संस्कृत

तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।

अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥

11.13

लिप्यंतरण

tatraikasthaṃ jagatkṛtsnaṃ pravibhaktamanekadhā |

apaśyaddevadevasya śarīre pāṇḍavastadā ||

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3

अनुवाद

उत्थें उस बेल्लै पांडु दे पुत्तर ने देवतें दे देव दे शरीर च बक्ख बक्ख ढंगें बंडोए दा सारा जगत इक थाह्र इकट्ठा दिक्खेआ।

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08

व्याख्या

संजय दसदा ऐ जे अर्जुन ने केह् दिक्खेआ: पूरा जगत, अपने सारे मते बंडारें समेत, देवतें दे देव दे शरीर च इक्कै थाह्र खड़ोते दा। श्लोक एकता ते बहुलता दोनें गी इकट्ठा रखदा ऐ। जगत कुसै खाली इकाई च नेईं घुलदा; उसदे हिस्से बक्खरे बने रौंह्दे न, फ्ही बी सब इक्कै रूप च समाए दे न। एह् उस बचन गी पूरा करदा ऐ जेह्ड़ा कृष्ण ने अध्याय च पैह्लें दित्ता हा, जदूं उनें अर्जुन गी अपने शरीर च इकट्ठा जगत दिक्खने गी आखेआ हा। कथा दा शांत, लगभग रसमी सुर उस भारी नजारे ते अगले श्लोक च अर्जुन दे भाव कन्नै उलट ऐ।

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08