1 shloka
- 2
ध्रुवां सिनोम्य् अमृतस्य पत्नीं क्षेमे तिष्ठ घृतम् उक्षमाणा
तां त्वा स्थूणे सर्ववीराः सुवीरा अरिष्टवीरा इह संविशेम
इहैव स्थूणे अमृतेन रोहाश्ववतो गोमत्य् अमृतवती सूनृतावती
ऊर्जस्वती पयस्वती चास्मान्स्थूणे पयसाभ्यववृत्स्व
आ त्वा कुमारस्तरुण आ वत्सो जगता सह
आ त्वा परिस्रुतः कुम्भ आ दध्नः कलशैर् अयम् इति
dhruvāṃ sinomy amṛtasya patnīṃ kṣeme tiṣṭha ghṛtam ukṣamāṇā
tāṃ tvā sthūṇe sarvavīrāḥ suvīrā ariṣṭavīrā iha saṃviśema
ihaiva sthūṇe amṛtena rohāśvavato gomaty amṛtavatī sūnṛtāvatī
ūrjasvatī payasvatī cāsmānsthūṇe payasābhyavavṛtsva
ā tvā kumārastaruṇa ā vatso jagatā saha
ā tvā parisrutaḥ kumbha ā dadhnaḥ kalaśair ayam iti

