श्लोक 12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥
लिप्यंतर
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |
abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanañjaya ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे धनंजया, म्हजेर मन थीरपणान धरूंक जायना जाल्यार, अभ्यासयोगान म्हजे मेरेन पावपाक सोद.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्णाचेर मन थीर दवरूंक अर्जुनाक जायना जाल्यार, ताणें अभ्यासयोगा (अभ्यास) वरवीं ताचे मेरेन पावपाचो प्रयत्न करचो. अभ्यास म्हळ्यार सोशीकपणान आनी परत परत मनाक ताच्या विशया कडेन परत हाडप. चंचल मन अभ्यास आनी वैराग्यान (वैराग्य) जिखतात ह्या आदल्या शिकवणेची ही याद. सदाचें विरगळप सोंपें न्हय हें हो श्लोक मान्य करता, आनी ताचे कडेन पांवड्या पांवड्यान पावपाक शिस्तीची पद्दत दिता. सैमीक थिरसाण ना म्हूण कोणाकूच परत धाडना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08