संस्कृत

Adhyaya 7

ज्ञानविज्ञानयोगः

Knowledge and Realisation

30 श्लोक

30 श्लोक

  1. 1

    मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।

    असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥

    mayyāsaktamanāḥ pārtha yogaṃ yuñjanmadāśrayaḥ |

    asaṃśayaṃ samagraṃ māṃ yathā jñāsyasi tacchṛṇu ||

    यंत्र मसुदो

    श्रीभगवंतान म्हळें: हे पार्था, म्हजेर मन लावन, योगाचो अभ्यास करून आनी म्हजो आलाशिरो घेवन तूं म्हाका पुरायपणान आनी दुबाव नासतना कसो जाणटलो तें आयक.

    यंत्र मसुदो
  2. 2

    ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।

    यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥

    jñānaṃ te'haṃ savijñānamidaṃ vakṣyāmyaśeṣataḥ |

    yajjñātvā neha bhūyo'nyajjñātavyamavaśiṣyate ||

    यंत्र मसुदो

    हें ज्ञान विज्ञाना सयत हांव तुका पुरायपणान सांगतलों, जें जाणल्या उपरांत हांगा आनीक जाणपाचें कांयच उरना.

    यंत्र मसुदो
  3. 3

    मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।

    यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥

    manuṣyāṇāṃ sahasreṣu kaścidyatati siddhaye |

    yatatāmapi siddhānāṃ kaścinmāṃ vetti tattvataḥ ||

    यंत्र मसुदो

    हजारांनी मनशां मदीं क्वचितूच कोण सिद्धीखातीर यत्न करता; आनी यत्न करपी सिद्धां मदीं लेगीत क्वचितूच कोण म्हाका तत्वान जाणटा.

    यंत्र मसुदो
  4. 4

    भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च ।

    अहङ्कार इतीयं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥

    bhūmirāpo'nalo vāyuḥ khaṃ mano buddhireva ca |

    ahaṅkāra itīyaṃ me bhinnā prakṛtiraṣṭadhā ||

    यंत्र मसुदो

    धर्तरी, उदक, उजो, वारो, आकाश, मन, बुद्धी आनी अहंकार: अशी ही म्हजी प्रकृती आठ तरांनी वांटिल्ली.

    यंत्र मसुदो
  5. 5

    अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।

    जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥

    apareyamitastvanyāṃ prakṛtiṃ viddhi me parām |

    jīvabhūtāṃ mahābāho yayedaṃ dhāryate jagat ||

    यंत्र मसुदो

    ही अपरा प्रकृती. पूण, हे महाबाहो, हाचे परस वेगळी म्हजी परा प्रकृती जाण, जी जीवरूप जाल्या आनी जिच्यान हो संवसार धरिल्लो आसा.

    यंत्र मसुदो
  6. 6

    एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।

    अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥

    etadyonīni bhūtāni sarvāṇītyupadhāraya |

    ahaṃ kṛtsnasya jagataḥ prabhavaḥ pralayastathā ||

    यंत्र मसुदो

    सगळे जीव ह्या दोन प्रकृतींतल्यान उदेतात अशें समज. हांव पुराय संवसाराचें मूळ आनी ताचो प्रलयूय.

    यंत्र मसुदो
  7. 7

    मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय ।

    मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥

    mattaḥ parataraṃ nānyatkiñcidasti dhanañjaya |

    mayi sarvamidaṃ protaṃ sūtre maṇigaṇā iva ||

    यंत्र मसुदो

    हे धनंजया, म्हजे परस उंचेलें कांयच ना. सुतांत मोत्यांचे घोंस घांतिल्ले भशेन हें सगळें म्हजेंत घांतलां.

    यंत्र मसुदो
  8. 8

    रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः ।

    प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥

    raso'hamapsu kaunteya prabhāsmi śaśisūryayoḥ |

    praṇavaḥ sarvavedeṣu śabdaḥ khe pauruṣaṃ nṛṣu ||

    यंत्र मसुदो

    हे कौंतेया, हांव उदकांतली रूच, चंद्र आनी सुर्यांतलो उजवाड, सगळ्या वेदांतलो ओंकार, आकाशांतलो आवाज आनी मनशांतलें पौरुश.

    यंत्र मसुदो
  9. 9

    पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।

    जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥

    puṇyo gandhaḥ pṛthivyāṃ ca tejaścāsmi vibhāvasau |

    jīvanaṃ sarvabhūteṣu tapaścāsmi tapasviṣu ||

    यंत्र मसुदो

    हांव धर्तरेंतलो पवित्र वास आनी उज्यांतलें तेज; हांव सगळ्या जिवांतलें जीवन आनी तपस्व्यांतलें तप.

    यंत्र मसुदो
  10. 10

    बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।

    बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥

    bījaṃ māṃ sarvabhūtānāṃ viddhi pārtha sanātanam |

    buddhirbuddhimatāmasmi tejastejasvināmaham ||

    यंत्र मसुदो

    हे पार्था, म्हाका सगळ्या जिवांचें सनातन बीं म्हूण जाण. हांव बुद्धिमानांची बुद्धी आनी तेजस्व्यांचें तेज.

    यंत्र मसुदो
  11. 11

    बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।

    धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥

    balaṃ balavatāṃ cāhaṃ kāmarāgavivarjitam |

    dharmāviruddho bhūteṣu kāmo'smi bharatarṣabha ||

    यंत्र मसुदो

    हे भरतश्रेश्ठा, बळिश्टां मदीं हांव काम आनी आसक्ती नाशिल्लें बळ; आनी जिवां मदीं धर्माक विरोध नाशिल्लो काम हांव.

    यंत्र मसुदो
  12. 12

    ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।

    मत्त एवेति तान्विद्धि न त्वहं तेषु ते मयि ॥

    ye caiva sāttvikā bhāvā rājasāstāmasāśca ye |

    matta eveti tānviddhi na tvahaṃ teṣu te mayi ||

    यंत्र मसुदो

    सात्विक, राजस आनी तामस जे कसले भाव आसात, ते म्हजे कडल्यानूच अशें जाण. पूण हांव तांचेंत ना; ते म्हजेंत आसात.

    यंत्र मसुदो
  13. 13

    त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।

    मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥

    tribhirguṇamayairbhāvairebhiḥ sarvamidaṃ jagat |

    mohitaṃ nābhijānāti māmebhyaḥ paramavyayam ||

    यंत्र मसुदो

    ह्या तीन गुणमय भावांनी मोहांत पडिल्लो हो पुराय संवसार तांचे पलतडच्या आनी अविनाशी म्हाका वळखना.

    यंत्र मसुदो
  14. 14

    दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।

    मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥

    daivī hyeṣā guṇamayī mama māyā duratyayā |

    māmeva ye prapadyante māyāmetāṃ taranti te ||

    यंत्र मसुदो

    कारण ही म्हजी दैवी, गुणमय माया हुपूंक कठीण. जे फकत म्हाकाच शरण येतात, ते ही माया हुपून वतात.

    यंत्र मसुदो
  15. 15

    न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।

    माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥

    na māṃ duṣkṛtino mūḍhāḥ prapadyante narādhamāḥ |

    māyayāpahṛtajñānā āsuraṃ bhāvamāśritāḥ ||

    यंत्र मसुदो

    दुश्कर्मी, मूढ आनी नीच मनीस म्हाका शरण येनात; मायेन तांचें ज्ञान चोरलां, आनी ते आसुरी भावाक घट धरतात.

    यंत्र मसुदो
  16. 16

    चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।

    आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥

    caturvidhā bhajante māṃ janāḥ sukṛtino'rjuna |

    ārto jijñāsurarthārthī jñānī ca bharatarṣabha ||

    यंत्र मसुदो

    हे अर्जुना, चार प्रकारचे सुकृती लोक म्हाका भजतात: आर्त, जिज्ञासू, अर्थार्थी आनी ज्ञानी, हे भरतश्रेश्ठा.

    यंत्र मसुदो
  17. 17

    तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।

    प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥

    teṣāṃ jñānī nityayukta ekabhaktirviśiṣyate |

    priyo hi jñānino'tyarthamahaṃ sa ca mama priyaḥ ||

    यंत्र मसुदो

    तांचे मदीं सदांच युक्त आनी एकाचेरूच भक्ती आशिल्लो ज्ञानी श्रेश्ठ. कारण ज्ञान्याक हांव खूब प्रीय, आनी तो म्हाका प्रीय.

    यंत्र मसुदो
  18. 18

    उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।

    आस्थितः स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् ॥

    udārāḥ sarva evaite jñānī tvātmaiva me matam |

    āsthitaḥ sa hi yuktātmā māmevānuttamāṃ gatim ||

    यंत्र मसुदो

    हे सगळे उदार, पूण ज्ञान्याक हांव म्हजो आत्मोच मानतां. कारण तो युक्त आत्म्यान परम गती म्हूण म्हजेंतूच थीर आसा.

    यंत्र मसुदो
  19. 19

    बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।

    वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥

    bahūnāṃ janmanāmante jñānavānmāṃ prapadyate |

    vāsudevaḥ sarvamiti sa mahātmā sudurlabhaḥ ||

    यंत्र मसुदो

    जायत्या जल्मांच्या शेवटाक ज्ञानवान वासुदेवूच सगळें अशें जाणून म्हाका शरण येता. असलो महात्मो खूब दुर्लभ.

    यंत्र मसुदो
  20. 20

    कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।

    तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥

    kāmaistaistairhṛtajñānāḥ prapadyante'nyadevatāḥ |

    taṃ taṃ niyamamāsthāya prakṛtyā niyatāḥ svayā ||

    यंत्र मसुदो

    ह्या वा त्या इत्सेन जांचें ज्ञान व्हरून व्हेलां, ते आपल्या प्रकृतीन बांदून, ह्या वा त्या नेमाक धरून हेर देवतांक शरण वतात.

    यंत्र मसुदो
  21. 21

    यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।

    तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥

    yo yo yāṃ yāṃ tanuṃ bhaktaḥ śraddhayārcitumicchati |

    tasya tasyācalāṃ śraddhāṃ tāmeva vidadhāmyaham ||

    यंत्र मसुदो

    जो जो भक्त जें जें रूप श्रद्धेन भजूंक सोदता, ताची तीच श्रद्धा हांव अचल करतां.

    यंत्र मसुदो
  22. 22

    स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।

    लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥

    sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |

    labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ||

    यंत्र मसुदो

    त्या श्रद्धेन युक्त जावन तो त्या रुपाची आराधना करता, आनी थंयच्यान आपल्यो इत्सा मेळयता, जरी त्यो हांवूच दितां.

    यंत्र मसुदो
  23. 23

    अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।

    देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥

    antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām |

    devāndevayajo yānti madbhaktā yānti māmapi ||

    यंत्र मसुदो

    पूण अल्प बुद्धीच्या लोकांक मेळपी फळ नाशवंत. देवांचे भक्त देवांक वतात; म्हजे भक्त म्हाका पावतात.

    यंत्र मसुदो
  24. 24

    अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।

    परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥

    avyaktaṃ vyaktimāpannaṃ manyante māmabuddhayaḥ |

    paraṃ bhāvamajānanto mamāvyayamanuttamam ||

    यंत्र मसुदो

    बुद्धी नाशिल्ले लोक म्हाका, अव्यक्ताक, व्यक्त रूप घेतिल्लो मानतात, म्हजो अविनाशी आनी सर्वोत्तम परम भाव जाणनासतना.

    यंत्र मसुदो
  25. 25

    नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।

    मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥

    nāhaṃ prakāśaḥ sarvasya yogamāyāsamāvṛtaḥ |

    mūḍho'yaṃ nābhijānāti loko māmajamavyayam ||

    यंत्र मसुदो

    आपल्या योगमायेन झांकिल्लो हांव सगळ्यांक उक्तो दिसना. हो मूढ संवसार म्हाका, अजन्म्याक आनी अविनाशीक, वळखना.

    यंत्र मसुदो
  26. 26

    वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।

    भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥

    vedāhaṃ samatītāni vartamānāni cārjuna |

    bhaviṣyāṇi ca bhūtāni māṃ tu veda na kaścana ||

    यंत्र मसुदो

    हे अर्जुना, जावन गेल्ले, आतां आशिल्ले आनी फुडें जावपी जीव हांव जाणतां; पूण म्हाका कोणूच जाणना.

    यंत्र मसुदो
  27. 27

    इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।

    सर्वभूतानि सम्मोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥

    icchādveṣasamutthena dvandvamohena bhārata |

    sarvabhūtāni sammohaṃ sarge yānti parantapa ||

    यंत्र मसुदो

    हे परंतपा, इत्सा आनी द्वेशांतल्यान उदेवपी द्वंद्वांच्या मोहान सगळे जीव जल्मा वेळारूच गोंदळांत पडटात.

    यंत्र मसुदो
  28. 28

    येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।

    ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥

    yeṣāṃ tvantagataṃ pāpaṃ janānāṃ puṇyakarmaṇām |

    te dvandvamohanirmuktā bhajante māṃ dṛḍhavratāḥ ||

    यंत्र मसुदो

    पूण जांचें पातक सोंपलां असले पुण्यकर्मी लोक, द्वंद्वांच्या मोहांतल्यान मुक्त जावन, व्रतांत घट रावून म्हाका भजतात.

    यंत्र मसुदो
  29. 29

    जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।

    ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥

    jarāmaraṇamokṣāya māmāśritya yatanti ye |

    te brahma tadviduḥ kṛtsnamadhyātmaṃ karma cākhilam ||

    यंत्र मसुदो

    जाण्टेपण आनी मरणांतल्यान सुटका मेळोवपाखातीर म्हजो आलाशिरो घेवन यत्न करपी तें पुराय ब्रह्म, अध्यात्म आनी सगळें कर्म जाणटात.

    यंत्र मसुदो
  30. 30

    साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।

    प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥

    sādhibhūtādhidaivaṃ māṃ sādhiyajñaṃ ca ye viduḥ |

    prayāṇakāle'pi ca māṃ te viduryuktacetasaḥ ||

    यंत्र मसुदो

    जे म्हाका अधिभूत, अधिदैव आनी अधियज्ञा सयत जाणटात, ते युक्त मनान प्रयाणकाळा वेळारूय म्हाका जाणटात.

    यंत्र मसुदो