श्लोक 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
लिप्यंतरण
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
तुस बलदे मुंहें कन्नै सारे पासेआं सारे लोकें गी निगलदे होई होंठ चट्टा करदे ओ। हे विष्णु, तुंदियां उग्र किरणां सारे जगत गी तेज कन्नै भरियै तपा करदियां न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन दा वर्णन अपने सारें शा डरौने मुकाम उप्पर पुजदा ऐ। कृष्ण चट्टा करदे न, बलदे मुंहें कन्नै हर पासै लोकें गी निगला करदे न, ते उंदी उग्र लोऽ जगत गी भरदी ते तपांदी ऐ। निगलने आह्ले देवता दी तस्वीर पुरानी ऐ: जेह्ड़ी शक्ति रचदी ते संभालदी ऐ, ओह् गै वापस बी लैंदी ऐ। पिछले अध्याय च कृष्ण ने अपने आपै गी सब किश हरने आह्ली मौत आखेआ हा; इत्थें ओह् दावा दिक्खने जोग रूप लैंदा ऐ। श्लोक अर्जुन ते पाठक गी कोई आरामदेह दूरी नेईं दिंदा। एह् पुच्छने शा पैह्लें जे एह् कुन ऐ, अर्जुन गी एह् मन्नना पौंदा ऐ जे दिव्य च उसदे जाने पछाने हर चीज दा अंत बी शामल ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08