श्लोक 12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥
लिप्यंतर
adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |
nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
जो कसल्याच जिवाचो द्वेश करिना, इश्टागतीचो आनी दयाळ आसा, ममता आनी अहंकार नाशिल्लो, सुखदुख्खांत सम आनी क्षमाशील,
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आतां श्रीकृष्ण आपणाक मोगाच्या भक्ताचें चित्र सुरू करता, जें अध्यायाच्या शेवटा मेरेन वता. असो मनीस कसल्याच जिवाचो द्वेश करिना आनी इश्टागतीचो आनी दयाळ आसता. तो ममता नाशिल्लो, निर्मम (निर्मम), आनी हांव ह्या अहंकाराच्या (अहंकार) भावा बगरचो, निरहंकार. तो दुख्ख आनी सुखांत सम उरता आनी माफी करपी आसता. चित्राची सुरवात भक्त हेरांक कसो वागयता थंयच्यान जाता. गीतेच्या सांगण्या प्रमाण, भक्ती पयलीं दयाळपणांत आनी सोशीकपणांत दिसता, फकत विधी वा भावनेंत न्हय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08