श्लोक 7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥
लिप्यंतर
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
त्या श्रद्धेन युक्त जावन तो त्या रुपाची आराधना करता, आनी थंयच्यान आपल्यो इत्सा मेळयता, जरी त्यो हांवूच दितां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
त्या श्रद्धेन युक्त जाल्लो भजपी निवडिल्ल्या देवतेचो मान करपाक सोदता आनी ताचे कडल्यान इत्सिल्ल्यो गजाली मेळयता. तरी त्यो फकत आपूणूच दिता अशें श्रीकृष्ण सांगता. श्लोक उपासनेचें काम दोन वटेनच्यान स्पश्ट करता: भक्ताच्या नदरेन फळ देवते कडल्यान येता, पूण खऱ्या अर्थान दरेक फळाचें मूळ ईश्वर. देवता ईश्वराची शक्त वाटावपी माध्यम. देखून कसलीय पुजा केली तरी ताचें फळ निमाणें एकाच स्रोता कडल्यान येता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08