9 shlokas
- 1
नाभानेदिष्ठं शंसति
nābhānediṣṭhaṃ śaṃsati
- 2
नाभानेदिष्ठं वै मानवम्ब्रह्मचर्यं वसन्तम्भ्रातरो निरभजन्सो ऽब्रवीद् एत्य किम्मह्यम् अभाक्तेत्य् एतम् एव निष्ठावम् अववदितारम् इत्य् अब्रुवंस्तस्माद्धाप्येतर्हि पितरम्पुत्रा निष्ठावो ऽववदितेत्य् एवाचक्षते
nābhānediṣṭhaṃ vai mānavambrahmacaryaṃ vasantambhrātaro nirabhajanso 'bravīd etya kimmahyam abhāktety etam eva niṣṭhāvam avavaditāram ity abruvaṃstasmāddhāpyetarhi pitaramputrā niṣṭhāvo 'vavaditety evācakṣate
- 3
स पितरम् एत्याब्रवीत्त्वां ह वाव मह्यम्तताभाक्षुर् इति तम्पिताब्रवीन्मा पुत्रक तद् आदृथा अङ्गिरसो वा इमे स्वर्गाय लोकाय सत्रम् आसते ते षष्ठं षष्ठम् एवाहर् आगत्य मुह्यन्ति तान् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि शंसय तेषां यत्सहस्रं सत्रपरिवेषणं तत्ते स्वर्यन्तो दास्यन्तीति तथेति
sa pitaram etyābravīttvāṃ ha vāva mahyamtatābhākṣur iti tampitābravīnmā putraka tad ādṛthā aṅgiraso vā ime svargāya lokāya satram āsate te ṣaṣṭhaṃ ṣaṣṭham evāhar āgatya muhyanti tān ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani śaṃsaya teṣāṃ yatsahasraṃ satrapariveṣaṇaṃ tatte svaryanto dāsyantīti tatheti
- 4
तान् उपैत्प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधस इति तम् अब्रुवन्किंकामो वदसीतीदम् एव वः षष्ठम् अहः प्रज्ञापयानीत्य् अब्रवीद् अथ यद्व एतत्सहस्रं सत्रपरिवेषणं तन्मे स्वर्यन्तो दत्तेति तथेति तान् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि अशंसयत्ततो वै ते प्र यज्ञम् अजानन्प्र स्वर्गं लोकम्
tān upaitprati gṛbhṇīta mānavaṃ sumedhasa iti tam abruvankiṃkāmo vadasītīdam eva vaḥ ṣaṣṭham ahaḥ prajñāpayānīty abravīd atha yadva etatsahasraṃ satrapariveṣaṇaṃ tanme svaryanto datteti tatheti tān ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani aśaṃsayattato vai te pra yajñam ajānanpra svargaṃ lokam
- 5
तद्यद् एते सूक्ते षष्ठे ऽहनि शंसति यज्ञस्य प्रज्ञात्यै स्वर्गस्य लोकस्यानुख्यात्यै
tadyad ete sūkte ṣaṣṭhe 'hani śaṃsati yajñasya prajñātyai svargasya lokasyānukhyātyai
- 6
तं स्वर्यन्तो ऽब्रुवन्न् एतत्ते ब्राह्मण सहस्रम् इति तद् एनं समाकुर्वाणम्पुरुषः कृष्णशवास्य् उत्तरत उपोत्थायाब्रवीन्मम वा इदम्मम वै वास्तुहम् इति सो ऽब्रवीन्मह्यं वा इदम् अदुर् इति तम् अब्रवीत्तद्वै नौ तवैव पितरि प्रश्न इति स पितरम् ऐत्तम्पिताब्रवीन्ननु ते पुत्रकादूर् इत्य् अदुर् एव म इत्य् अब्रवीत्तत्तु मे पुरुषः कृष्णशवास्य् उत्तरत उपोदतिष्ठन्मम वा इदम्मम वै वास्तुहम् इत्य् आदितेति तम्पिताब्रवीत्तस्यैव पुत्रक तत्तत्तु स तुभ्यं दास्यतीति स पुनर् एत्याब्रवीत्तव ह वाव किल भगव इदम् इति मे पिताहेति सो ऽब्रवीत्तद् अहं तुभ्यम् एव ददामि य एव सत्यम् अवादीर् इति
taṃ svaryanto 'bruvann etatte brāhmaṇa sahasram iti tad enaṃ samākurvāṇampuruṣaḥ kṛṣṇaśavāsy uttarata upotthāyābravīnmama vā idammama vai vāstuham iti so 'bravīnmahyaṃ vā idam adur iti tam abravīttadvai nau tavaiva pitari praśna iti sa pitaram aittampitābravīnnanu te putrakādūr ity adur eva ma ity abravīttattu me puruṣaḥ kṛṣṇaśavāsy uttarata upodatiṣṭhanmama vā idammama vai vāstuham ity āditeti tampitābravīttasyaiva putraka tattattu sa tubhyaṃ dāsyatīti sa punar etyābravīttava ha vāva kila bhagava idam iti me pitāheti so 'bravīttad ahaṃ tubhyam eva dadāmi ya eva satyam avādīr iti
- 7
तस्माद् एवं विदुषा सत्यम् एव वदितव्यम्
tasmād evaṃ viduṣā satyam eva vaditavyam
- 8
स एष सहस्रसनिर्मन्त्रो यन्नाभानेदिष्ठः
sa eṣa sahasrasanirmantro yannābhānediṣṭhaḥ
- 9
उपैनं सहस्रं नमति प्र षष्ठेनाह्ना स्वर्गं लोकं जानाति य एवं वेद
upainaṃ sahasraṃ namati pra ṣaṣṭhenāhnā svargaṃ lokaṃ jānāti ya evaṃ veda

