34 shlokas
- 1
पराशर उवाच
इक्ष्वाकुतनयो यो ऽसौ निमिर्नाम्ना सहस्रं वत्सरं सत्रम् आरेभे
parāśara uvāca
ikṣvākutanayo yo 'sau nimirnāmnā sahasraṃ vatsaraṃ satram ārebhe
- 2
वसिष्ठं च होतारं वरयामास
vasiṣṭhaṃ ca hotāraṃ varayāmāsa
- 3
तम् आह वसिष्ठो ऽहम् इन्द्रेण पञ्चवर्षशतयागार्थं प्रथमं वृतः
tam āha vasiṣṭho 'ham indreṇa pañcavarṣaśatayāgārthaṃ prathamaṃ vṛtaḥ
- 4
तदनन्तरं प्रतिपाल्यताम् आगतस्तवापि ऋत्विक्भविष्यामीत्युक्ते स पृथिवीपतिर्न किंचिद् उक्तवान्
tadanantaraṃ pratipālyatām āgatastavāpi ṛtvikbhaviṣyāmītyukte sa pṛthivīpatirna kiṃcid uktavān
- 5
वसिष्ठो ऽप्य् अनेन समन्विच्छितम् इत्यमरपतेर्यागम् अकरोत्
vasiṣṭho 'py anena samanvicchitam ityamarapateryāgam akarot
- 6
सो ऽपि तत्काल एवान्यैर्गौतमादिभिर्यागम् अकरोत्
so 'pi tatkāla evānyairgautamādibhiryāgam akarot
- 7
समाप्ते चामरपतेर्यागे त्वरया वसिष्ठो निमियज्ञं करिष्यामीत्य् आजगाम
samāpte cāmarapateryāge tvarayā vasiṣṭho nimiyajñaṃ kariṣyāmīty ājagāma
- 8
तत्कर्मकर्तृत्वं च गौतमस्य दृष्ट्वा स्वपते तस्मै राज्ञे मां प्रत्याख्यायैव तद् अनेन गौतमाय कर्मान्तरं समर्पितं यस्मात्तस्माद् अयं विदेहो भविष्यतीति शापं ददौ
tatkarmakartṛtvaṃ ca gautamasya dṛṣṭvā svapate tasmai rājñe māṃ pratyākhyāyaiva tad anena gautamāya karmāntaraṃ samarpitaṃ yasmāttasmād ayaṃ videho bhaviṣyatīti śāpaṃ dadau
- 9
प्रबुद्धश्चासाववनिपतिर् अपि प्राह
prabuddhaścāsāvavanipatir api prāha
- 10
यस्मान्माम् असंभाष्याज्ञानत एव शयानस्य शापोत्सर्गम् असौ दुष्टगुरुश्चकार तस्मात्तस्यापि देहः पतिष्यतीति शापं दत्त्वा देहम् अत्यजत्
yasmānmām asaṃbhāṣyājñānata eva śayānasya śāpotsargam asau duṣṭaguruścakāra tasmāttasyāpi dehaḥ patiṣyatīti śāpaṃ dattvā deham atyajat
- 11
तच्छापाच्च मित्रावरुणयोस्तेजसि वसिष्ठस्य चेतः प्रविष्टम्
tacchāpācca mitrāvaruṇayostejasi vasiṣṭhasya cetaḥ praviṣṭam
- 12
उर्वशीदर्शनाद् उद्भूतबीजप्रपातयोस्तयोः सकाशाद्वसिष्ठो देहम् अपरं लेभे
urvaśīdarśanād udbhūtabījaprapātayostayoḥ sakāśādvasiṣṭho deham aparaṃ lebhe
- 13
निमेर् अपि तच्छरीरम् अतिमनोहरगन्धतैलादिभिर् उपसंस्क्रियमाणं नैव क्लेदादिकं दोषम् अवाप सद्यो मृत इव तस्थौ
nimer api taccharīram atimanoharagandhatailādibhir upasaṃskriyamāṇaṃ naiva kledādikaṃ doṣam avāpa sadyo mṛta iva tasthau
- 14
यज्ञसमाप्तौ भागग्रहणाय देवान् आगतान् ऋत्विज ऊचुः
यजमानाय वरो दीयताम् इति
yajñasamāptau bhāgagrahaṇāya devān āgatān ṛtvija ūcuḥ
yajamānāya varo dīyatām iti
- 15
देवैश्च छन्दितो ऽसौ निमिर् आह
devaiśca chandito 'sau nimir āha
- 16
भगवन्तो ऽखिलसंसारदुःखहन्तारः
bhagavanto 'khilasaṃsāraduḥkhahantāraḥ
- 17
न ह्य् एतादृग् अन्यद्दुःखम् अस्ति यच्छरीरात्मनोर्वियोगे भवति
na hy etādṛg anyadduḥkham asti yaccharīrātmanorviyoge bhavati
- 18
तद् अहम् इच्छामि सकललोकलोचनेषु वस्तुं न पुनः शरीरग्रहणं कर्तुम् इत्येवम् उक्तैर्देवैर् असाव् अशेषभूतानां नेत्रेष्व् अवतारितः
tad aham icchāmi sakalalokalocaneṣu vastuṃ na punaḥ śarīragrahaṇaṃ kartum ityevam uktairdevair asāv aśeṣabhūtānāṃ netreṣv avatāritaḥ
- 19
ततो भूतान्य् उन्मेषनिमेषं चक्रुः
tato bhūtāny unmeṣanimeṣaṃ cakruḥ
- 20
अपुत्रस्य च तस्य भूभुजः शरीरम् अराजकभीरवो मुनयो ऽरण्या ममन्थुः
aputrasya ca tasya bhūbhujaḥ śarīram arājakabhīravo munayo 'raṇyā mamanthuḥ
- 21
तत्र च कुमारो जज्ञे
tatra ca kumāro jajñe
- 22
जननाज्जनकसंज्ञां चावाप
jananājjanakasaṃjñāṃ cāvāpa
- 23
अभूद्विदेहो ऽस्य पितेति वैदेहः मथनान्मिथिर् इति
abhūdvideho 'sya piteti vaidehaḥ mathanānmithir iti
- 24
तस्योदावसुः पुत्रो ऽभवत्
tasyodāvasuḥ putro 'bhavat
- 25
उदावसोर्नन्दिवर्धनस्ततः सुकेतुः तस्माद्देवरातस्ततश्च बृहदुक्थः तस्य च महावीर्यस्तस्यापि सुधृतिः
udāvasornandivardhanastataḥ suketuḥ tasmāddevarātastataśca bṛhadukthaḥ tasya ca mahāvīryastasyāpi sudhṛtiḥ
- 26
ततश्च धृष्टकेतुर् अजायत
tataśca dhṛṣṭaketur ajāyata
- 27
धृष्टकेतोर्हर्यश्वस्तस्य च मनुः मनोः प्रतिकः तस्मात्कृतरथस्तस्य देवमीढः तस्य च विबुधः विबुधस्य महाधृतिस्ततश्च कृतरातः ततो महारोमा तस्य स्वर्णरोमा तत्पुत्रो ह्रस्वरोमा ह्रस्वरोम्णः सीरध्वजो ऽभवत्
dhṛṣṭaketorharyaśvastasya ca manuḥ manoḥ pratikaḥ tasmātkṛtarathastasya devamīḍhaḥ tasya ca vibudhaḥ vibudhasya mahādhṛtistataśca kṛtarātaḥ tato mahāromā tasya svarṇaromā tatputro hrasvaromā hrasvaromṇaḥ sīradhvajo 'bhavat
- 28
तस्य पुत्रार्थं यजनभुवं कृषतः सीरे सीता दुहिता समुत्पन्ना
tasya putrārthaṃ yajanabhuvaṃ kṛṣataḥ sīre sītā duhitā samutpannā
- 29
सीरध्वजस्य भ्राता साङ्काश्यधिपतिः कुशध्वजनामासीत्
sīradhvajasya bhrātā sāṅkāśyadhipatiḥ kuśadhvajanāmāsīt
- 30
सीरध्वजस्यापत्यं भानुमान्भानुमतः शतद्युम्नः तस्य तु शुचिः तस्माच्चोर्जनामा पुत्रो जज्ञे
sīradhvajasyāpatyaṃ bhānumānbhānumataḥ śatadyumnaḥ tasya tu śuciḥ tasmāccorjanāmā putro jajñe

