasthamacalandhruvam ||
यंत्र मसुदोपूण जे अक्षराची, सांगूंक जायना अशा, अव्यक्ताची, सगळे कडेन आशिल्ल्या, विचारा पलतडच्या, बदल नाशिल्ल्या, हालनासतल्या आनी सदाच्या तत्वाची उपासना करतात,
- 4
सन्नियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ॥
यंत्र मसुदोsanniyamyendriyagrāmaṃ sarvatra samabuddhayaḥ |
te prāpnuvanti māmeva sarvabhūtahite ratāḥ ||
यंत्र मसुदोसगळ्या इंद्रियांच्या समुदायाचेर ताबो दवरून, सगळ्या परिस्थितींत सम बुद्धी दवरून आनी सगळ्या जिवांच्या हितांत आनंद मानपी तेय म्हजे कडेन पावतात.
- 5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥
यंत्र मसुदोkleśo'dhikatarasteṣāmavyaktāsaktacetasām |
avyaktā hi gatirduḥkhaṃ dehavadbhiravāpyate ||
यंत्र मसुदोअव्यक्ताचेर मन लायल्ल्यांक कश्ट चड, कारण अव्यक्ताचें ध्येय देहधारी जिवांक पावपाक कठीण.
- 6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥
यंत्र मसुदोye tu sarvāṇi karmāṇi mayi saṃnyasya matparāḥ |
ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate ||
यंत्र मसुदोपूण जे सगळीं कर्मां म्हाका अर्पण करतात, म्हाकाच परम मानतात, आनी हेर कशाकूय वळनासतल्या योगान म्हजें ध्यान करून म्हजी उपासना करतात,
- 7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥
यंत्र मसुदोteṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt |
bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām ||
यंत्र मसुदोहे पार्था, जांचें मन म्हजे भितर सरलां, तांकां हांव रोखडोच मरणाच्या संसाराच्या दर्यांतल्यान वयर काडपी जातां.
- 8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥
यंत्र मसुदोmayyeva mana ādhatsva mayi buddhiṃ niveśaya |
nivasiṣyasi mayyeva ata ūrdhvaṃ na saṃśayaḥ ||
यंत्र मसुदोम्हजेरूच मन लाय, तुजी बुद्धी म्हजे भितर सरूं दी. मागीर तूं फुडें म्हजे भितरूच रावतलो; हातूंत दुबाव ना.
- 9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥
यंत्र मसुदोatha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |
abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanañjaya ||
यंत्र मसुदोहे धनंजया, म्हजेर मन थीरपणान धरूंक जायना जाल्यार, अभ्यासयोगान म्हजे मेरेन पावपाक सोद.
- 10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यसि ॥
यंत्र मसुदोabhyāse'pyasamartho'si matkarmaparamo bhava |
madarthamapi karmāṇi kurvansiddhimavāpsyasi ||
यंत्र मसुदोअभ्यास करूंकूय तूं शकना जाल्यार, म्हजेखातीर कर्म करप हेंच तुजें परम ध्येय कर. म्हजेखातीर कर्मां करूनूय तूं सिद्धी मेळयतलो.
- 11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥
यंत्र मसुदोathaitadapyaśakto'si kartuṃ madyogamāśritaḥ |
sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān ||
यंत्र मसुदोहेंय करूंक तूं शकना जाल्यार, म्हज्या योगाचो आलाशिरो घेवन आनी मनाचेर ताबो दवरून, सगळ्या कर्मांच्या फळाचो त्याग कर.
- 12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥
यंत्र मसुदोśreyo hi jñānamabhyāsājjñānāddhyānaṃ viśiṣyate |
dhyānātkarmaphalatyāgastyāgācchāntiranantaram ||
यंत्र मसुदोअभ्यासा परस ज्ञान बरें; ज्ञाना परस ध्यान श्रेष्ठ; ध्याना परस कर्मफळाचो त्याग बरो; आनी त्यागा उपरांत रोखडीच शांती मेळटा.
- 13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥
यंत्र मसुदोadveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |
nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||
यंत्र मसुदोजो कसल्याच जिवाचो द्वेश करिना, इश्टागतीचो आनी दयाळ आसा, ममता आनी अहंकार नाशिल्लो, सुखदुख्खांत सम आनी क्षमाशील,
- 14
सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥
यंत्र मसुदोsantuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍhaniścayaḥ |
mayyarpitamanobuddhiryo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||
यंत्र मसुदोसदांच संतुश्ट, योगी, संयमी आनी थीर निश्चयाचो, मन आनी बुद्धी म्हाका अर्पण केल्लो असो म्हजो भक्त म्हाका मोगाचो.
- 15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥
यंत्र मसुदोyasmānnodvijate loko lokānnodvijate ca yaḥ |
harṣāmarṣabhayodvegairmukto yaḥ sa ca me priyaḥ ||
यंत्र मसुदोजाचे कडल्यान संवसार भियेना आनी जो संवसारा कडल्यान भियेना, जो उमेद, असोशीकपण, भंय आनी अस्वस्थपणा भायर आसा, तो म्हाका मोगाचो.
- 16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥
यंत्र मसुदोanapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ |
sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||
यंत्र मसुदोजो कसलीच अपेक्षा धरिना, शुध्द, कुशळ, उदासीन आनी दुख्ख नाशिल्लो, आनी स्वार्थाचो सगळो आरंभ सोडिल्लो, असो म्हजो भक्त म्हाका मोगाचो.
- 17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥
यंत्र मसुदोyo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati |
śubhāśubhaparityāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ ||
यंत्र मसुदोजो खोशी जायना आनी द्वेश करिना, दुख्ख करिना आनी आस्त धरिना, जाणें बरें आनी वायट दोनूय सोडल्यात, आनी जो भक्तीन भरिल्लो, तो म्हाका मोगाचो.
- 18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥
यंत्र मसुदोsamaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ |
śītoṣṇasukhaduḥkheṣu samaḥ saṅgavivarjitaḥ ||
यंत्र मसुदोजो दुस्मान आनी इश्टा कडेन सम, मान आनी अपमानांत सम, थंड आनी उश्णांत, सूख आनी दुख्खांत सम, आनी आसक्ती नाशिल्लो,
- 19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येन केनचित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥
यंत्र मसुदोtulyanindāstutirmaunī santuṣṭo yena kenacit |
aniketaḥ sthiramatirbhaktimānme priyo naraḥ ||
यंत्र मसुदोजो निंदा आनी स्तुती सारकीच मानता, मौनी, जें मेळटा तातूंत संतुश्ट, थीर घर नाशिल्लो, थीर मनाचो आनी भक्तीन भरिल्लो, तो मनीस म्हाका मोगाचो.
- 20
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥
यंत्र मसुदोye tu dharmyāmṛtamidaṃ yathoktaṃ paryupāsate |
śraddadhānā matparamā bhaktāste'tīva me priyāḥ ||
यंत्र मसुदोपूण जे श्रद्धेन, म्हाकाच परम मानून, हो अमृतमय धर्म सांगला तसोच पाळटात, ते भक्त म्हाका खूब मोगाचे.