55 श्लोक
- 1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥
मशीन मसौदाmadanugrahāya paramaṃ guhyamadhyātmasaṃjñitam |
yattvayoktaṃ vacastena moho'yaṃ vigato mama ||
मशीन मसौदाअर्जुन ने आखेआ: मेरे उप्पर किरपा करियै तुसें आत्मा बारै जेह्ड़ा परम भेत दस्सेआ ऐ, उनें वचनें कन्नै मेरा एह् मोह दूर होई गेआ ऐ।
- 2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥
मशीन मसौदाbhavāpyayau hi bhūtānāṃ śrutau vistaraśo mayā |
tvattaḥ kamalapatrākṣa māhātmyamapi cāvyayam ||
मशीन मसौदाहे कमल नैनें आह्ले, मैं तुंदे शा प्राणियें दे जम्मने ते मुक्कने बारै बिस्तार कन्नै सुनेआ ऐ, ते तुंदी कदें नेईं घटने आह्ली महिमा बारै बी।
- 3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥
मशीन मसौदाevametadyathāttha tvamātmānaṃ parameśvara |
draṣṭumicchāmi te rūpamaiśvaraṃ puruṣottama ||
मशीन मसौदाहे परमेश्वर, तुसें अपने बारै जियां आखेआ ऐ, ठीक उआं गै ऐ। फ्ही बी हे पुरुषोत्तम, मैं तुंदा ईश्वरी रूप दिक्खना चाह्ना आं।
- 4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥
मशीन मसौदाmanyase yadi tacchakyaṃ mayā draṣṭumiti prabho |
yogeśvara tato me tvaṃ darśayātmānamavyayam ||
मशीन मसौदाहे प्रभु, जेकर तुस मनदे ओ जे मैं उसी दिक्खी सकना आं, तां हे योगेश्वर, मिगी अपना अविनाशी रूप दस्सो।
- 5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥
मशीन मसौदाpaśya me pārtha rūpāṇi śataśo'tha sahasraśaḥ |
nānāvidhāni divyāni nānāvarṇākṛtīni ca ||
मशीन मसौदाश्री भगवान ने आखेआ: हे पार्थ, मेरे सैंकड़ें ते हजारें रूप दिक्ख, दिव्य, बक्ख बक्ख किस्में दे, बक्ख बक्ख रंगें ते शकलें आह्ले।
- 6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याश्चर्याणि भारत ॥
मशीन मसौदाpaśyādityānvasūnrudrānaśvinau marutastathā |
bahūnyadṛṣṭapūrvāṇi paśyāścaryāṇi bhārata ||
मशीन मसौदाआदित्यें, वसुएं, रुद्रें, दोनें अश्विनी कुमारें ते मरुतें गी दिक्ख। हे भारत, मते सारे अचरज दिक्ख जेह्ड़े पैह्लें कदें नेईं दिक्खे गे।
- 7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद् द्रष्टुमिच्छसि ॥
मशीन मसौदाihaikasthaṃ jagatkṛtsnaṃ paśyādya sacarācaram |
mama dehe guḍākeśa yaccānyad draṣṭumicchasi ||
मशीन मसौदाहे गुडाकेश, अज्ज इत्थें मेरे शरीर च इक थाह्र इकट्ठा होए दा चलने आह्ला ते अचल सारा जगत दिक्ख, ते होर जो किश तूं दिक्खना चाह्ना ऐं।
- 8
न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥
मशीन मसौदाna tu māṃ śakyase draṣṭumanenaiva svacakṣuṣā |
divyaṃ dadāmi te cakṣuḥ paśya me yogamaiśvaram ||
मशीन मसौदापर तूं अपनी इनें अक्खीं कन्नै मिगी नेईं दिक्खी सकदा। मैं तुगी दिव्य नजर दिन्ना आं: मेरी ईश्वरी योग शक्ति दिक्ख।
- 9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम् ॥
मशीन मसौदाevamuktvā tato rājanmahāyogeśvaro hariḥ |
darśayāmāsa pārthāya paramaṃ rūpamaiśvaram ||
मशीन मसौदासंजय ने आखेआ: हे राजन, एह् आखियै महान योगेश्वर हरि ने फ्ही पार्थ गी अपना परम ईश्वरी रूप दस्सेआ।
- 10
अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभरणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥
मशीन मसौदाanekavaktranayanamanekādbhutadarśanam |
anekadivyābharaṇaṃ divyānekodyatāyudham ||
मशीन मसौदामते सारे मुंहें ते अक्खीं आह्ला, मते अचरज भरे नजारें आह्ला, मते दिव्य गैह्नें आह्ला ते चुक्के दे मते दिव्य हथियारें आह्ला,
- 11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥
मशीन मसौदाdivyamālyāmbaradharaṃ divyagandhānulepanam |
sarvāścaryamayaṃ devamanantaṃ viśvatomukham ||
मशीन मसौदादिव्य मालां ते कप्पड़े पाए दे, दिव्य सुगंधें कन्नै लेपे दे, हर अचरज कन्नै भरोचे दे, बेअंत ते सब पासै मुंह आह्ले देव गी।
- 12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥
मशीन मसौदाdivi sūryasahasrasya bhavedyugapadutthitā |
yadi bhāḥ sadṛśī sā syādbhāsastasya mahātmanaḥ ||
मशीन मसौदाजेकर अकाश च इक्कै बेल्लै हजार सूरजें दी लोऽ भड़की उठै, तां शायद ओह् उस महात्मा दे तेज जनेही होई सकै।
- 13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥
मशीन मसौदाtatraikasthaṃ jagatkṛtsnaṃ pravibhaktamanekadhā |
apaśyaddevadevasya śarīre pāṇḍavastadā ||
मशीन मसौदाउत्थें उस बेल्लै पांडु दे पुत्तर ने देवतें दे देव दे शरीर च बक्ख बक्ख ढंगें बंडोए दा सारा जगत इक थाह्र इकट्ठा दिक्खेआ।
- 14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
मशीन मसौदाtataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
मशीन मसौदातां अचरज कन्नै भरोचे दे, लूं कंडे खड़ोते दे धनंजय ने देव गी सिर निवाइयै हत्थ जोड़ियै आखेआ।
- 15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥
मशीन मसौदाpaśyāmi devāṃstava deva dehe
sarvāṃstathā bhūtaviśeṣasaṅghān |
brahmāṇamīśaṃ kamalāsanastha-
mṛṣīṃśca sarvānuragāṃśca divyān ||
मशीन मसौदाअर्जुन ने आखेआ: हे देव, तुंदे शरीर च मैं सारे देवतें ते हर किस्म दे प्राणियें दे टोलें गी दिक्खा करना आं: कमल आसन उप्पर बैठे दे स्वामी ब्रह्मा, सारे रिशी ते दिव्य नाग।
- 16
अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥
मशीन मसौदाanekabāhūdaravaktranetraṃ
paśyāmi tvāṃ sarvato'nantarūpam |
nāntaṃ na madhyaṃ na punastavādiṃ
paśyāmi viśveśvara viśvarūpa ||
मशीन मसौदाहे विश्व रूप आह्ले विश्वेश्वर, मैं तुसेंगी हर पासै बेअंत रूप च, मतियें बाह्में, ढिड्डें, मुंहें ते अक्खीं आह्ला दिखना आं। मिगी तुंदा न अंत, न मध्य ते न आदि लभदा ऐ।
- 17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ताद्
दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ॥
मशीन मसौदाkirīṭinaṃ gadinaṃ cakriṇaṃ ca
tejorāśiṃ sarvato dīptimantam |
paśyāmi tvāṃ durnirīkṣyaṃ samantād
dīptānalārkadyutimaprameyam ||
मशीन मसौदामैं तुसेंगी मुकट, गदा ते चक्कर कन्नै, हर पासै चमकदे तेज दे ढेर आंगर, दिक्खने च औखा, बलदी अग्ग ते सूरज दी लोई आंगर हर पासै भड़कदा ते नाप शा बाह्र दिखना आं।
- 18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥
मशीन मसौदाtvamakṣaraṃ paramaṃ veditavyaṃ
tvamasya viśvasya paraṃ nidhānam |
tvamavyayaḥ śāśvatadharmagoptā
sanātanastvaṃ puruṣo mato me ||
मशीन मसौदातुस अविनाशी अक्षर ओ, जानने जोग परम तत्त्व; तुस इस जगत दा अखीरी आसरा ओ। तुस सनातन धर्म दे अमर रखवाले ओ; मेरी समझ च तुस सनातन पुरुष ओ।
- 19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
मशीन मसौदाanādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
मशीन मसौदामैं तुसेंगी आदि, मध्य ते अंत शा रैह्त, अनंत शक्ति आह्ला, अनगिनत बाह्में आह्ला, चंद्रमा ते सूरज दियें अक्खीं आह्ला, बलदी अग्ग दे मुंह आह्ला ते अपने तेज कन्नै इस सारे जगत गी तपांदा दिखना आं।
- 20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तवेदं
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥
मशीन मसौदाdyāvāpṛthivyoridamantaraṃ hi
vyāptaṃ tvayaikena diśaśca sarvāḥ |
dṛṣṭvādbhutaṃ rūpamugraṃ tavedaṃ
lokatrayaṃ pravyathitaṃ mahātman ||
मशीन मसौदाधरती ते अकाश दे बिच्च दा थाह्र ते सारियां दिशां सिर्फ तुंदे कन्नै भरोचियां न। हे महात्मा, तुंदा एह् अचरज भरा ते डरौना रूप दिक्खियै त्रै लोक कंबा करदे न।
- 21
अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति ।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥
मशीन मसौदाamī hi tvāṃ surasaṅghā viśanti
kecidbhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti |
svastītyuktvā maharṣisiddhasaṅghāḥ
stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ ||
मशीन मसौदादेवतें दे एह् टोले तुंदे च समा करदे न; किश डरे दे हत्थ जोड़ियै तुंदी स्तुति करा करदे न। स्वस्ति आखदे होई महर्षियें ते सिद्धें दे टोले भरपूर भजनें कन्नै तुंदी स्तुति करदे न।
- 22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥
मशीन मसौदाrudrādityā vasavo ye ca sādhyā
viśve'śvinau marutaścoṣmapāśca |
gandharvayakṣāsurasiddhasaṅghā
vīkṣante tvāṃ vismitāścaiva sarve ||
मशीन मसौदारुद्र, आदित्य, वसु ते साध्य, विश्वेदेव, दोनें अश्विनी कुमार, मरुत ते पितर, ते गंधर्वें, यक्षें, असुरें ते सिद्धें दे टोले सारे हैरान होइयै तुसेंगी दिक्खा करदे न।
- 23
रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं
महाबाहो बहुबाहूरुपादम् ।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥
मशीन मसौदाrūpaṃ mahatte bahuvaktranetraṃ
mahābāho bahubāhūrupādam |
bahūdaraṃ bahudaṃṣṭrākarālaṃ
dṛṣṭvā lokāḥ pravyathitāstathāham ||
मशीन मसौदाहे महाबाहु, मते मुंहें ते अक्खीं, मतियें बाह्में, पट्टें ते पैरें, मते ढिड्डें ते मते डरौने दंदें आह्ला तुंदा बिशाल रूप दिक्खियै लोक घबराई गेदे न, ते मैं बी।
- 24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
मशीन मसौदाnabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ
vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā
dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
मशीन मसौदाहे विष्णु, तुसेंगी अकाश छूंह्दे, मते रंगें च भड़कदे, खुल्ले मुंहें ते बड्डियें बलदियें अक्खीं आह्ला दिक्खियै मेरा अंतरात्मा कंबी गेदा ऐ, ते मिगी न धीरज लभदा ऐ ते न शांति।
- 25
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
मशीन मसौदाdaṃṣṭrākarālāni ca te mukhāni
dṛṣṭvaiva kālānalasannibhāni |
diśo na jāne na labhe ca śarma
prasīda deveśa jagannivāsa ||
मशीन मसौदाप्रलय दी अग्ग आंगर डरौने दंदें आह्ले तुंदे मुंह दिक्खियै मिगी दिशाएं दी सुध नेईं रेही ते कोई आसरा नेईं लभदा। हे देवेश, हे जगन्निवास, प्रसन्न होओ।
- 26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥
मशीन मसौदाamī ca tvāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāḥ
sarve sahaivāvanipālasaṅghaiḥ |
bhīṣmo droṇaḥ sūtaputrastathāsau
sahāsmadīyairapi yodhamukhyaiḥ ||
मशीन मसौदाते धृतराष्ट्र दे एह् सारे पुत्तर, राजें दे टोलें समेत, भीष्म, द्रोण ते ओह् सूत पुत्तर, साढ़े पासे दे मुक्ख जोद्धें समेत,
- 27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
सन्दृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
मशीन मसौदाvaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |
kecidvilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
मशीन मसौदातुंदे डरौने दंदें आह्ले भयानक मुंहें च तेजी कन्नै बड़ा करदे न। किश दंदें दे बिच्च फसे दे दिखदे न, उंदे सिर चूरा होए दे।
- 28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति ।
तथा तवामी नरलोकवीरा
विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति ॥
मशीन मसौदाyathā nadīnāṃ bahavo'mbuvegāḥ
samudramevābhimukhā dravanti |
tathā tavāmī naralokavīrā
viśanti vaktrāṇyabhivijvalanti ||
मशीन मसौदाजियां दरेआएं दियां मतियां धारां समुंदर आह्ली बक्खी दौड़दियां न, उआं गै मनुक्खी लोक दे एह् बीर तुंदे बलदे मुंहें च बड़दे न।
- 29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोकास्-
तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः ॥
मशीन मसौदाyathā pradīptaṃ jvalanaṃ pataṅgā
viśanti nāśāya samṛddhavegāḥ |
tathaiva nāśāya viśanti lokās-
tavāpi vaktrāṇi samṛddhavegāḥ ||
मशीन मसौदाजियां पतंगे नाश होने आस्तै बड़ी तेजी कन्नै बलदी अग्ग च बड़दे न, उआं गै एह् लोक बी नाश होने आस्तै बड़ी तेजी कन्नै तुंदे मुंहें च बड़दे न।
- 30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
मशीन मसौदाlelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
मशीन मसौदातुस बलदे मुंहें कन्नै सारे पासेआं सारे लोकें गी निगलदे होई होंठ चट्टा करदे ओ। हे विष्णु, तुंदियां उग्र किरणां सारे जगत गी तेज कन्नै भरियै तपा करदियां न।