20 shlokas
- 1
अवसानं समं समूलम्
avasānaṃ samaṃ samūlam
- 2
दक्षिणाप्रवणम् अन्नकामस्य मारुकास्तत्र प्रजा भवन्ति
dakṣiṇāpravaṇam annakāmasya mārukāstatra prajā bhavanti
- 3
सर्वतः समवस्रावम्
sarvataḥ samavasrāvam
- 4
समवस्रुत्य वा यस्मात्प्रागुदीचीर् आपो निर्वहेयुस्तद्वा
samavasrutya vā yasmātprāgudīcīr āpo nirvaheyustadvā
- 5
गर्तं खात्वा यत्तैः पांसुभिः प्रतिपूर्येत तद्वा
gartaṃ khātvā yattaiḥ pāṃsubhiḥ pratipūryeta tadvā
- 6
यदि धारयिष्णूदकतरं स्यात्
yadi dhārayiṣṇūdakataraṃ syāt
- 7
इदम् अहं विशम् अन्नाद्याय तेजसे ब्रह्मवर्चसाय परिगृह्णामीति वेश्म परिगृह्य गर्ते हिरण्यं निधायाच्युताय ध्रुवाय भौमाय स्वाहेति जुहोति
idam ahaṃ viśam annādyāya tejase brahmavarcasāya parigṛhṇāmīti veśma parigṛhya garte hiraṇyaṃ nidhāyācyutāya dhruvāya bhaumāya svāheti juhoti
- 8
समीची नामासीति पर्यायैर् उपतिष्ठते प्रतिदिशं द्वाभ्यां मध्ये
samīcī nāmāsīti paryāyair upatiṣṭhate pratidiśaṃ dvābhyāṃ madhye
- 9
उदकांस्ये ऽश्मानं व्रीहीन्यवान्वास्य परिषिञ्चति स्योना पृथिवि भवेति द्वाभ्यां सुत्रामाणमिति द्वाभ्याम्
udakāṃsye 'śmānaṃ vrīhīnyavānvāsya pariṣiñcati syonā pṛthivi bhaveti dvābhyāṃ sutrāmāṇamiti dvābhyām
- 10
शमीशाखया च पलाशयोदञ्चं त्रिः समुन्मार्ष्टि स्योना पृथिवि भवेति द्वाभ्यां सुत्रामाणमिति द्वाभ्यां नमो अस्तु सर्पेभ्य इति तिसृभिश्च
śamīśākhayā ca palāśayodañcaṃ triḥ samunmārṣṭi syonā pṛthivi bhaveti dvābhyāṃ sutrāmāṇamiti dvābhyāṃ namo astu sarpebhya iti tisṛbhiśca
- 11
इदं तत्सर्वतो भद्रमयम् ऊर्जो ऽयं रसः
प्राप्यैवं मानुषान्कामान्यद् अशीर्ष्णी तल्लप्स्यसि
इति मध्यमां स्थूणाम् आसिच्य गर्त आसिञ्चति
idaṃ tatsarvato bhadramayam ūrjo 'yaṃ rasaḥ
prāpyaivaṃ mānuṣānkāmānyad aśīrṣṇī tallapsyasi
iti madhyamāṃ sthūṇām āsicya garta āsiñcati
- 12
इहैव तिष्ठ नितरा तिल्वला स्थिरावती
मध्ये पोषस्य पुष्यताम् आ त्वा प्रापन्न् अद्यायवः
आ त्वा कुमारस्तरुण आ त्वा परिसृतः कुम्भः
आ वत्सो जगता सह आ दध्नः कलशम् ऐरयम्
इति मध्यमां स्थूणाम् अभिमन्त्रयते
ihaiva tiṣṭha nitarā tilvalā sthirāvatī
madhye poṣasya puṣyatām ā tvā prāpann adyāyavaḥ
ā tvā kumārastaruṇa ā tvā parisṛtaḥ kumbhaḥ
ā vatso jagatā saha ā dadhnaḥ kalaśam airayam
iti madhyamāṃ sthūṇām abhimantrayate
- 13
वसूनां त्वा वसुवीर्यस्याहोरात्रयोश्चेति गर्ते स्थूणाम् अवदधाति
vasūnāṃ tvā vasuvīryasyāhorātrayośceti garte sthūṇām avadadhāti
- 14
ऋते ऽव स्थूणा अधिरोह वंशो अग्ने विराजम् उपसेध शक्रम्
इति मध्यमं वंशम् अवदधाति
ṛte 'va sthūṇā adhiroha vaṃśo agne virājam upasedha śakram
iti madhyamaṃ vaṃśam avadadhāti
- 15
तूष्णीं शिष्टाः स्थूणा वंशाश्च
tūṣṇīṃ śiṣṭāḥ sthūṇā vaṃśāśca
- 16
प्राग्द्वारं दक्षिणाद्वारं वा मापयित्वा गृहानहं सुमनसः प्रपद्ये वीरं हीत्येतया प्रपद्यते यथा पुरस्ताद्व्याख्यातम्
prāgdvāraṃ dakṣiṇādvāraṃ vā māpayitvā gṛhānahaṃ sumanasaḥ prapadye vīraṃ hītyetayā prapadyate yathā purastādvyākhyātam
- 17
प्रैतु राजा वरुणो रेवतीभिर् अस्मिन्स्थाने तिष्ठतु पुष्यमाणः
इरां वहन्ती घृतम् उक्षमाणास्तेष्व् अहं सुमनाः संवसाम
इत्य् उत्तरपूर्वस्यां दिशि प्रतिपानम् उदकुम्भम् अवस्थापयति
praitu rājā varuṇo revatībhir asminsthāne tiṣṭhatu puṣyamāṇaḥ
irāṃ vahantī ghṛtam ukṣamāṇāsteṣv ahaṃ sumanāḥ saṃvasāma
ity uttarapūrvasyāṃ diśi pratipānam udakumbham avasthāpayati
- 18
समुद्रं वः प्रहिणोमि स्वां योनिम् अभिगच्छत
अरिष्टा अस्माकं वीरा मा परासेचि मत्पयः
इत्य् उदञ्चनम्
samudraṃ vaḥ prahiṇomi svāṃ yonim abhigacchata
ariṣṭā asmākaṃ vīrā mā parāseci matpayaḥ
ity udañcanam
- 19
वास्तोष्पत्यं पयसि स्थालीपाकं श्रपयित्वा तस्य जुहोति
अमीवहा वास्तोष्पते वास्तोष्पत इत्य् एताभ्याम्
वास्तोष्पते प्रतरणो न एधि गयस्फानो गोभिर् अश्वेभिर् इन्दो
अजरासस्ते सख्ये स्याम पितेव पुत्रान्प्रति नो जुषस्व
वास्तोष्पते शग्मया संसदा ते सक्षीमहि रण्वया
गातुमत्या पाहि क्षेम उत योगे वरं नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
इति
vāstoṣpatyaṃ payasi sthālīpākaṃ śrapayitvā tasya juhoti
amīvahā vāstoṣpate vāstoṣpata ity etābhyām
vāstoṣpate prataraṇo na edhi gayasphāno gobhir aśvebhir indo
ajarāsaste sakhye syāma piteva putrānprati no juṣasva
vāstoṣpate śagmayā saṃsadā te sakṣīmahi raṇvayā
gātumatyā pāhi kṣema uta yoge varaṃ no yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
iti
- 20
जयप्रभृति समानम्
jayaprabhṛti samānam

