2 shlokas
- 1
मधु वाता ऋतायत इति तिसृभिर्दध्ना मधुमिश्रेण कूर्मम् अभ्यज्य मही द्यौः पृथिवी च न इति पुरस्तात्स्वयमातृण्णायाः प्रत्यञ्चं जीवन्तं प्राङ्मुख उपदधाति
madhu vātā ṛtāyata iti tisṛbhirdadhnā madhumiśreṇa kūrmam abhyajya mahī dyauḥ pṛthivī ca na iti purastātsvayamātṛṇṇāyāḥ pratyañcaṃ jīvantaṃ prāṅmukha upadadhāti
- 2
चतस्र आशाः प्रचरन्त्व् अग्नय इति वोपधायावकाभिः परीतस्य जालेन प्रच्छाद्य शङ्कुभिः परिणिहत्यापां गम्भीरं गच्छ मा त्वा सूर्यः परीताप्सीन्मो अग्निर्वैश्वानरः
अघोरः प्रजा अभिविपश्यानु त्वा दिव्या वृष्टिः सचताम्
संसर्प त्रीन्समुद्रान्स्वर्गांल्लोकान् अपांपतिर्वृषभ इष्टकानाम्
तत्र गच्छ यत्र पूर्वे परेताः पुरीषं वसानः स्वां योनिं यथायथम् इत्य् उपहितम् अभिमन्त्रयते
catasra āśāḥ pracarantv agnaya iti vopadhāyāvakābhiḥ parītasya jālena pracchādya śaṅkubhiḥ pariṇihatyāpāṃ gambhīraṃ gaccha mā tvā sūryaḥ parītāpsīnmo agnirvaiśvānaraḥ
aghoraḥ prajā abhivipaśyānu tvā divyā vṛṣṭiḥ sacatām
saṃsarpa trīnsamudrānsvargāṃllokān apāṃpatirvṛṣabha iṣṭakānām
tatra gaccha yatra pūrve paretāḥ purīṣaṃ vasānaḥ svāṃ yoniṃ yathāyatham ity upahitam abhimantrayate

